VERSLAG: Fortarock 2012

VERSLAG: Sabbas Smits  

Fortarock

Het wil maar niet vlotten tussen Nederland en metalfestivals. Waar wij 15 jaar geleden de Europeanen massaal naar ons land wisten te lokken met Dynamo Open Air, zijn de liefhebbers van het hardere genre tegenwoordig genoodzaakt naar Duitsland of België te trekken voor metal geweld in de festivalwei. Niet dat we het niet geprobeerd hebben met festivals als Fields of Rock, Wâldrock of onlangs bijna met Forces of Metal. De reden dat deze festivals niet meer bestaan zijn uiteenlopend, daar zullen we ons niet aan wagen in dit verslag. Liever richten we ons op de redder in nood, hoop in bange dagen voor metalfans, namelijk Fortarock. De vierde editie van dit festival in Nijmegen is stijf uitverkocht en vindt wederom plaats in het sfeervolle park Brakkenstein (what’s in a name).

Fortarock doet het dus goed, zowel qua formaat en locatie (sfeervol, nergens is het te druk) als op het gebied van programmering. Die is namelijk divers en zorgt met namen als Machine Head, Slayer en Lamb of God voor de uitverkochte status. De Franse death metal van Benighted en het Ijslandse Solstafir openen het festival, het Nederlandse Asphyx zorgt voor de eerste scheuren in de Nijmeegse bodem. Deze pioniers brengen hun death metal met verve en mogen rekenen op een goed gevulde tent met een prima geluid. Een goed begin blijkt het halve werk, want er wordt een degelijke set weggezet. Het blijft beuken op de Jägermeister Stage, want een uur later in het de beurt aan de technische grindcore van Nasum. Het verhaal van deze band is bijzonder, want nadat de zanger om het leven kwam tijdens de tsunami in Thailand in 2004, heeft de band nooit de kans gekregen zijn fans te bedanken. Dat wordt deze zomer ruimschoots recht gezet met een uitgebreidde wereldtournee die ze dus ook langs Fortarock brengt. Deze extreme vorm van metal is live andere koek dan op plaat, mogelijk nóg ontoegankelijker vanwege de brei van blasbeats en riffs. Aan het enthousiasme van de band ligt het niet, de vlam wil simpelweg niet in de pan slaan. Voor de liefhebbers vast en zeker een waardig afscheid.

Devin Townsend staat met zijn The Devin Townsend Project op grootste van de twee podia en mag op veel bijval rekenen. Met Strapping Young Lad heeft hij een grote bijdrage geleverd aan zowel het industrial- als het death metal genre, tegenwoordig verbreedt hij zijn horizon en zoekt de grenzen van zijn eigen creativiteit op. Dat resulteert dan ook in een gevarieerde set, waarbij opvalt dat hij weet te overtuigen in zowel de rustigere als de meer technische momenten. Zijn grappen en grollen tussen en tijdens de nummers, houden het geheel luchtig, een verademing onder de vaak (te) serieuze metal acts.

Fortarack heeft met het optreden van Steel Panther een primeur te pakken, en wat voor een! Deze glam rockers stonden nog niet eerder op Nederlandse bodem, na vandaag zeker niet voor het laatst. In Los Angeles hebben ze een haast legendarische status verworven met hun muziek en uiterlijk die pijnlijk dicht in de buurt komt van alles wat glam- en sleaze rock in de jaren tachtig groot maakt; haarlak, strakke broeken, sexueel getinte teksten en rechtoe-rechtaan rock. Niets nieuws onder de zon, maar deze gimmick wordt zo professioneel gebracht, dat het geniaal genoemd mag worden. Fortarock krijgt een band te zien die het genre aan de ene kant op de hak neemt, maar ook laat zien ervan te houden. De nummers met teksten als “I banged 17 girls in the grocery store and never lost my erection” mogen dan op de lachspieren werken, als je verder kijkt en luistert blijkt hier een viertal steengoede muzikanten te staan met liefde voor het genre. Een aanrader voor als ze nog eens in de buurt zijn, maar wellicht verstandig je vrouw aan de ketting te leggen.

Het festival scoort vandaag op bijna alle vlakken een ruime voldoende; nergens te druk, een overzichtelijk terrein, goed en gevarieerd eten en een super programma. Des te pijnlijker is daarom dat het geluid op het hoofdpodium de gehele dag ondermaats is, met name qua volume. Het geluid staat zo zacht dat het zelfs naast de geluidstoren niet goed overkomt en met name de hoge tonen zijn vaak nauwelijks te onderscheiden. Het optreden van Anthrax komt mede hierdoor niet goed uit de verf. Er worden enkele nummers van het onlangs verschenen album Worship Music gespeeld, verder mag het een best of set genoemd worden. Slecht is het nergens, als het geluid beter was geweest had het waarschijnlijk beter uit de verf gekomen, maar het publiek kiest voor een gezellig praatje en een koude pint in plaats van getting ‘Caught in a Mosh’ tijdens klassiekers als ‘Madhouse’ en ‘Among the Living’.

