RECENSIE: Deathrite - Nightmares Reign

Deathrite
recensie cijfer 2019-01-08 Dat er in een Duitsland een band rondloopt met de naam Deathrite is ondergetekende compleet ontgaan. De band uit Dresden heeft met Nightmare’s Reign zelfs al haar vierde album uit. Luisterend naar deze nieuwe plaat lijken we niet al te veel gemist te hebben. De band koppelt death – en thrashmetal aan hardcore punk en wordt terloops ook maar even vergeleken met grootheden als Entombed en Dismember. Grote schoenen om te vullen, maar Deathrite gaat dat niveau echter nooit halen. Het is natuurlijk evident dat ook Deathrite een graantje wil meepikken van de oldschool-deathmetal revival. Dat recht hebben ze, maar met Nightmare’s Reign gaan ze niet al te veel zieltjes winnen buiten Dresden en omstreken.

Allereerst is er de wat rommelig overkomende galmproductie van Nightmare’s Reign die de luisterbaarheid niet bepaald vergroot. Verder klinken de songs adequaat, maar nooit worden we uit de stoel geblazen. De band speelt zeker niet slecht en de thrashy, blaffende rochelzang, die helaas te veel in de galm verzuipt, van Tony Heinrich doet ergens wel denken aan die van Max Cavalera ten tijde van de eerste Sepultura platen. Niet iets om je voor te schamen, maar het zijn de over duivels, bloed en andere obscure zaken handelende songs die stomweg nooit echt blijven hangen. Zeker in dit genre is het een absoluut must om met sterke songs of een paar heftige killerriffs op de proppen te komen. Zo niet, dan gaat alles op elkaar lijken en gaan de drie kwartier ongemerkt voorbij. Daar doen alle tempowisselingen, breaks of doomy passages geen moer aan. Ook het lange instrumentale einde van het negenenhalve minuut klokkende ‘Temptation Calls’ maakt het niet meer goed. Die laatste zes minuten hadden ze er zo af kunnen knippen. We hadden het niet eens gemerkt.

Nightmare’s Reign is een album dat de underground niet gaat ontstijgen, daarvoor is het allemaal te eentonig en te saai wat de vijf Duitsers ons laten horen. Er is natuurlijk altijd een markt voor dit soort puristische metal, maar ondergetekende geeft zijn portie liever aan Fikkie.
Recensent:Jan Didden Artiest:Deathrite Label:Century Media
Cover Amgala Temple - Invisible Airships

Amgala Temple - Invisible AirshipsDe naam Amgala Temple doet een exotische afkomst vermoeden, maar het trio...

Cover The Yearlings - Skywriting

The Yearlings - Skywriting Lange tijd was het stil rond The Yearlings . Het Utrechtse bandje speelde...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT