Het is ondergetekende niet helemaal bekend of Semistereo helemaal gestopt is maar voorlopig richten de heren de pijlen op Bantar, dat duidelijk andere koek is dan Semistereo. Bantar maakt grotendeels instrumentale postrock. Met dit opgeplakte etiket zal iedereen die maar een beetje bekend is met het genre gelijk aan Mogwai denken.
Kenmerk van dit soort muziek is de lange opbouw van de nummers en de breed uitwaaierende gitaarpartijen. Spanning is het sleutelwoord. Ook Bantar weet op This Heat Is Exhausting een hypnotiserende spanning te creëren binnen hun zes lange tracks en twee korte stukjes muziek. Het korte intro ‘We’re Not There Yet’ wordt gevolgd door het subtiel opgebouwde ’I Am Tired Of This Mountain’ dat telkens een tandje harder gaat. Het doet ook wel enigszins denken aan de Finse postmetalband Callisto, die overigens wel een zanger heeft, maar muzikaal vertoont het wat gelijkenis en ook de bijna tien minuten durende afsluiter ‘Love Drugs Not War’ heeft dat gevoel.
Zoals eerder gezegd is de muziek nagenoeg instrumentaal. Alleen in ‘A Sense Of Purpose’ wordt gebruik gemaakt van een vocoder stem. Hierdoor, en door de opbouw lijkt dit enigszins geïnspireerd op wat Anathema op ‘A Natural Disaster’, van het gelijknamige album, deed.
Lastig is en blijft het om geheel instrumentale muziek spannend te houden, maar Bantar is daar glansrijk in geslaagd. De heren toonden in Semistereo al aan tot de buitencategorie te horen, maar ook in Bantar bewijzen ze dat ook hun instrumentale muziek zeer de moeite waard is. Wanneer je This Heat Is Exhausting aanzet krijg je hetzelfde gevoel wanneer je verkleumd in een warm bad gaat liggen. Weldadig omspoelen je de warme klanken. Sluit dan je ogen en laat je meevoeren door de muzikale reis van dit drietal. Prachtig!
Scowl - Are We All AngelsWie How Flowers Grow van Scowl helemaal geweldig vond kan wel eens...
Martin Kuiper - Dreaming Of A Sea Of Time Na het debuutalbum To Feel Is To Believe uit 2024, brengt Martin Kuiper...