Tijdens Machine Head blijkt dat het geluid vooraan een stuk beter is, niet alleen harder, maar ook kraakhelder. De populariteit van deze Amerikanen is vanaf het debuut Burn My Eyes ook in Nederland erg groot, de laatste twee platen kregen goede kritieken en zo is Machine Head als zo’n 15 jaar een graag geziene gast. Burn My Eyes wordt in het programmaboekje van Fortarock zelfs in hetzelfde rijtje genoemd met Reign in Blood van Slayer. Als dat al zo was, had de band waarschijnlijk ervoor gekozen ook nummers van Burn My Eyes te spelen. Ik geef toe, geen argument om een optreden goed of slecht te bestempelen, een kleine domper was het wel. Desalniettemin geeft Machine Head een meer dan degelijk show weg, het blijft een band die zich voor de volle 100% geeft en dat werkt bijzonder aanstekelijk bij het publiek. Een kraker als ‘Dividian’ had de mayonaise op de friet kunnen zijn voor ondergetekende.

In de tent wordt afgesloten door Lamb of God. Een band die al lang meegaat en hard heeft gewerkt aan het succes dat deze band de laatste twee jaar ten deel valt. Het geluid van Lamb of God laveert al jaren tussen metalcore en aan Pantera gelieërde metal, laatste wapenfeit Resolution is dan ook een moddervette plaat. Alles op en top Amerikaans, zowel het geluid dus als de energieke show die wordt gegeven. De circle pits zijn niet van gisteren en hier wordt een grandioos visitekaartje afgegeven door deze heren! Als mijn liefde voor de afsluitende band niet bijna even groot zou zijn als die voor mij moeder, dan was Lamb of God met het goud naar huis gegaan.

Want ondanks dat je als metal liefhebber je best moet hebben gedaan om Slayer nog nooit live te hebben gezien, stelt deze band eigenlijk zelden teleur. Het is als een kapsalon na een avond stappen; je weet precies hoe het smaakt, maar iedere keer weer hunker je ernaar en is de voldoening immens. Nummer als ‘Angel of Death’, ‘Dead Skin Mask’ en een oudje als ‘Die By The Sword’ zijn als het ware de ingrediënten, en afsluiter ‘Raining Blood’ de knoflooksaus die het gerecht afmaakt. Jeff Henneman mag dan nog steeds revaliderend zijn van een spinnenbeet ruim een jaar geleden, invaller Gary Holt doet zijn afwezigheid snel vergeten. De vingervlugheid is aanwezig om de maniakale solo’s te kunnen verzorgen en de riffs op de weide los te laten.

Zoals gezegd strijden Lamb of God en Slayer samen om het goud, eigenlijk komt die eer het festival als zijn geheel toe. Prima organisatie, een kleinschallig karakter waardoor er overzicht blijft en samen met de steengoede line-up zorgt voor een ruime voldoende voor Fortarock. Erg jammer van het geluid op het buitenpodium, dat moet gezegd worden, al was daar vooraan niets meer van te merken. Niet iedereen loopt voor zijn plezier blauwe plekken en gekneusde polsen op, dus dit mag als verbeterpunt de notulen in. Laten we hopen dat Fortarock over een paar jaar nog steeds metal-minnend Nederland zal verblijden. Persoonlijk hoop ik dan ook dat ze niet de fout zullen maken groter en meer te willen (géén Goffertpark a.u.b.), want is dat niet de reden dat het in Nederland misging met de metalfestivals…….?

FOTOGRAFIE: Gertjan van der Loo  

1234  
Benighted foto Fortarock 2012 Benighted foto Fortarock 2012 Benighted foto Fortarock 2012 Sólstafir foto Fortarock 2012 Sólstafir foto Fortarock 2012 Sólstafir foto Fortarock 2012 Sólstafir foto Fortarock 2012 Sólstafir foto Fortarock 2012 Sólstafir foto Fortarock 2012 Sólstafir foto Fortarock 2012 Asphyx foto Fortarock 2012 Asphyx foto Fortarock 2012 Asphyx foto Fortarock 2012 Asphyx foto Fortarock 2012 Asphyx foto Fortarock 2012
 
1234  
 
festival logo

MAWAZINE 2012Wie niet beter weet, zou denken dat de grenzen van festivals grofweg ophouden...

festival logo

LE GUESS WHO? MAY DAY 2012 Na succesvolle edities van Le Guess Who? wordt dit jaar voor het eerst een...