Het is een mooi contrast: je album The Accident (And Other Love Stories) noemen, terwijl je album zo overdacht is dat het nooit per ongeluk zo kan zijn gerangschikt. Spencer the Rover heeft met zijn tweede album een Belgisch pareltje afgeleverd, waarmee eigenlijk niet alleen de Benelux, maar ook de wereld te veroveren zou moeten zijn.

Laten we dan gelijk de deur intrappen met te zeggen dat dit een schitterend album is, met dito artwork en een sound die vooral de iets minder oppervlakkige luisteraar in vervoering zal brengen en houden, doordat er telkens wat nieuws te ontdekken valt, in de vanaf moment één al heerlijke songs.

Die zojuist genoemde sound bestaat uit nummers met een popgeraamte, waarop met een hoop gastspelers en -vocalisten nooit te dikke lijntjes worden geweven. Vooral de samenzang en het gebruik van de blazers zijn op zijn zachtst gezegd gaaf en maken dat het album een bijna klassiek tintje meekrijgt, luister bijvoorbeeld even naar enkele instrumentale momenten van ‘Heather’.
Dat weven van veelal ingetogen lijntjes is niet alleen perfect gebruikt in het tiental stuk voor stuk sterke nummers, maar ook op het hele album. Elk nummer hoort achter de voorganger, alleen ‘End Titles’ en ‘Bye Bye Big Blue Eyes’ lopen in dat licht vreemd over.

Spencer the Rover, de alias van Vlaming Koen Renders, maakt elk nummer tot een goede mengelmoes van meerdere decennia pop. Je kan Fleet Foxes en het Nederlandse Mailman John, maar ook The Beatles aanhalen. En je móet haast Brian Wilson aanhalen, zo bekend klinken bepaalde onderdelen, zoals enkele o zo mooie momenten van samenzang.

‘The Accident’ is de eerste single in Nederland en is vooral dankzij de blazers en de met piano begeleide meerstemmige breakdown een opmonterende song geworden. Of het echter een echte single is, valt te betwijfelen. Misschien is daarvoor ‘Sad Songs’ meer geschikt, er staat niet voor niets een single-versie op het album. Het liedje is iets toegankelijker en minder filmisch dan het eigenlijk betere ‘The Accident’.

Van pijnlijk mooi in ‘Sammy Boy’ tot zomers vrolijk in ‘Sad Songs’, en van volwassen in ‘Party Dress’ tot speels in ‘Bye Bye Big Blue Eyes’. Op The Accident (And Other Love Stories) neemt Renders je met zijn met een klein rauw randje gezegende, maar ook zoetgevooisde stem mee in een drie kwartier heerlijke muziek, die jaartallen en genres overstijgt.

14/05/2011 - Koen Nederhof