VERSLAG: Le Guess Who? 2013 - dag 4

Naar het Le Guess Who? 2013 - dag 3 verslag

VERSLAG: Jasper Klomp  

Le Guess Who? 2013 dag 4

Niet iedereen kijkt even fris uit zijn ogen, de benen voelen wat zwaar aan, maar we hebben nog een dag voor de boeg. Wat is er heerlijker dan die te beginnen met een flinke dosis desert blues? Ik zou het zo snel niet kunnen zeggen. In RASA, dat het hele jaar door wereldmuziek presenteert, staat niet zomaar een band op het programma. Terakaft staat met Tinariwen aan de top van de Malinese bluesscene. Begeleid door een Westerse ritmesectie spelen de twee Malinese gitaristen op zijn zachts gezegd frivool. Laid-back nummers en dansbare ritmes wisselen elkaar af en steeds volgt er een kort “merci” als de laatste toon heeft geklonken. Merci Terakaft.(JK)

Een schuchtere man betreedt het podium van de Leeuwenbergh, een plek die met enkel een vleugel op het podium aanvoelt als een locatie voor een klassiek concert. Muzikale duizendpoot Spencer Krug (ex-Wolf Parade, Sunset Rubdown), optredend onder zijn alias Moonface, laat er echter geen twijfel over bestaan: “I'm not a concert pianist or something, so please feel free to chat, get drinks or crowdsurf.” Hij heeft meteen de lachers op zijn hand, maar het publiek geeft hieraan geen gehoor. Ademloos luistert men naar zijn emotioneel beladen nummers, uitsluitend afkomstig van zijn onlangs verschenen album Julia With Blue Jeans On. Al vroeg in de set laat hij ‘Barbarian Part I’ en ‘II’ schitterend in elkaar overlopen en gaat zijn uiterst bijzondere stem door merg en been. Halverwege verliest hij zichzelf soms iets te veel in onnodige pianosolo’s, maar ook het einde van het optreden is weer indrukwekkend. Een klaterend applaus volgt. Moonface heeft hier veel zieltjes gewonnen.(Daniël Oostdijk)

Sampleknutselaar Eric Copeland staat drie kwartier gebogen over zijn controllers in een constante zoektocht naar chaos. Daar slaagt hij zonder meer in. Van een Black Dice-lid verwachten we niet anders. Copeland blijft echter hetzelfde trucje herhalen. Hij stopt zoveel lagen op elkaar dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Leuk voor een kwartier.(JK)

In 2011 beleefde Dan Bejar, beter bekend als Destroyer, een bescheiden doorbraak met het schitterende, maar aalgladde Kaputt, zijn 9e(!) album. Aangezien er sindsdien geen album meer is verschenen, is het aannemelijk dat veel mensen hoopten op vooral veel Kaputt-materiaal. De Leeuwenbergh zit dan ook propvol. Bejar is echter alleen, enkel gewapend met een akoestische gitaar en lijkt zich meer te focussen op ouder materiaal. Zijn stemgeluid is er een uit duizenden, maar is tevens vrij lastig. Misschien wel te lastig om echt mooi te zijn zoals het ongetwijfeld wel bedoeld is. Na dit solo-optreden is mij duidelijk dat ik Destroyer liever zie als onderdeel van een rijk georchestreerd geheel, of bij The New Pornographers, waar zijn stem perfect blend met de opgewekte indiepop.(DO)

De Helling is in het eerste deel van de avond het domein van twee Chileense bands. In Chili leeft men dicht bij de sterren dus voor een spacy sound draaien ze de hand niet om. Het probleem van The Holydrug Couple is dat het te zweverig blijft. Door de erg aanwezige basgitaar komt de fuzz van gitaar en toetsen niet goed tot zijn recht. De gitaarsolo’s klinken mat. Vanaf het derde nummer – vergeef het me dat ik geen titel kan noemen – zit er aan de hand van de actieve drummer meer achter. Deze jongens kunnen we dan ook nog niet afschrijven.(JK)

Föllakzoid laat vervolgens zien dat je in één maand toeren enorme stappen kan zetten. Waar de band begin november in OCCII moeite had om de juiste spanningsbogen te vinden, slagen ze daar vanavond wel in. Op een constante groove werken de heren gedisciplineerd naar de climaxen toe. De wat houterige drummer valt daarbij enigszins uit de toon. Gitarist Domingo García Huidobro schudt zo nu en dan zijn mutsje van zijn hoofd en dan is Föllakzoid echt los. Met hun piekfijne, aan krautrock verwante psychedelische rock blijken ze een blijvertje te zijn.(JK)

