Het album kent zijn oorsprong vanuit de Covid-tijd. Nicoll was naar de familieboerderij ten zuiden van Ontario getrokken en begon in 2022 in een geïmproviseerde studio met het opnemen van nummers. De kennis die hij eerder opdeed om een jaren zeventig camper om te bouwen tot mobiele studio heeft hier ongetwijfeld bij geholpen. Uiteindelijk werkte hij de nummers verder uit in zijn eigen studio en in Reguengo Pequeno, Portugal. Dat neemt niet weg dat het resultaat vrij DIY klinkt.
Dat doet niets af van de kwaliteit van de negen nummers die het album rijk is. Deze zijn stuk voor stuk sterk. Dat hoor je al vanaf het begin. Hij weet de luisteraar (en zichzelf ) hoop te geven in de tijden van de pandemie op het eerste nummer ‘Asking For Forgiveness’ (”So I’ll pick up my guitar/And I’ll sing for everyone/And everything that’s hidden living lonely in this fog/For some day it will be springtime/And we’ll stretch out to the sun/On the other side of lonely I can hold you, you can hold me/And we’ll sing a song together Just like it once was done.”).
Wat opvalt is hoe goed hij de verschillende instrumenten – die hij allen zelf bespeeld – op elkaar weet af te stemmen. Luister maar hoe hij de fluit naast het samenspel van piano en gitaar laat doorklinken op ‘Making Of A Myth’. Hij is ook slim genoeg om te erkennen dat zijn ietwat iele stemgeluid ondersteund dient te worden om meer impact te geven. Met zijn broer Billy en zus Ilia toch in de buurt, weet hij dit goed op te lossen. Hun harmonische samenzang op ‘Rising Seas’ is exceptioneel goed. Op ‘Music For No One’ wordt de achtergrondzang verzorgd door Pamela Mackenzie en Thom Coombes, wat Nicoll de gelegenheid geeft om even te ‘scatten’. Met de drums op volle sterkte op ‘So Many Asking’ eindigt het album op een ‘high’. De vogels die je hoort zijn getuigen van zijn tijd op de boerderij waar hij noodgedwongen zich moest terugtrekken. Dat hij het beste ervan heeft gemaakt is hier goed te beluisteren.
Mocht je ooit op Duckworth Street in St John’s zijn en The Ship binnenstappen, dan kan het zomaar zijn dat Nicoll zit te drummen voor The Burning Hell of dat hij Kelly McMichael op gitaar begeleidt. Wellicht dat dit album, uitgegeven door het Nederlandse label Tiny Room Records, hem wat meer internationale bekendheid geeft. Op basis van dit werk is het hem meer dan gegund.
Hasco Enjoyments - Wow!Met een nep watervalgeluid op de achtergrond, opent het warme geluid van een...
Mikolaj Trzaska/Ingebrigt Haker Flaten/Paal Nilssen Love - The Last Temple vol. 2 Soms hoor je een live-opname en denk je: ah, was ik daar maar bij geweest....