Stel een vraag over een succesvolle reünie van een meidengroep in 2012 en veel mensen zullen met The Spice Girls als antwoord komen. Het optreden van de Britse dames op de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen zal ongetwijfeld inspirerend zijn geweest voor een andere meidengroep die besloot weer eens wat van zich te laten horen: Destiny’s Child. Een vorig jaar uitgebrachte verzamelaar heeft als opvolger wederom een verzamelaar gekregen. De economische crisis heeft blijkbaar ook toegeslagen in huize Rowland, Williams en Knowles.

Love Songs is gevuld met de liefdesliedjes die Destiny’s Child maakte in de jaren rond de millenniumwisseling. Hoewel één van de grootste hits, ‘Survivor’, ontbreekt, staan er genoeg bekende nummers op het album. Het uptempo ‘Cater 2 U’ is direct vreselijk gelikt en je weet dus wat je het komende uur te wachten staat: R&B waar werkelijk alles glad aan is. De dames jodelen vrolijk los op standaardbeats. De ene keer is het nummer stevig (‘Now That She’s Gone’), dan weer wat zoeter (‘Brown Eyes’). Het feit dat deze muziek ruim tien jaar geleden enorm populair was, geeft aan dat wanstaltige nummers in de hoge regionen van de hitlijsten niet alleen iets van deze tijd is.

Naast de muziek zijn ook de teksten vaak enorm plat. ‘T-shirt’ en ‘Temptation’ zijn wat dat betreft de dieptepunten. Er wordt daarnaast nog een onbegrijpelijke keuze gemaakt. ‘Say My Name’ heeft normaal gesproken best een catchy beat, maar daar blijft helemaal niets van over in de remix van Timbaland, die afkomstig is van This Is The Remix. Het enige nieuwe nummer op het album, ‘Nuclear’, is een klein lichtpuntje in dit verder gitzwarte geheel. Pharrell Williams heeft een leuke beat in elkaar geknutseld en de zang werkt hier ook niet zo op de zenuwen. Er gloort gelukkig een klein streepje licht aan de horizon.

08/03/2013 - Jasper Klomp