In de Oudegracht is het vanavond veteranenavond, waarbij Damien Jurado mag aftrappen. Zoals wel vaker opent hij de avond door te vermelden hoeveel uur hij al wakker is (zo'n 24 uur dit keer) en dat hij het contact met de realiteit nagenoeg kwijt is. Zijn prestaties hebben er niet onder te lijden en de schoonheid van zijn nummers ook niet. Nog nooit was Tivoli zo muisstil. Zijn muziek is neerslachtig, maar o zo mooi. Jurado, die er nu niet bepaald uitziet als iemand die je uitnodigt om een praatje met hem te maken in een café, besluit na een half uurtje non-stop spelen om de set wat luchtigheid te geven. Naast een begenadigd muzikant is hij ook een enorme grapjas. Hij maakt duidelijk dat zijn kleurrijke kunstexpositie die bovenin Tivoli hangt hem beter weergeeft dan zijn inktzwarte nummers: “if else I would’ve been in a psychiatric hospital by now”. ‘Working Titles’, ‘Museum Of Flight’, ‘Sheets’. Wat een pareltjes van nummers. De ster van Damien Jurado is, met een 11e studioalbum op komst, nog steeds rijzende.(DO)

Het begint allemaal niet zo lekker voor headliner en afsluiter Yo La Tengo. Het is allesbehalve druk en de start van het optreden is ronduit stroef. Het geluid is vrij dramatisch en het is lastig voor veel mensen om de concentratie erbij te houden. Even vrees ik een grote uittocht, maar het drietal uit New Jersey weet zichzelf knap te herstellen. De band komt steeds beter in het spel, met als absoluut hoogtepunt een wijd uitgesponnen epos van 20 minuten met een gitaarmuur waar je U tegen zegt. Als vlak voor de toegift ook nog bescheiden indiehit ‘Autumn Sweater’ wordt gespeeld, gaan de (oude) indieharten toch nog sneller kloppen en kan men met een goed gevoel naar huis.(DO)

Terwijl Yo La Tengo aan het werk is in de Oudegracht imponeert Om in De Helling. Ooit opgericht door de ritmesectie van Sleep, nu een trio met Sleep-bassist Al Cisneros. Hun stoner metal steekt feilloos in elkaar. Het is een genot om te zien hoe Cisneros zijn basgitaar behandelt. De ogen zijn gesloten en tien vingers kronkelen over de hals. Technisch perfect en de piekfijne klank doet de rest. Ondertussen voegt Robert Lowe, achter de knoppen zittend met af en toe een gitaar op schoot, allerlei fraaie soundscapes en zang toe aan het geweld van Cisneros en drummer Emil Amos. Laatstgenoemde doet in feite hetzelfde als Cisneros, namelijk ogenschijnlijk makkelijk retestrak spelen. De complimenten zijn daarbij ook voor de mensen van het geluid, want wat knalt de snare drum toch hard en helder uit de speakers. Sterk spul, dat Om.(JK)

Voordat DJ Fitz en Jiboía ook de lichten van De Helling uitdoen, is het tijd voor de laatste band van het affiche, Wooden Shjips. De vier heren laten er geen twijfel over bestaan, dit uurtje psychrock mag er wezen. Wat The Black Angels op vrijdag al flikten, doen de Amerikanen nog eens over. Met de mentaliteit ‘niet lullen maar spelen’ vuren ze de ene na de andere fuzzkraker af. Het is een machine die geen moment hapert. Ondertussen zijn de visuals, speciaal ontworpen door Sanae Yamada (Moon Duo, zijproject van gitarist Ripley Johnson), spectaculair. Achter de band, tegen de wanden en op de witte shirts van de heren zijn de psychedelische kleuren en patronen goed vertegenwoordigd. Dit was een fijn uurtje.(JK)

Dit waren vier geweldige dagen zullen we bedoelen. Van Damien Jurado tot Om en van Scout Niblett tot Braids, de hoogtepunten waren divers en talrijk. Met dit weekend vers in het geheugen komen we de wat concertluwe wintermaanden wel door. 24 mei is de volgende Le Guess Who?-afspraak, met Neutral Milk Hotel als blikvanger.

FOTOGRAFIE: Tim van Veen  

1234  
 foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4  foto Le Guess Who? 2013 - dag 4
 
1234  
 
festival logo

STATE-X NEW FORMS 2013 - DAG 1Op vrijdag 13 december 2013 was het Paard van Troje het toneel voor onder...

Le Guess Who Logo

LE GUESS WHO? 2013 - DAG 3 Het einde is gelukkig nog niet in zicht. Lees hier het verslag van dag 3 met...