VERSLAG: Iceland Airwaves Festival 2008

VERSLAG: Rob van der Zwaan  

123  

Iceland Airwaves dag 1

IJsland is de afgelopen weken erg veel in het nieuws geweest. Het land zou economisch op de rand van de afgrond staan en duizenden Nederlandse spaarders zaten een week in spanning wat er met hun tegoeden bij Icesave zou gebeuren. Volgens berichten in de media waren pinautomaten buiten werking gesteld en zou het niet lang duren voordat de supermarkten leeg zouden worden gehamsterd. Meer dan ooit voelde het naar een festival gaan als een avontuur.

Het Iceland Airwaves Festival wordt gehouden op een aantal verschillende locaties in Reykjavik. Net als Eurosonic, Motel Mozaique en Amsterdam Dance Event is het een echt stadsfestival, waarbij je lekker door de stad zwerft op zoek naar de krenten in de pap. Heel Reykjavik wordt betrokken bij het festival. In cafés, platenzaken, een museum en natuurlijk alle pop-podia staat een diverse programmering van IJslandse artiesten aangevuld met wat internationale toppers. Hoewel de programmering van het festival dus vooral een IJslandse aangelegenheid is, heeft het festival een flinke aantrekkingskracht op internationale bezoekers. Natuurlijk zijn er veel Scandinaviërs, maar ook Engelsen, Amerikanen en Fransen weten hun weg naar dit festival goed te vinden. De daling van de IJslandse munt werkt deze trend natuurlijk in de hand. Waar je vorig jaar nog makkelijk 7 tot 9 euro voor een biertje kwijt kon zijn, betaal je dit jaar tussen de 4 en 5 euro voor een halve liter.

Voor de deur van het imposante Reykjaviker museum trotseren honderden mensen in de rij de regen en gure wind voor Fuck Buttons. Dit mag opvallend heten, want de muziek van de band is alles behalve licht verteerbaar. Aangezien er op het programma maar een kleine veertig minuten voor de band is gereserveerd gaat deze voortvarend van start. Een rustig opgebouwde pianomelodie ontaardt in een waterval van distortion en bassen. De grote hal van het museum is in mum van tijd helemaal gevuld met geluid. Dit houdt Fuck Buttons eigenlijk het hele optreden vol. Alleen tijdens stukken live-percussie neemt de band wat gas terug. Een welkome afwisseling, want
drumbeesten zijn nu eenmaal leuker om naar te kijken dan knoppendraaiers.

Therese Aune is voor het grootste gedeelte van de Organ-zaal volkomen onzichtbaar. De kleine Noorse zit achter een kleine piano op een niet verhoogd podium. Een gemiste kans, want zelfs de meest verstokte praters aan de bar zouden het niet over hun hart kunnen verkrijgen om het optreden van zo’n schattig meisje te verstoren. Een beetje verlegen, een haarspeldje en af en toe een ondeugende glimlach; Wat betreft schattigheid doet Therese Aune zeker niet onder voor Amelie, waar ze met haar op Yann Tiersen geschoeide walsjes zeker van gehoord moet hebben. De eerste mooie ontdekking op dit festival is gelijk al binnen!

GusGus zijn sterren in eigen land. Het is de eerste act die door
luid gejoel het podium van het Rekyavik Art museum op wordt geroepen. Het optreden begint met een video getiteld ‘GusGus presents a rescue operation episode 1’. Of de video op de huidige economische situatie wordt door mijn gebrekkige kennis van de IJslandse taal niet helemaal duidelijk, maar de presentatie gaat er bij het publiek in als koek. Live vocals zijn daarna opmaat tot een stevige dancebeat die net als de video onder luid gejuich wordt ontvangen. GusGus geeft deze thuiswedstrijd niet uit handen.

Terug naar de Organ-zaal voor Parachutes. Op hetzelfde kleine
podium waar eerder Therese Aune zat, staan nu niet minder dan acht
muzikanten. Bij het horen van de eerste klanken is de link met Sigur Rós snel gelegd. Net als deze IJslandse grootheden weet Parachutes met rustige melodieën een sfeer neer te zetten die je nergens anders ter wereld hoort dan in IJsland.

Young Knives is een echt London Calling bandje. De vele Engelsen op het festival zijn dan ook massaal uitgerukt om de band in de Nasa-zaal aan het werk te zien. De popdeuntjes van de band worden uit volle borst meegezongen. Hoewel het allemaal weinig origineel is, op London Calling staan jaarlijks 5 van dit soort bandjes, houden de Young Knives zich prima staande. Met hun podiumpresentatie vol zelfspot en hun meerstemmige zanglijnen kunnen ze vanaf nu in IJsland wat potten breken.

123  

FOTOGRAFIE: Erik Luyten  

123456  
Fuck Buttons foto Iceland Airwaves Festival 2008 Fuck Buttons foto Iceland Airwaves Festival 2008 Fuck Buttons foto Iceland Airwaves Festival 2008 Fuck Buttons foto Iceland Airwaves Festival 2008 Fuck Buttons foto Iceland Airwaves Festival 2008 Fuck Buttons foto Iceland Airwaves Festival 2008 Therese Aune foto Iceland Airwaves Festival 2008 Therese Aune foto Iceland Airwaves Festival 2008  foto Iceland Airwaves Festival 2008 GusGus foto Iceland Airwaves Festival 2008 GusGus foto Iceland Airwaves Festival 2008 Parachutes foto Iceland Airwaves Festival 2008 The Young Knives foto Iceland Airwaves Festival 2008 The Young Knives foto Iceland Airwaves Festival 2008 The Young Knives foto Iceland Airwaves Festival 2008
 
123456  
 
festival logo

DEFINITIE VAN DOPEHEID - 26/10 - 013Al vijftien edities lang probeert men er in Tilburg achter te komen wat de...

festival logo

XNOIZZ FLEVO FESTIVAL 2008 Lekker relaxen in het gras of uit je dak gaan bij een concert. Je kapotlachen...