VERSLAG: Deep in the Woods 2012

print
mail to friend

VERSLAG: Marco Vlot  

Deep in the Woods 2012 – 12/9/2012

Het is een lange autorit die via Dinant en diverse haarspeldbochten in de heuvels van de Ardennen naar het plaatsje Heer leidt. Dit is waar Deep in the Woods plaatsvindt. Bij aankomst vertelt een medewerker dat het festival al in volle gang is. Even later blijkt op het festivalterrein een serene rust te heersen. In de ochtend vonden er een yogasworkshop in het bos, een fietstocht en een wandeling plaats. De eerste band begint pas om drie uur, dus er is even tijd om de prachtige omgeving te bekijken en een begin te maken met onthaasten.

Vorig jaar speelde het muzikale programma zich vooral af in het kleine amfitheater. Dit jaar is er op een veld omringd door bomen een podium neergezet. Er zijn klapstoelen beschikbaar, er hangen hangmatten tussen de bomen en een deel van de 700 bezoekers van het festival ligt op het gras in de zon.

Een kwartier na de aangekondigde aanvangstijd wandelen Gaëtan Streel en zijn bandleden op hun dooie gemak naar het podium. Gaëtan Streel is een singer/songwriter uit Luik die onlangs zijn soloalbum One day at a time uitbracht. Zijn nummers doen dankzij de meerstemmige zang soms denken aan Mumford and Sons, maar ook de Counting Crows kijken om de hoek. Opvallend zijn de drummer en de percussionist die samen achter één drumstel zitten. Hun gezamelijke percussieinspanningen geven de folkpopnummers de nodige pit. Gaëtan Streel kwijt zich vakkundig van zijn taak als opener van het hoofdpodium.

Het volgende optreden vindt plaats op de mooiste plek van het festival. De instrumenten van Soumonces staan op een klein eilandje, en het publiek zit in luie stoelen aan de waterkant. In de verte spelen volwassenen en kinderen in een bosmeertje met een fontein en allerlei houten klimapparaten. Het is een idyllisch gezicht. Helaas past het geluid dat Soumonces voortbrengt niet in dat plaatje. In het programmaboekje staat dat Soumonces improviseert rond noisepop. In de praktijk betekent dit dat de band een half uur lang met de rug (en bij het vooroverbukken de bilspleet) naar het publiek toe geluid maakt zonder enige structuur. Nu kan dit enorm spannend zijn, maar in dit geval verslapt de aandacht van het publiek zienderogen. Gelukkig is er zon en cava.

Na Soumonces is er een pauze in het muziekprogramma. Tijd om even rustig aan te doen, wat te wandelen, te drinken of stoofvlees te eten in het restaurant. De enorme rij die hier staat is voor sommigen een reden om het bij loempia’s te houden, en een verbeterpuntje voor volgend jaar.

Op het hoofdpodium is het inmiddels tijd geworden voor Kiss the Anus of a Black Cat. Het wordt al donker, en dat is ideaal voor de niet al te vrolijke muziek van Stef Heeren en zijn kornuiten. Op het laatste album Weltuntergangsstimmung heeft de voormalig folkband zich een geluid aangemeten waarbij synths, die rechtstreeks uit de jaren 80 lijken te komen, en een drumcomputer de boventoon voeren. Natuurlijk wordt dit als altijd aangevuld door het kenmerkende stemgeluid van Heeren waarin al zijn demonen doorklinken. Het doet denken aan de Sisters of Mercy, wat Heeren zelf zegt als hij ’My Word Is Gospel’ aankondigt. Voor de toeschouwers die teleurgesteld zijn dat er geen folkband staat, speelt KTAOABC hun oudste nummer. ‘Sevenfold’ klinkt echter net zo eighties als de rest. Het wordt tegen het eind van het optreden zelfs wat eenvormig. De muziek van KTAOABC is duister, wat het contrast van alle kinderen die met felgekleurde gehoorbeschermers voor het podium spelen alleen maar mooier maakt.

Net als vorig jaar, toen Dez Mona een preview van hun nieuwe show gaf, is er ook dit jaar een verrassingsact. In de kapel blijkt dat An Pierlé een preview van haar nieuwe cd komt geven. Het publiek zit in de open lucht onder de sterrenhemel en luistert ademloos als Pierlé, die zichzelf begeleidt op de piano, opent met het hartverscheurende ‘A Wounded Heart’. Hierna speelt ze de nodige nieuwe nummers waarvoor ze af en toe nog even moet spieken. An Pierlé gaat helemaal op in haar eigen muziek. Zodanig zelfs dat ze een nummer onderbreekt omdat ze wordt afgeleid door een geluidsman die het podium oploopt. Als afsluiter speelt ze een gevoelige cover van ‘Such A Shame’ van Talk Talk. Deep in the Woods heeft wederom voor een mooie surprise act gezorgd die, zoals zoveel artiesten op dit festival, op deze locatie perfect tot haar recht komt.

Terug op het hoofdpodium kondigen de presentatoren Moss aan als de spannendste band van Nederland. Nu valt daar over te discussiëren, maar feit is wel dat de heren een set vol vrolijke rockmuziek neerzetten waar voor het podium gretig op gedanst wordt. De pauzes tussen nummers zijn soms wat lang, maar energieke nummers als ‘What You Want’, ‘The Hunter’ en uitsmijter ‘I Like The Chemistry’ maken een hoop goed.

Na de bands is er nog een hoop te doen op het festival. DJ’s draaien allerlei soorten muziek en in het amfitheater worden muziekdocumentaires vertoond. De programmeurs hebben dit jaar weer een divers muziekprogramma samengesteld, maar de grote winnaar van Deep in the Woods is toch de omgeving en het algehele gevoel van ontspanning wat inherent lijkt te zijn aan dit festival. Deep in the Woods is een kleinschalig, vriendelijk festival waar de commercie nog niet is doorgedrongen. Hopelijk blijft dit zo.

FOTOGRAFIE: Maaike van Grol  

123  
 foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012 Gaëtan Streel foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012 Gaëtan Streel foto Deep in the Woods 2012 Gaëtan Streel foto Deep in the Woods 2012 Gaëtan Streel foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012 Gaëtan Streel foto Deep in the Woods 2012 Gaëtan Streel foto Deep in the Woods 2012  foto Deep in the Woods 2012
 
123  
 
volgende reviewfestival logo

INCUBATE 2012Incubate in Tilburg brengt een volle week kunst, muziek, theater en film. Van...

festival logovorige review

APPELPOP 2012 Ook dit jaar was Appelpop weer een groot succes. Veel publiek, prachtig weer...