Lowlands 2025 - Zondag

LOWLANDS 2025 - ZONDAG

Voor hen die de laatste nachten tot laat in de Bravo stonden (en dat waren er veel) of de zonsopgang in de Armadillow meemaakten neemt de vermoeidheid zachtjes het lichaam over, maar de line-up voor de zondag is nog allesbehalve uitgeblust. Het programma biedt vandaag een kleurrijk palet: Jamie xx, Fontaines DC, Mk.gee, Maan, Rejjie Snow. Alles begint bij een inmiddels ritueel tafereel op de Alpha.

Het Noord Nederlands Orkest laat voor de vierde keer zien dat klassiek en Lowlands geen tegenstelling hoeven te zijn. Zodra het orkest inzet, ontstaat er een onwaarschijnlijk samenspel tussen muzikanten en publiek: pirouettes, melodieën die worden teruggezongen, cirkelmoshpits en zwaaiende mensenmassa’s die feilloos op de maat meebewegen. Er komt vanalles voorbij, allen herkenbaar en meeslepend: Beethovens vijfde symfonie, de bolero van Ravel en filmmuziek van Gustav Holst. Dirigent Marcel Mandos dirigeert niet alleen het orkest, maar ook het publiek. Inmiddels zijn ze niet meer weg te denken uit de lineup.

Op de India laat Kofi Stone zien hoe rauw en levendig hiphop kan zijn, zelfs op de vroege middag. Met een DJ die beat na beat laat knallen en Stone die zelfs even tussen het publiek rapt, trekt hij een jonge en energieke menigte. Geen tierelantijntjes, gewoon pure hiphop, en dat slaat aan.

Optreden op Lowlands voelt voor Maan als een ware mijlpaal, waar ze de ontwikkeling van haar identiteit als artiest kan laten zien. Ze speelt wat van haar dromerige ballads, maar gooit later letterlijk haar haar los en duikt in haar nieuwere, energiekere sound. "Ik vind dit teringvet, kan niet geloven dat dit echt is," roept ze. Het publiek zingt massaal mee met ‘Blijven Slapen’, dat in een langere en meer elektronische versie wordt gebracht. Ze waagt zich zelfs op een plank het publiek in, waarna ze zichtbaar emotioneel een traantje wegpinkt. Haar show voelt als een zoektocht naar haar muzikale identiteit en dat komt, aangezien de focus van haar laatste album op Lowlands lag, hier tot een hoogtepunt. Het einde met LL-legendes Goldband als special guests zorgt voor een uitbundig slot. "De allereerste keer Lowlands is een feit."

Marc Rebillet verandert de Alpha in een absurd feest. Met enkel een bril, boxershort en overdreven decors (inclusief opblaasborsten), gooit hij het publiek plat met geïmproviseerde beats, pyro’s en vulgaire oneliners. "It’s 3:35 in the afternoon, we’re gonna rock the roof off this m’f’in place," roept hij, waarna alles mogelijk blijkt. Hoe dan ook een meeslepende, zeer vermakende set, leuk om in je line-up te hebben.

Khruangbin brengt rust terug in de tent met een sfeervolle show die voelt als een lange, instrumentale zonsondergang. De dromerige visuals en het trappenpodium met drie ramen reflecteren de sfeer van hun album A LA SALA. De band blijft grotendeels instrumentaal, en wanneer er gezongen wordt, gebeurt dat met terughoudende gratie.

Je ziet al het hele weekend mensen in merch van Fontaines D.C. lopen. De show is een perfecte mix van hun nieuwere, zachtere werk en de hardere klassiekers. De vrolijke lichten op het podium kleuren hun sound in en brengen een gevoelige, bijna persoonlijke show. Geen groot spektakel zoals vele andere headliners, maar oprechtheid en vakmanschap. Afsluitend knallen ze nog even met hun nieuwere smash hit ‘Starburster’.

Ierse rapper en zanger Rejjie Snow houdt het op de India mellow. Zijn jazzy beats en laidback delivery zorgen voor een ontspannen vibe. "Dance with me," vraagt hij, maar het publiek blijft vooral zachtjes meewiegen. Zijn glimlach verraadt dat hij daar eigenlijk best tevreden mee is, hij brengt een warm en positief gevoel aan de mensen in de tent.

Mk.gee bewijst op de Heineken waarom hij één van de meest besproken gitaristen van het moment is. Op het eerste oog lijkt het slechts een jonge kerel met een gitaar op het podium, maar hij bewijst zich hier als een ware rockster. Het rauwe, maar toch verfijnde geluid, gepaard met een indrukwekkende lichtshow levert een spektakel op die je tot in je tenen voelt.

Afsluitend op de Alpha, valt Jamie xx in voor A$AP Rocky als zondagse headliner. En dat doet hij in stijl, met een zorgvuldig opgebouwde dj-set waarin zijn eigen werk centraal staat, maar ook genoeg ruimte is voor verrassingen. In het eerste deel duikt hij stevig de UK-kant op, met hardere versies van eigen tracks, verweven met garage, bassline, breakbeats en zelfs wat reggaeton om de heupen los te maken. Vervolgens zakt de set in een dromeriger, house-achtige vibe, met het melancholisch-euforische ‘Waited All Night’, en ‘Loud Places’. Tussen de UK-rave-energie en de introspectieve sfeer zit zijn kracht: in de manier waarop hij eigen werk en samples in elkaar laat overvloeien. Er is met een edit van ‘Praise the Lord’ zelfs nog een subtiele knipoog naar Rocky. Jamie xx bewijst dat hij perfect aanvoelt wat het Lowlands-publiek nodig heeft: losgaan, voelen, en dansen op het randje van tranen.

Lowlands laat wederom zien wat er wel niet mogelijk is voor een grootschalig festival als deze, door zoals altijd de grenzen te verleggen: mainstream, maar alternatief, toegankelijk, maar ambitieus, dansbaar, maar kwetsbaar. Veel daarvan is te danken aan de vertrekkende festivaldirecteur Eric van Eerdenburg. Bij wijze van afscheid nodigt LLOWCAST-podcastmaker Justin Verkijk hem aan het einde van de set van NNO het podium op. Hij blikt zichtbaar geëmotioneerd terug op zijn tijd bij Lowlands. "Trots op wat hier staat, op iedereen die meegewerkt heeft en trots op het publiek. Moet je nou kijken jongens, bij een klassiek orkest, dit is toch fantastisch?" Het publiek zingt hem luidkeels toe: "Eric bedankt."