Alcatraz Open Air 2026

Alcatraz Festival

Biohazard (***) groeide begin jaren ’90 uit tot een pionier in de New York hardcore- en cross-over metalscene. Frontman en bassist Evan Seinfeld (familie van acteur/entertainer Jerry Seinfeld) koos in 2011 plots voor een ander soort podium en ging onder de naam Spyder Jonez de adult filmindustrie in (hij was ook enkele jaren gehuwd met pornoactrice Tera Patrick).
Na hun show op Alcatraz in 2023 mogen de heren dit jaar terugkeren, nu met nieuw materiaal op zak: Divided We Fall (2025), hun eerste album in dertien jaar. Na enkele personeelswisselingen bestaat de huidige bezetting naast Evan Seinfeld uit Billy Graziadei en Bobby Hambel (gitaar) en Danny Schuler (drums). “Do you trust your politicians?” schreeuwde Billy Graziadei en dat moest je natuurlijk geen twee keer vragen aan het publiek. “Well I got only three words for them: F*** The System”, wat meteen de titel was van één van hun nieuwe nummers. Ook publieksfavorieten als ‘Shads of Grey’ en ‘Tales From The Hard Side’ kon op de nodige respons rekenen. Biohazard leverde een brullende set af voor een enthousiast publiek.

Het Franse collectief Alcest (***) mag opnieuw het podium van Alcatraz betreden. De Franse band, opgericht door Neige (Stéphane Paut) in 2000 wordt alom geprezen omwille van hun dromerige, atmosferische sound. Naast Neige maken nog Jean ‘Winterhalter’ Deflandre (drums), Indria Saray (bas) en Pierre ‘Zero’ Corson (gitaar) deel uit van Alcest. Hun laatste album Les Chants de l'Aurore (2019), is niet zomaar een post-black metal album, maar kan je eerder een experimentele vorm van kunst noemen.
Neige die als kind fantasieën had over een elfenland/fantasiewereld, wil het publiek meenemen naar zijn herinneringen in deze droomwereld.
Alcest is dan ook in de loop der jaren opgeschoven van blackmetal naar blackgaze. Een feeërieke set van de Fransmannen met uitstapjes naar de progrock scene. Eén van de verassingen van het festival.

Testament (** ½) mag stilaan de houseband van Alcatraz genoemd worden. De thrash metalband uit de Bay Area (San Francisco) werd opgericht in 1983 (toen nog onder de naam Legacy) en behoort samen met o.a. Metallica, Slayer en Megadeth tot de vaandeldragers van de metalscene. De frontman Chuck Billy is samen met gitarist Eric Peterson het uitgangsbord van Testament. Vooral deze laatste mocht meermaals zijn kwaliteiten tonen. De band werkt ondertussen aan een nieuw album zodat de fans zowel oud als nieuw materiaal voorgeschoteld kregen. De band zwoegde zich door hun set en de fans konden het appricieren.

Primus (*** ½) is een Amerikaanse eclectische-rockband die in 1984 werd opgericht in El Sobrante, Californië.
De huidige live bezetting van de groep bestaat uit zanger en bassistvirtuoos Les Claypool (mocht ooit nog op auditie bij Metallica), gitarist Larry "Ler" LaLonde en drummer John Hoffman. De muziek van Primus is zowel door de metal als funk beïnvloed. Bij de kenners is de band ook bekend van de intro muziekvan de tekenfilmserie South Park. Iconische nummers als ‘My name is Mud’ (check de live versie op Youtube), ‘Too Many Puppies’, ‘Tommy The Cat’ en ‘Wynona’s Big Brown Beaver’ hebben Primus een grote fanbase opgeleverd. De Helldorado tent stond dan ook meer dan goed gevuld voor Claypool en zijn band. Primus bracht onlangs een nieuwe four track EP uit met één nieuw nummer (‘The Ol’ Grizz’) en met fan favoriet ‘Little Lord Fentanyl’ (met medewerking van Maynard James Keenan van Tool).
Primus koos in het begin van hun set voor enkele eigenzinnige nummers die enkel bij de diehard fans op enige respons konden rekenen. Pas toen de bovengenoemde publieksfavorieten aan bod kwamen kwam het publiek los en was de respons nevenant. Les Claypool toonde meermaals dat hij één van de beste bassisten is in de muziekwereld (“de bas is het meeste sexiest instrument die er is” zei hij ooit in een interview).
Twee minpuntjes: een dik uur was te weinig voor Primus, want pas in de laatste twintig minuten kwamen ze pas goed op dreef, en waarom was het podium bijna de ganse show in donkerblauw licht gehuld? bij momenten kon je enkel een silhouet waarnemen en dat was zonde.

Ten slotte: als festival -en concert journalist kom ik op vele plaatsen, maar het Alcatraz Festival is een verdomd goed georganiseerd festival, waar velen een voorbeeld kunnen nemen. Dat mag ook eens gezegd worden!