Vestrock 2026 - Zaterdag

Vestrock 2026 - Zaterdag

Kiezen is verliezen, zo ook op Vestrock 2026.
Toekomen wanneer Bleech 9:3 (**1/2) speelt op de Nexus Stage is meteen wakkerschieten voor zover dat nog nodig is. Stevige alternatieve/grunge met een energieke drummer compleet met een Beasty Boys hoedje. De tent is voor een kwart gevuld, maar ze lusten de stevige rock van de Ieren wel.

Over naar de Mainstage.
Magazines (**1/2) mag daar als tweede spelen en de drie mans band uit het thuisland (maar al jaren gedomicilieerd in Antwerpen) vliegt er meteen in. “When i was seventeen i had a future” klinkt het in één van hun nummers. Verassend is de cover van David Bowies ‘Heroes’, herkenbaar voor het publiek en het applaus is hun gegund. Verder weinig verassend of we moeten de zanger vermelden die in een soort van duffelcoat staat te schreeuwen. We wensen hem een verfrissende douche toe.

Een tijdstabel van de groepen is een aanrader, wie diverse groepen wil zien hou best het schema goed bij.
Dus snel terug naar de Nexus Stage waar Swim School (***) al aan zijn set is begonnen. Deze Schotse band met de knappe frontvrouw Alice Johnson kan al aardige adelbrieven voorleggen, tours met Inhaler en Suede en shows met The Charlatans en The Libertenes kan je met hoofdletters op je cv schrijven. Singels als ‘Give Me A Reason Why’ en ‘Alone With You’ gaan erin als een frisse pint. Hier zit toekomst in. In de gaten houden dat bandje.

Vreemde eend op het festival is Herman Brusselmans (**1/2). De veel schrijver uit Vlaanderen mag voor een volle Sphere een spoken-word performance geven. In het geval van Brusselmans weet je nooit wat je mag verwachten en hij gaat bij momenten all-the-way: “Fuck socials” (groot vergif), “ik geef mijn zoon Roman (omdat mijn vriendin en ik fan zijn van Roman Polanski) soms een zachte tik” en “mijn broer is al anderhalf jaar bezig in een boek van mij, maar dat komt omdat zijn wijsvinger gebroken is”, worden afgewisseld met old school uitspraken als “ik hou van de betere harde rock zoals Led Zeppelin, Deep Purple, Uriah Heep en Luv”. Deze laatste zullen we best met een korreltje Brusselmans zout nemen. Verder laat hij weten dat hij tegenwoordig veel luistert naar Idles en dat dEUS de beste Belgische band ooit is. Herman Brusselmans (zelf een verdienstelijke drummer) is een muziekliefhebber zoveel is zeker.

Ondertussen komt het volk aardig binnen en kan je zien dat Vestrock een familie festival is. Jong en oud vinden ook hun weg naar de kleinere intieme maar toch goed gevulde podia zoals de Kapel Stage waar Charlotte OC (**) het podium betreedt. Deze Indie/pop-singer songwriter heeft al twee albums uit en haalde al meer dan 70 miljoen streams, niet mis voor deze uit Blackburn afkomstige dame.Een volgelopen Kapel doet de temperatuur binnenin met nog een paar graden stijgen. Haar muziek klink filmisch en ooit moet ze een nummer leveren voor een film waar Warren Ellis een patent op geeft.
Enig minpuntje: het geluid was bij momenten abominabel.

Grunge op Vestrock, althans in de gedaante van Paceshifters Play Nirvana (***). Deze Nederlandse band toert al jaren door Europa en op Vestrock brengen ze een grote hap uit de grunge klassieker Nevermind. De Nexus tent staat meer dan goed gevuld voor publiekslievelingen als ‘Comes As You Are’, ‘About A Girl’, All Apologies’ en wat is de naam van dat nummer ook alweer?
Strak en rechttoe rechtaan gespeeld en meer dan goed gezongen door frontman Seb Dokman voor de gelegenheid met een Pat Smear gitaar. Niet gedacht maar dit is (ook voor mij) het eerste hoogtepunt van de dag.

Over Stone een stevige postpunk band met een aardige live reputatie kan ik kort zijn, te weinig gezien en gehoord voor een waardering. Maar volgens hun eigen bio zijn ze beïnvloed door o.a. Smashing Pumpkins, Interpol, Joy Division, Sonic Youth en The Chemical Brothers. Niet slecht als je het ons vraagt.

Shame (**1/2) is een Britse shoegaze/postpunk band die volgens hun eigen zeggen geïnspireerd zijn door Killing Joke, Stone Roses, Echo & The Bunnyman en Turnstille. Van deze twee laatste hoorde ik tijdens hun set toch weinig terug. Niettemin een strak optreden waar het publiek (toch vooral jongeren) konden van genieten.

Ook een Festivalinfo reporter moet een keer iets eten en drinken, dus van Son Mieux amper vijf minuten gezien, alleen hoorde ik vooral mainstream pop. Niet mijn ding, maar smaken verschillen.

Het was wachten tot de publiekstrekker van deze dag het podium betrad. De jubileum tournee van dEUS (****) rond hun twee legendarische albums Worst Case Scenario (ondertussen al 31 jaar oud) en In A Bar Under The Sea loopt stilaan op zijn einde. Met concerten doorgeen gans Europa (waaronder driemaal Paradiso en twee machtige concerten in Vorst Nationaal) bevestigt de groep andermaal dat ze tot de top in Europa behoren. De lichtjes ingekorte set paste perfect op Vestrock. Het publiek kreeg klassiekers als ‘Via’, ‘Worst Case Scenario’, Hotellounge’, ‘Theme From Turnpike’ en ‘Serpentine (bloedmooi gezongen)’. Wanneer de (Franse) intro gevolgd door de viool van Klaas Janzoons weerklinkt dan weet iedereen wat er volgt: de klassieker onder de dEUS klassiekers ‘Suds en Soda’. Een langere versie dan op het album, maar dat heeft Tom Barman uitgebreid de tijd om zijn band voor te stellen. Veel applaus en Belgisch beste band (wie zei dat ook alweer vandaag?) mocht terug keren voor twee bisnummers: ‘Roses’ en een opnieuw bloedmooi door frontman Tom Barman gezongen ‘Disappointed in the Sun’. Tweede (en met voorsprong het hoogste) hoogtepunt van de dag.