VERSLAG: Holland International Blues Festival 2017

VERSLAG: Karst Jaarsma  

12

Vrijdag

Voor de tweede keer organiseert voetbal- en blues liefhebber Johan Derksen het Holland International Blues Festival. Zanger Harry Muskee, van Cuby & The Blizzards, is misschien de grootste blueszanger die Nederland gekend heeft. Grolloo is de voormalige woonplaats van Harry Muskee. En dus de ideale locatie voor een grootschalig blues festival. Het Holland International Blues Festival onderscheidt zich volgens Johan Derksen van de hedendaagse popcultuur waar geen ruimte meer is voor de blues.

Wie naar het programma kijkt weet dat dit lichtelijk overdreven is. Desondanks onderscheidt het festival zich wel. Het gemoedelijke gevoel dat in Grolloo hangt springt over naar het publiek. De videobeelden tonen geen feestende festivalmassa’s tijdens de concerten, maar zoemen extra in op de vingers van de gitaristen. Tussen de optredens door wordt niks anders dan Cuby & The Blizzards gedraaid en tenslotte worden er bijna net zoveel covers als eigen werk gespeeld. Dat maakt het festival een echt eerbetoon aan de blues.

Volstrekt normaal dus dat het festival aftrapt met twee solo’s. Tijdens Walter ‘Wolfman’ Washington & The Roadmasters beginnen de saxofonist en de trompettist met een solo. Het duurt een paar minuten voordat de Wolfman eindelijk gaat zingen. Een vleugje funk en soul wordt aangevuld met de benodigde blues. Dit doet het goed met de zojuist doorgekomen zon. De New Orleans bluesman is 73 jaar oud. Hij verzorgt een kalme, doch gepaste opening.

Daarna speelt dé verrassing van het festival. De Britse Laurence Jones is nog maar 25 jaar en laat horen dat er toekomst zit in de blues. Met veel passie bespeelt Jones zijn gitaar. Gitaarsolo’s volgen elkaar op, maar ook het Hammond orgel brengt muzikale hoogstandjes. Zijn stem doet het goed in de funky bluesrock van ‘Addicted to Your Love’. Sterker zijn de echte slowblues liedjes. Tijdens een nummer als ‘Reconsider Baby’ denk je aan vertolkingen van het niveau van mannen als Freddie King, Eric Clapton en Joe Bonamassa. Laurence Jones laat horen zomaar de volgende in het rijtje te kunnen zijn!

De bombastische hardrock van Rival Sons valt daarna volledig uit de toon. Hier geen muziek recht uit het hart, maar mannen die berekenend proberen Led Zeppelin te imiteren en goed hebben nagedacht over hun uiterlijk. Zanger Jay Buchanan heeft een goede stem. Deze wordt onvoldoende benut. Tijdens de kalme momenten pakt de band even de aandacht, maar in het algemeen duwt de muur van geluid je de tent uit.

De ode aan de blues wordt daarna gelukkig snel weer opgepakt met gitarist Kenny Wayne Shepherd. De Amerikaan is al lang actief, maar is vrij weinig in Nederland. De eerste paar minuten steelt vooral zanger Noah Hunt de show. Noah heeft er veel plezier in en lacht regelmatig zijn stralend witte tanden bloot. Kenny Wayne ondersteund met snelle bluesrock ritmes op de gitaar. Met de slowblues van het in 2011 opgenomen ‘Heat of the Sun’ bereikt de Amerikaan een fantastisch hoogtepunt. Oude klassiekers als ‘Talk To Me Baby’ en ‘You Done Lost Your Good Thing Now’ maken het optreden een feest der herkenning. Kenny Wayne Shepherd geeft een knallend optreden dat precies op de juiste momenten het gas terugpakt voor een stukje slowblues.

Buddy Guy is de laatste levende artiest die aan de wieg van de blues gestaan heeft. Hij overleefde mannen als BB King, Muddy Waters en John Lee Hooker, maar speelt vanavond net zo goed als Kenny Wayne Shepherd en Laurence Jones. Buddy Guy is 80 jaar oud. Wanneer hij zijn optreden begint met misschien wel zijn bekendste nummer, in de vorm van ‘Damn Right, I Have Got The Blues’, zou je hem er nog niet de helft van geven. Zijn stem is super sterk, hij grapt wat af en zijn vingers vliegen razendsnel over de gitaar. Begeleid door een fantastische band hangt de tent iets meer dan één uur aan zijn lippen. Ook hier een mooie afwisseling tussen swingende bluesrock en emotionele slowblues. Buddy Guy fluistert het ene moment om vervolgens als een echte soulzanger zijn lijden te bezingen.

Het Holland International Blues Festival bewijst zijn kracht met de afsluiting van Buddy Guy. Twintig minuten voor het einde komt Laurence Jones het podium op. De jonge Engelsman mag even meespelen en speelt een verdomd krachtige ‘Have You Ever Loved A Woman’. Zelfs Buddy Guy lijkt te schrikken van de gitaar- en vocale kracht van Laurence Jones. Na een 20 minuten durende samenspel tussen beide heren verdwijnt al het leeftijdsverschil naar de achtergrond. Wanneer Buddy Guy zijn snaar breekt mag Laurence Jones de band naar een afsluiting leiden. Daarmee is de eerste nacht van het Holland International Blues Festival misschien wel de beste bluesnacht die Nederland ooit gezien heeft.

12

FOTOGRAFIE: Hiske van Keulen  

123
James Hunter foto Holland International Blues Festival 2017 James Hunter foto Holland International Blues Festival 2017 James Hunter foto Holland International Blues Festival 2017 Kenny Wayne Shepherd foto Holland International Blues Festival 2017 Kenny Wayne Shepherd foto Holland International Blues Festival 2017 Rival Sons foto Holland International Blues Festival 2017 Rival Sons foto Holland International Blues Festival 2017 Rival Sons foto Holland International Blues Festival 2017 Laurence Jones foto Holland International Blues Festival 2017 Laurence Jones foto Holland International Blues Festival 2017 Laurence Jones foto Holland International Blues Festival 2017 Buddy Guy foto Holland International Blues Festival 2017 Buddy Guy foto Holland International Blues Festival 2017 Buddy Guy foto Holland International Blues Festival 2017 Buddy Guy foto Holland International Blues Festival 2017
 
123
 
festival logo

WANTIJPOP 2017Het is weer tijd voor Wantijpop! Ook dit jaar kwam Festivalinfo langs voor...

festival logo

THE FLYING DUTCH 2017 - ROTTERDAM The Flying Dutch brengt duizenden mensen aan het dansen op de beats van o.a....