Hair-Glow is het nieuwe project van Hooverphonic bandlid Alex Callier. Toen de zangeres van Hooverphonic het vorig jaar voor gezien hield, besloot Alex dat het niet zijn einde in de popmuziek zou worden, maar dat middels dit soloproject mensen in aanraking zouden komen met de synthesizermuziek uit de jaren ’80. Een andere weg dan voorheen.

Evenals de foute bandnaam al doet vermoeden, brengt ‘Hair-Glow’ op dit gelijknamige debuut foute muziek. Niet carnavals-fout, maar Pet Shop Boys en Depeche Mode fout. De elektrische drumloopjes en platte toetsen brengen je gelijk terug naar vroeger. En zelfs qua uiterlijk is Alex niet meer van zijn voorbeelden te onderscheiden. Als een jonge Neil Tennant (foute zonnebril, glimpakje) presenteert hij zich op het podium en in zijn clips.

Het gelukt Hair-Glow hierbij redelijk om ons in de 80s-waan te laten. De tien nummertjes gaan snel voorbij en er zitten zowaar goed gevonden deuntjes tussen. De nummers die het meest blijven beklijven zijn ‘We should’ve known better’ en ‘Let it Go’. De eerste is wat zwaarder dan de ander en wordt vergezeld door Arabische vrouwenklanken, de tweede is tevens ook de eerste videoclip bij het album en blijft vooral hangen dankzij de oerfoute drums. In zijn geheel is het een coherent album zonder veel (niet vooraf ingeplande) missers.

Maar, ongeacht de kwaliteit van de muziek is het maar de vraag wat we moeten denken van deze move. Dertig minuten Hair-Glow ineens is waarschijnlijk maar één keer te verdragen. In het geval van bands als Alphabeat, die eerder vorig jaar dit soort trucjes ook toepasten, was er een snelle hype gevolgd door het uitdoven van nieuws over de band. In het geval van Hair-Glow zal het niet zover komen. Daarvoor is deze cd teveel alternatief, Alex Callier teveel underground en deze cd net nog niet gelikt genoeg.

12/02/2010 - Erik Oudman