VERSLAG: Noorderslag weekend 2009

VERSLAG:

123  

Eurosonic

Eurosonic en Noorderslag - oftewel het Noorderslag-weekend - gelden als de nieuwjaarsreceptie van de Nederlandse muziekindustrie. Uit het gehele land komen programmeurs, boekers, platenbobo’s, managers, impresariaten, pers en media bijeen om bandjes te kijken, seminars te volgens en visitekaartjes uit te wisselen. Leuke initiatieven zijn alternatieve, gratis toegankelijke evenementen zoals Altersonic en Freesonic, mede als de optredens in de 3VOOR12-spiegeltent en de ‘in-stores’ in onder andere Plato en Coffee Company. Hieronder recensies van een deel van het talrijke aantal bands op de officiële podia van Eurosonic en Noorderslag. (PO)

De verwachtingen zijn hooggespannen voor Polarkreis 18, dat in het bomvolle Grand Theatre staat. De Duitse band was twee jaar geleden ook al te gast op Eurosonic, toen nog vrijwel niemand van Polarkreis 18 gehoord had. Dat is nu wel anders, met een hit in de vorm van ‘Allein, Allein’ in de achterzak. Geheel gekleed in het wit brengt Polarkreis 18 in soundscapes gehulde rocksongs van epische proporties. Zanger Felix Räuber kruipt het ene moment moeizaam over het podium en het volgende staat hij met beide handen in de lucht geheven. De theatrale performance past geheel bij de muziek, die over de hele linie veel diepgaander is dan de hitsingle doet vermoeden. Toch kan er ook gedanst worden, dus de fans van ‘Allein, Allein’ worden geenszins teleurgesteld. Met de imposante lichtshow blinkt Polarkreis 18 uit op deze editie van Eurosonic. (PO)


Zijn Britse bandjes anno 2009 nog steeds hip? Het antwoord lijkt ja, want White Lies werd al voor aanvang van Eurosonic aangemerkt als één van dé sensaties van dit festival. De positieve reacties van het publiek lijken dit te bevestigen, al brengt White Lies niks nieuws. Dit soort britpop kennen we al van zoveel bandjes dat het eigenlijk niet heel boeiend meer is. De kwaliteit is er niet minder op, met referenties aan Franz Ferdinand, Arctic Monkeys en Stereophonics. Interessanter is Baddies, een Britse band die weliswaar muzikaal in dezelfde straat zit, maar toch een meer eigen geluid bezit. De vocalen van zanger Michael Webber doen wederom denken aan Franz Ferdinand of Talking Heads, hetzij een stuk feller. De gitaren klinken agressiever en de drums lomper, waardoor ook The Hives en Bloc Party (ten tijde van het debuutalbum) aan het rijtje van vergelijkingen kunnen worden toegevoegd. Toch is Baddies over doorgaans inventiever dan White Lies. (PO)

Een belofte is singer-songwriter Nina Kinert. De presentator laat blijken groot fan te zijn en zo zijn ook de bezoekers. De voorste rijen staan al een lange tijd te wachten op de brunette. Het wachten wordt echter beloond met enkel twee nummers. De Zweedse kan ons alleen "I shot my man" en "Pets and friends" aanbieden. Na een korte set verlaat de 25-jarige het podium omdat ze in een enorme haast is. Gelukkig heeft ze nog wel even de tijd voor wat handtekeningen en kleine praatjes. De gratis optredens in Plato zijn zeker een succes, maar hadden een stuk beter gepromoot kunnen worden. (MK)

Het Vlaamse rocktrio Triggerfinger deed in het najaar van 2008 de Nederlandse poppodia aan en de recensie waren niets dan lovend. Een speciaal woord van dank is er voor de medewerkers van 3VOOR12 en Eric Corton in het bijzonder. Dat is niet zo vreemd, gezien de continue support van beiden. Geheel terecht overigens, want Triggerfinger zet in de Vera een overtuigende rockshow neer zoals maar weinig Nederlandse bands dat kunnen. Het venijn zit ‘m in de staart, want tijdens de toegift komt de band sterk terug. Erg leuk is de Duffy-cover ‘Mercy’, waarbij zangeres Selah Sue op een goed gelijkende manier de leadvocalen voor haar rekening neemt. Het kleine blonde zangeresje maakt indruk met haar grote, sterke stem met vloeiende bijna ragga-achtige improvisaties. Niet voor niets wordt ze op sleeptouw genomen door populaire en eveneens aanwezige landgenoten als Milow, Novastar en uiteraard Triggerfinger. (PO)

Als er twee dingen zijn die IJsland bijzonder maken, dan is het wel het natuurschoon en de fraaie muziek die er vandaan komt. Beiden zijn weelderig, robuust en mysterieus. Eerder al bracht het ijzige eiland artiesten voort als Björk en Sigur Rós. Nu zou de band Hjaltalín wel eens ‘the next big thing from Iceland’ kunnen zijn. Hjaltalín heeft zijn prachtige en vernuftige songs opgebouwd uit Scandinavische folk, zoetgevooisde sixties pop á la The Magic Numbers en lichtpoëtische IJslandse teksten. De ingetogen presentatie, subtiele begeleiding van blaasinstrumenten en meerstemmige zang laten de luisteraars wegdromen naar het land van koude gletsjers en warme geisers. Hjaltalín is de ultieme muzikale ansichtkaart van IJsland. (PO)

123  

FOTOGRAFIE: Marieke Waalwijk  

1234567  
 foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009 White Lies foto Noorderslag weekend 2009 White Lies foto Noorderslag weekend 2009 Yuko foto Noorderslag weekend 2009 Yuko foto Noorderslag weekend 2009 Yuko foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009  foto Noorderslag weekend 2009
 
1234567  
 
festival logo

PAARDPOP 2009Onlangs was 't alweer tijd voor de 5e editie van het kleinschalige paardpop...

festival logo

FROSTROCK 2009 Terwijl het buiten vriest is het lekker warm in de Hippodroom van Kuurne (B)....