VERSLAG: Loose Ends 2019

VERSLAG: Ad Baauw  

Loose Ends 2019

Op deze tropische dag staat een nieuw eendaags festival op de agenda; Loose Ends. Loose Ends richt zich vooral op gitaarmuziek en organisator Friendly Fire hoopt met dit gitaar-, fuzz- en psychfestival een uniek festival neer te zetten. Het festival vindt plaats op de NDSM werf in Amsterdam; met de oude gebouwen en veel graffiti een perfecte plek. Als om 12 uur de hekken open gaan, staat er al een kleine rij met vroege vogels die absoluut niets willen missen van de hele dag. Al zal dit niet meevallen want met 20 acts op 3 podia is het programma overvol. De line-up is een mooie combinatie van Nederlandse en buitenlandse artiesten, nieuw talent en al gevestigde namen.

Als eerste mag Korfbal het festival aftrappen in de tent. Korfbal is een indie/garagerockband met leden van Price, Canshaker Pi en The Homesick. Er lopen trouwens opvallend veel mensen met een Canshaker Pi t-shirt op het terrein.Als eerste band heb je natuurlijk het nadeel dat het nog niet echt druk is, maar het aanwezige publiek danst voorzichtig mee. Tijdens het optreden stroomt de tent langzaam vol, wat de sfeer zeker ten goede komt.

Op de mainstage staat Crows als eerste op het programma. Deze post-punk band uit Londen met James Cox als frontman weet al heel wat mensen naar het podium te lokken.
De soms rare bekken trekkende zanger heeft de beschikking over twee microfoons, een gewone en een retro die hij afwisselend gebruikt. De aanwezige fans gaan aardig uit hun dak.

Op het kleine buitenpodium is ondertussen Personal Trainer begonnen. Personal Trainer is een nieuwe alternatieve pop/rock band uit Amsterdam. Live spelen ze steeds met een wisselende bezetting. Het is met acht muzikanten een gezellige chaos op het kleine podium. Twee leden proberen boven op de boxen te klimmen en dit gaat bijna mis, maar in tweede instantie lukt het. Dit geeft weer wat ruimte op het podium, zodat drie leden van The Kittens ook nog een nummer mee kunnen doen.

In de tent doet Ploegendienst een poging om deze af te breken. Bastiaan de bassist heeft zijn zoontje meegenomen die een stoer Ploegendienst shirt aanheeft. Het is duidelijk dat het ventje niet voor het eerst op het podium staat. Hij maakt contact met de fotografen en gaat voor een boks met de eerste rij van het publiek. Zanger Ray Fuego weet het publiek goed op te zwepen. Er ontstaat al snel een grote moshpit, waaraan opvallend veel 'ouderen' aan meedoen. Ook Ray springt tussen het publiek in. De teksten zijn niet heel goed te volgen, al is het in het Nederlands. Maar niemand die daarom geeft want iedereen gaat helemaal los. De tent is te klein, er staan veel mensen buiten. Ray heeft op een gegeven moment niet meer aan dan zijn onderbroek. Ja het is warm vandaag en zeker in de tent. Ray pakt een sixpack bier en gooit de blikjes één voor één het publiek in, gevolgd door water.

Water is vanwege de warmte ook gratis verkrijgbaar bij de tappunten bij het toilet. Veel mensen hebben de zwarte kleding, die eigenlijk wel past bij de muzieksoorten die voorbij komen, thuis gelaten. Halverwege de middag wordt de 30 graden aangetikt, maar gelukkig zijn er op het terrein ook voldoende schaduwplekken waar veelvuldig gebruik van wordt gemaakt.

De volgende band in de tent is Feels. Feels is een psych punk grunge post future rock & roll whateverband, zoals ze zichzelf op Facebook noemen. De drie frontdames en mannelijke drummer vormen een kleurrijk geheel op het podium en spelen inderdaad een beetje van alles en nog wat. De band uit Californië speelt dit jaar voor de tweede keer in Europa.

Sports Team, een band uit Londen, staat even later op de mainstage. Het hele podium is opgefleurd met plastic bloemen en zanger Alex Rice komt op met een echte roos. Hij maakt grapjes met enkele fotografen en gooit wat bloemen het publiek in. De toetsenist staat bijna onbeweeglijk op het podium, terwijl de zanger met veel grote gebaren beweegt. Sports Team brengt een frisse show en uiteraard spelen ze ook de bekende single 'M5'.

