VERSLAG: Fortarock 2010

VERSLAG: Bas van Poppel  

Fortarock

Geen Dynamo Open Air. Geen Fields of Rock. Nee, dit jaar zelfs geen Wâldrock meer. Gelukkig wordt sinds vorig jaar in Nijmegen een nieuw metal festival georganiseerd genaamd Fortarock. Dezelfde mensen organiseren al enige tijd metal avonden in de Doornroosje maar pakken met dit festival een stuk groter uit met een goed gevuld Park Brakkenstein. Zoals de organisatie zelf aangeeft doen ze dit met een gevarieerde line-up, “van thrash tot black en van old school tot new school”.

Textures is al vroeg begonnen, om 12u mochten de mannen uit het Zuiden aftrappen in de tent. De band heeft een nieuwe zanger gevonden in Daniel de Jongh (ex Cilice) en ook voor vertrokken toetsenist Richard is een vervanger gevonden. Het geluid is prima bij Textures en het lijkt alsof de band in oude formatie op treed, want zanger Daniel blijkt net zo te kunnen presteren als zijn voorganger.

Wanneer Ex Deo begint loopt de temperatuur in Nijmegen al flink op. De zon schijnt fel en er kan weer gesmeerd worden met zonnebrand crème. Ex Deo is, voor degenen die er nog niet bekend mee zijn, het project van de zanger van Kataklysm. De muziek is wat melodischer en vormt zich in een Romeins thema, met grote ‘PSQR’ banieren op het podium. Zanger Maurizio Iacono is vandaag echter totaal niet goed bij stem en klinkt bij vlagen meer als een krijsend varken dan als de Kataklysm-frontman die we kennen.

De tweede en laatste Nederlandse band van de dag is Hail Of Bullets. Net als op Graspop speelt ook hier de band een set bestaande uit werk van het debuut en een nummer van de uitgebrachte EP. De eerste lompe moshpit ontstaat en van Drunen & co hebben het naar hun zin op het warme podium. Helaas presenteert de band nog geen werk van het nieuwe album dat ze over enkele maanden uit brengen.

Voor Watain wordt het podium in de tent gevuld met omgekeerde kruizen en andere indrukwekkende objecten. De black metal formatie brengt niet alleen een portie metal, maar een heel theater er om heen. Met corpse pain beschminkt start de band een set waarvan het eerste kwartier niet om aan te horen is, de geluidsman heeft even nodig om alles op een rij te krijgen. Watain laat daarna echter zien wat het in huis heeft en zet met klassiekers als ‘Sworn To The Dark’ een prima set neer. Het varkensbloed dat de zanger over het publiek gooit mag ook genoemd worden, of is het toch water met kleurstof? Ik weet het niet.

Tussen al het death en black metal geweld door speelt Baroness op het buitenpodium. De mensen die eerder aanwezig zijn worden getrakteerd op een langs trekkend Iron Maiden dweilorkest Blaas Of Glory en de Iron Maiden soundcheck van Baroness. De Amerikanen lijken vandaag echter geen potten te kunnen breken. Ondanks de prima uitgevoerde technische set weet Nijmegen zich geen raad met de muziek. Met ‘A Horse Called Golgotha’ vult de band de set van drie kwartier mooi op en kan het publiek door naar Behemoth in de tent.

Van Behemoth mogen vandaag geen foto’s gemaakt worden door de pers. Waarom? Spullen vergeten. Corpse paint wordt geleend van Watain en het lijkt wel alsof ze Overzeas broeken uit de kast hebben getrokken. In tegenstelling tot Watain maakt dit alles bij Behemoth echter weinig uit, want de band teert op een oeuvre waar weinig extreme metal bands aan kunnen tippen. Met wat praatjes tussendoor brengt de band een set vol klassiekers van albums als ‘Thelema.6’, ‘Zos Kia Cultus’, ‘Demigod’ en ‘Evangelion’ die in Nijmegen prima worden ontvangen. Van mij mag de band snel terug komen voor wat clubshows.

