VERSLAG: Lowlands 2014 - dag 2

Naar het Lowlands 2014 - dag 1 verslag
Naar het Lowlands 2014 - dag 3 verslag

VERSLAG: Kees de Jong  

Lowlands 2014 - dag 2

Ook op de tweede dag van Lowlands blijft het op een plensbuitje in de ochtend na redelijk droog. De bewolking zorgt er wel voor dat het wat frisser aanvoelt. Muzikaal gezien is het op papier voor veel mensen misschien de minst interessante dag, maar natuurlijk is er genoeg moois te zien.

Zo beginnen we met Gregory Porter. Een toch wel verrassende naam voor Lowlands gezien hij met zijn repertoire meer thuishoort op North Sea Jazz – waar hij eerder al een paar keer stond. Hoewel? Zijn derde, nieuwste langspeler Liquid Spirit vormt de bakermat van de setlist vandaag. Tussen nummers als ‘Free’, ‘No Love Dying’ en ‘Hey Laura’ is genoeg ruimte om de bandleden een solo te laten doen, Porter laat ons meezingen en oogt bovenal enthousiast. De boodschappen in zijn muziek komen lang niet bij iedereen aan maar dat maakt niks uit. Na de karatetrap – dat kan hij echt – en het muzikale sluitstuk waarin afsluiter ‘1960 What?’ wordt omgetoverd heeft Lowlands Gregory Porter definitief in de armen gesloten.

Het optreden van XXYYXX lijkt al snel in een fiasco te veranderen als de apparatuur het laat afweten. Een paar minuten duurt het voor de boel weer werkt en een allesvernietigende bas de X-Ray de grond in lijkt te trillen. Heel gaaf, maar toch niet helemaal. Bij elke naderende climax knijpt Marcel Everett (dat bekt wat makkelijker) de boel af waardoor de meeste mensen er snel weer vandoor glippen. Zonde, want hier had meer in gezeten.

Dat de India niet de meest geschikte locatie voor Chet Faker en bandleden is blijkt als het publiek rijendik buiten de tent een glimp van de singer-songwriter op probeert te vangen. Debuutalbum Built On Glass doet het niet alleen door je speakers lekker, ook live weet hij – mét stiltes – te boeien. Toch moeten die nummers stuk voor stuk wijken voor Blackstreet-cover ‘No Diggity’ als het om populariteit gaat. Niet gek, want dat was de kickstarter voor Fakers succes. Een minnetje voor de locatie, grote plus voor de artiest(en) van dienst.

De technoblanken kijken beteuterd voor zich uit als James Holden na een tiental minuten nog steeds geen hapklare brokjes heeft voorgeschoteld. Toegegeven, gezien het tijdstip (het is nog licht) is de hoeveelheid geluid en de manier waarop dat gebracht wordt wat zware kost. Zo relaxt en makkelijk als het vorig jaar uitgebrachte The Inheritors erin glijdt zo onvoorspelbaar is deze set. Toch zijn er genoeg mensen die willen weten waar de Brit op aanstuurt. En dat geduld wordt beloond, want tegen het einde lijken Holden en het publiek elkaar eindelijk te begrijpen.

Le1f bracht eerder dit jaar zijn tweede EP uit, genaamd Hey. De titels van de nummers die daarop staan zijn even simpel. De X-Ray staat maar halfvol als de Amerikaan zijn queer rap op een amper belicht podium komt presenteren. Kenmerkend is dat Le1f snel rapt, zo snel dat je thuis maar op je gemak moet nalezen waar hij het allemaal over gehad heeft. De old school-visuals en zijn danspasjes tijdens nummers als ‘Buzz’, ‘Spa Day’ en hitje ‘Wut’ zorgen ervoor dat het optreden boeiend blijft om te volgen. Zo boeiend dat de X-Ray aan het einde vol staat.

We sluiten af bij Stromae. Wij niet alleen, want dé hype van Lowlands 2014 staat op het punt de Alpha-tent af te breken. Dus het is druk. De Belg heeft alles in zich wat nodig is om het label topartiest in de schoot geworpen te krijgen. Hij zingt niet alleen prima. De manier waarop hij danst en het publiek spontaan toespreekt zorgen ervoor dat hij een bijzonder prettig charisma heeft. Tel daarbij op dat zijn muziek ontzettend veelzijdig is – rap, chanson, pop en al van dat – en je hebt een beeld. Natuurlijk komen hitjes als ‘Tous Les Mêmes’, ‘Ta fete’ en ‘Papaoutai’ voorbij, die door

sommigen zelfs in het geheel worden meegezongen. De lach op het gezicht van de zanger is oprecht, evenals het applaus van het publiek na afloop.

Met Stromae kreeg deze tweede dag een afsluiter die elk festival verdient. Een totaalartiest die praktisch elke bezoeker tevreden stemt zie je immers niet elke dag. Gregory Porter was een risicootje maar dat pakte gelukkig goed uit, terwijl James Holden een zekerheid was die voor zijn plek moest vechten. Vol goede moed duiken we de nacht in, op naar de laatste dag.

FOTOGRAFIE: Irwan Notosoetarso   Erik Knevelbaard  

123456  
First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 First Aid Kit foto Lowlands 2014 - dag 2 Hoffmaestro foto Lowlands 2014 - dag 2 Hoffmaestro foto Lowlands 2014 - dag 2 Hoffmaestro foto Lowlands 2014 - dag 2 Hoffmaestro foto Lowlands 2014 - dag 2 Hollie Cook foto Lowlands 2014 - dag 2 Hollie Cook foto Lowlands 2014 - dag 2 Hollie Cook foto Lowlands 2014 - dag 2
 
123456  
 
festival logo

LOWLANDS 2014 - DAG 3Festivalinfo is uiteraard ook op de 22e editie van Lowlands aanwezig voor een...

lowlands2013logo

LOWLANDS 2014 - DAG 1 Festivalinfo is uiteraard ook op de 22 editie van Lowlands aanwezig voor een...