Liz Lawrence bestaat uit Elizabeth Lawrence zang, bas, gitaar; Ali Chant op synths en Matt Brown achter de drumkit. Het is inmiddels al de vierde volledige plaat van deze Engelse formatie die in 2012 al begon. Ook op ‘No One’ hoor je een aangenaam huppelend basloopje dat centraal staat in deze song, die verder met rhythm gitaar zit volgepropt. Ook hier lekkere pakkende breaks die de spanning en afwisseling er in houden. Ook ‘No One’ is op single uitgebracht, wat niet zo vreemd is want het is eveneens pakkend en aangenaam.
‘It’s All Right’ gaat over dat je af en toe best even kunt zeggen hoe het echt met je gaat. Liz Lawrence kleurt muzikaal binnen de lijntjes want er klinken geen overstuurde gitaren; alles blijft gedoseerd en afgewogen. De songs zitten goed in elkaar qua variatie en het meest opvallend is toch wel de lekkere vette bas in de nummers die, tezamen met een heldere en strakke sound, aangenaam in het gehoor liggen. Het is heerlijke, puntige, commerciële indiepopmuziek.
Liz heeft vorig jaar privé enige tegenslagen te verduren gehad en roept iedereen op het volgende ter harte te nemen; “Call someone you’ve been meaning to, don’t go to sleep on an argument, tell someone you love them and enjoy yourselves - it’s later than you think.”
De plaat eindigt met een rustig nummer getiteld ‘Top Level Joy’, dat door de gitaarsound aan de beginperiode van The Cure doet denken en geleidelijk aan steeds dreigender wordt. Een nummer met sfeer en dreiging dat er net voor zorgt dat Liz Lawrence nog meer in huis heeft dan je dacht.
Wat dat betreft lust dit aapje nog wel een paar meer pinda’s. Na elf lekkere pinda’s is de trek alleen maar groter worden. Het is licht verteerbaar en je blijft lekker door eten.
Loren Kramar - GlovemakerHet sterke punt van Loren Kramar is zijn krachtige en soulvolle stem. De...
Marina Allen - Right Pointed Star Vreemd wel; vanaf de eerste twintig seconden denk je al; oei dit klinkt...