Iedereen kent Paolo Nutini natuurlijk nog als dat vrolijke Schotse jochie dat uit het niets in de warme zomer van 2006 ineens een monsterhit had met 'New Shoes'. Met zijn debuutplaat These Streets heeft Paolo een bescheiden succes geproduceerd, waarbij enkel 'Jenny Don't Be Hasty' nog enigszins in de buurt van het succes van 'New Shoes' wist te komen. Drie jaar later en drie jaar wijzer is Paolo Nutini 22 jaar oud en komt hij met zijn tweede album, getiteld Sunny Side Up. Een onwaarschijnlijk sterke plaat waarop duidelijk wordt dat Paolo niet stil heeft gezeten de afgelopen drie jaar.

Sunny Side Up valt al direct op door de gewaagde cover. Hop, hoesje open, CD'tje erin en daar gaan we dan. De plaat opent al direct heerlijk met de ska-sound van '10/10'. Paolo klinkt volwassener, sterker en beter dan op zijn vorige album. Veelzijdigheid is ook een eigenschap die de beste man inmiddels aan zijn lijstje kan toevoegen. Naast pop en rock horen we bijvoorbeeld op 'Pencil Full of Lead', overigens het absolute hoogtepunt van het album en een gegarandeerde hit aankomende zomer (al maakt '10/10' ook een aanzienlijke kans), wervelende Dixielandklanken, 'No Other Way' heeft weer een heerlijke bluesy sound en bijna bezwerende folk op 'Keep Rolling'. Slechts een selecte greep uit de brede spreiding van genres over het hele album. En al die songs zijn gezongen met die heerlijk doorleefde stem van dat pas 22 jaar oude Schotse jochie.

Al met al bewijst Sunny Side Up eens te meer wat een muzikale vooruitgang Paolo Nutini heeft geboekt. Het bericht dat zijn grootste helden Sam Cooke en Otis Redding zijn zal na het luisteren van dit album niets meer verrassen en deze zomer kan geen radiostation om hem heen. Hoogtepunten: '10/10' en 'Pencil Full of Lead'. Instant classic: nee. Ongelofelijk lekker album: jazeker. Ondergetekende kijkt met smart uit naar zijn show op Lowlands dit jaar.

02/07/2009 - Raoul Markaban