Ensiferum doet ons land elk jaar wel een keer aan. Voor ondergeschrevene was het toch wel even geleden sinds de laatste show. Veel is er in de afgelopen jaren echter niet veranderd. De band speelt nog steeds met blote borst en knallers als ‘Ahti’ en ‘Lai Lai Hei’ worden met verve op het publiek los gelaten. Ensiferum verrast niet, maar stelt ook niet teleur. Gegarandeerd plezier voor de liefhebber van folk/pagan metal.

Sinds het uiteenvallen van Fear Factory was er veel te doen rondom de band, tot rechtszaken aan toe. Burton C Bell en Byron Stroud mochten uiteindelijk verder en haalden Dino Cazares na zeven jaar terug bij de band en trokken ook nog eens meesterdrummer Gene Hoglan aan. Laatstgenoemde was wellicht de meest opvallende man op het podium vandaag. Met speels gemak sloeg Hoglan zich door het drumwerk van Fear Factory heen, en kon zich niet inhouden om af en toe wat te spelen met zijn drumstokken. Zanger Burton ging vooraan het podium uit zijn dak en vond het nodig om halverwege de set een politiek statement te maken tegen BP door de olieramp, erg jammer.

Kreator speelt in zalen voor meer publiek dan op dit festival lijkt het, maar dat mag de pret voor de Duitsers niet drukken. Met een grote grijns verschijnt zanger Mille Petrozza op het podium om maar eens duidelijk te maken waar ze vandaan komen ‘VIER NULL’ schelt het door de speakers. Iedereen die Duitsland tegen Argentinië niet heeft gezien, wist genoeg. De Duitse thrash legendes knallen vandaag als gekken door een setlist heen van slechts een uur. ‘Coma Of Souls’, ‘Pleasure To Kill’ en ‘Enemy Of God’ gaan er in als zoete koek bij het publiek. Gedurende het optreden begint het voor het eerst sinds dagen te regenen en wordt het gezeur om de ‘bigger moshpit’ van Petrozza wel wat vervelend, maar het publiek lijkt te luisteren en met klassiekers ‘Flag Of Hate’ en ‘Tormentor’ breekt de band samen met het publiek spreekwoordelijk de tent af.

Het Amerikaanse Killswitch Engage speelt al jaren mee in de metal scene, maar een definitieve doorbraak is er in Europa nog steeds niet. Zanger Howard Jones is vandaag echter zonder twijfel de beste zanger die rondloopt op het festival en zet samen met de band een prima show neer met een goed geluid. De mannen zetten ook nog het nummer ‘Holy Diver’ in als eerbetoon aan Dio en de show kan niet meer stuk. Deze band gaat de komende jaren nog veel groter worden.

Suicidal Tendencies is tussen alle keiharde metal het buitenbeentje van de dag en speelt als laatste band voor Bullet For My Valentine. Bussen en treinen terug naar huis moeten echter ook worden gehaald dus na enkele nummers Suicidal Tendencies was het welletjes. Er waren meer mensen die er zo over dachten, dus hoe druk het nog was bij Bullet For My Valentine is maar de vraag..

FOTOGRAFIE: Joost Doensen  

1234  
Textures foto Fortarock 2010 Textures foto Fortarock 2010 Textures foto Fortarock 2010 Textures foto Fortarock 2010 Textures foto Fortarock 2010 Textures foto Fortarock 2010 Ex Deo foto Fortarock 2010 Ex Deo foto Fortarock 2010 Ex Deo foto Fortarock 2010 Ex Deo foto Fortarock 2010 Ex Deo foto Fortarock 2010 Hail Of Bullets foto Fortarock 2010 Hail Of Bullets foto Fortarock 2010 Hail Of Bullets foto Fortarock 2010 Hail Of Bullets foto Fortarock 2010
 
1234  
 
festival logo

METROPOLIS 2010Metropolis is de plek om gratis nieuwe bands uit te checken. Dit jaar viel...

festival logo

PARKCITY LIVE 2010 Voor de eerste keer werd in Heerlen het ParkCity Live festival georganiseerd....