Indian Askin, opgericht in Amsterdam, speelt een thuiswedstrijd. Ze spelen veel nummers van hun tweede album Another Round en sluiten af met het nummer 'Answer' wat wordt opgedragen aan Lenny Kravitz. Ook op het podium hebben de artiesten ook last van de hitte. Zonnebrillen zakken steeds naar beneden en op het eind gaat het shirt van zanger Chino uit. Bassiste Jasja bedankt het publiek en sluit af met de woorden “Ik ga douchen!

Ook Pip Blom speelt vlak bij huis, al is de band daar tegenwoordig maar weinig omdat ze veel door Engeland touren. Ze staan zoals altijd enthousiast op het podium en de energie spat er vanaf. Pip Blom is duidelijk klaar voor hun optreden op Glastonbury volgende week.

We are a band from New York city, where are you from?” zijn de eerste woorden van zangeres Julia Cumming van Sunflower Bean. Het optreden komt een beetje moeilijk op gang en het publiek reageert niet genoeg naar de zin van Jullia; “Come on, it's a festival!” Ze klimt op de boxen om meer contact met het publiek te maken en de toetsenist neemt zijn grote keyboard los in de armen en speelt zo verder. Na een paar nummers komt het toch goed; “Now it's a show!

Bij het Canadese Metz staat het hele veld vol. Er zijn veel fans van de band aanwezig. De snoeiharde muziek wordt goed ontvangen door het enthousiaste publiek. Er ontstaat een grote moshpit en er wordt volop gecrowdsurfed en gesprongen.

De nieuwste sensatie uit Ierland is de band Fontaines D.C. Onlangs stonden ze tijdens het Motel Mozaique Festival nog in een overvol Rotown en vandaag stroomt de tent snel vol en staan er veel mensen buiten om toch wat mee te krijgen van de show. Zanger Grian Chatten loopt druk heen en weer over het podium en lijkt soms wat onverschillig te zingen. Een brekende snaar brengt de gitarist even in de problemen, hij kan het tweede nummer niet meedoen maar de rest van de band speelt gewoon door. De nieuwe single 'Sha Sha Sha' wordt goed ontvangen en het publiek gaat helemaal te keer bij 'Boys in the Better Land'. Fontaines D.C. maakt de verwachtingen waar en is voor de meeste mensen het klapstuk van de dag.

De afsluiter van het festival is Sleaford Mods. Je weet van tevoren wat je krijgt; een 'boze' Jason Williamson die zijn mening uitdrukkelijk laat blijken. En Andrew Fearn die aan het begin van elk nummer een knopje op zijn laptop indrukt, zijn hand in z'n zak steekt en met zijn andere hand een Corona vasthoudt. De kritische teksten in het East Midlands accent zijn niet voor iedereen even goed te volgen en hierdoor lijken de nummers soms wat eentonig te worden.

De ongeveer 3000 bezoekers kunnen tevreden naar huis. Loose Ends bewijst dat gitaarmuziek nog springlevend is en we zien dan ook uit naar een volgende editie!

FOTOGRAFIE: Anja de Bruijn  

12345  
Korfbal foto Loose Ends 2019 Korfbal foto Loose Ends 2019 Korfbal foto Loose Ends 2019 Korfbal foto Loose Ends 2019 CROWS foto Loose Ends 2019 CROWS foto Loose Ends 2019 CROWS foto Loose Ends 2019 CROWS foto Loose Ends 2019 Personal Trainer foto Loose Ends 2019 Personal Trainer foto Loose Ends 2019 Personal Trainer foto Loose Ends 2019 Ploegendienst foto Loose Ends 2019 Ploegendienst foto Loose Ends 2019 Ploegendienst foto Loose Ends 2019 Ploegendienst foto Loose Ends 2019
 
12345  
 
festival logo

STADSPARK LIVE 2019Behalve Bevrijdingsfestival en Kingsland werd na vele jaren werd op de...

Graspop

GRASPOP METAL MEETING 2019 - ZONDAG Helaas al weer de laatste dag van weer een geslaagde en uitverkochte editie....