VERSLAG: Pinkpop 2012 - Zaterdag

print
mail to friend
Naar het Pinkpop 2012 - Zondag verslag

VERSLAG: Janske van den Broek   Marco Smeets   Angela van Bragt  

Pinkpop 2012 - Zaterdag

De vier mannen van Moss hebben de eer om het Pinkpop weekend te openen. Op het enorme podium hebben ze zich intiem opgesteld. “Tof dat jullie nog zo vroeg zijn gekomen” roept zanger Marien het langzaam drukker wordende veld op. Met een stralende Limburgse zon is het letterlijk een warm onthaal voor Moss. Hoewel de zanger geen kleurrijke stem beschikt, moeten ze het echt hebben de mooie liedjes en het is een harmonieus samenspel. Voornamelijk de staccato en de uptempo nummers maken indruk op het veld zoals ‘I Like The Chemistry’, waarmee ze hun set eindigen. Een mooi integer optreden om de dag rustig mee te beginnen. (MS)

Will And The People mag dit jaar de Converse tent openen. Ze dragen een bonte verzameling van vintage kledingstukken waarbij zanger Will zelfs in een bloemetjesjurk verschijnt die zo uit zijn oma’s kledingkast gekomen zou kunnen zijn. Met het vrolijke nummer ‘Happy Hour’ bevinden we ons meteen in zomerse sferen. Ze spelen een vernieuwende mix van reggae en popliedjes die ons doen denken aan Bob Marley, met een vleugje Kings Of Convenience. Will roept dat iedereen moet gaan crowdsurfen ondanks dat het illegaal is. Nadat slechts een enkeling zijn verzoek uitvoert besluit hij zelf een onverwachtse duik te nemen in het publiek. Hij komt er niet helemaal scheurloos vanaf en met nog maar één schoen aan eindigt hij weer op het podium. Hun grootste hit ‘Lion In The Morning Sun’ zorgt voor een feestelijk hoogtepunt van dit zeer zonnige optreden. (JvdB)

Dit jaar is het de beurt aan Major Tom om het 3FM Stage te openen, de band heeft dan ook de Limburgse bandwestrijd Nu of Nooit gewonnen. Gedurende een spannend intro komt de band het podium oplopen alsof dit dagelijkse kost voor ze is. Zodra ze beginnen te spelen, is die spanning van het intro wel een beetje vertrokken. De band speelt erg serieus en lijkt daardoor er niet van te genieten. De enige vorm van blijdschap is dan ook wanneer de zanger zegt: “Er is één ding dat ik graag even wil doen: Pinkpoooop!”, waarna hij overwelmd door de reactie een pianoliedje inzet. Die energie die hij daar had, mag de band er wel vasthouden. Het zijn goede muzikanten, maar het is muziek met weinig hitpotentieel. De vraag is of dit een Nu of Nooit band is die wél blijft hangen…(AvB)

Kyuss Lives! is een band uit de jaren negentig waarvan velen denken dat zij de uitvinder van de stonerrock zijn en die ook in de jaren negentig gestopt was, is sinds een jaar weer bij elkaar. Deze gedachte maakte de band vandaag op het mainstage zeker waar. Regelmatig worden er slapende mensen gefilmd die dan ook te zien zijn op de grote schermen naast het podium. Dit is niet terecht, want de band speelt energiek gedurende de hele set. Het lukt ze dan ook om voor het eerst vandaag het publiek op te zwepen. Deze donkere stonerrock gecombineerd met de schelle stem van frontman John Garcia, had echter beter gepast later op de avond zodat de lichtshow ook beter uitkwam. Overtuigend optreden, jammer dat ze ook door het Pinkpop publiek onderschat wordt. (AvB)

In de tent aangekomen zien we de The Afghan Whigs het podium betreden. Hoewel deze band allang over hun hoogtepunt is zonder echte hits, staat de tent gezellig vol. In 1994 stonden deze grunge rockers ook al op Pinkpop. Op de eerste rijen zien we nu eens geen tieners maar oude rockers. Na bijna een stop van 10 jaar, spelen ze verrassend goed met een heel afwisselende setlist. Gelukkig komen er de pareltjes van het album Gentlemen ook voorbij, zoals ‘What Jail is like’ , ‘Debonair’ en ‘Gentlemen’ waar we kippenvel van krijgen. Wanneer ze de show afsluiten met ‘Faded’, maken ze nog even een mooie naadloze overgang naar ‘Purple Rain’ van Prince. Wij kunnen niet anders dan concluderen dat we blij zijn met deze reünie. Een strak optreden zonder poespas. (MS)

Het is tijd voor de Deense band The Asteroids Galaxy Tour. Het oog ziet een band die er geweldig uit ziet. met frontvrouw Mette Lindbergen in haar fluoreserende roze legging, met gouden broekje, is ze de droom van elke man én vrouw. Naast mooi zijn, weet ze het publiek ook leuk te bespelen en gooit ze er regelmatig een “Dankjewel!” uit met een Deens accent. We kennen deze band van een paar (reclame) popliedjes, waaronder de 3FM Megahit ‘Heart Attack’ die het publiek duidelijk herkent en waarop goed gedanst wordt met het zonnetje op de bol en een glimlach op het gezicht. Deze band is een hele fijne festivalband, en zullen we deze zomer dan ook vaker in Nederland terug zien. (AvB)

Helaas krijgt Festivalinfo dit jaar geen toestemming van Anouk om haar te mogen fotograferen. Daarom krijgt zij van Festivalinfo ook geen verslag. (JvdB)

De Converse tent staat bomvol wanneer de charmante singer-songwriter en surfer Ben Howard het podium betreed. De pas 24-jarige Engelsman zorgt voor de nodige vlinders in de buiken van de vele tienermeisjes op de eerste rijen. Met een oorverdovend applaus wordt hij ontvangen zelfs voordat hij ook maar één noot gezongen heeft. Howard speelt veel nummers van zijn meest recente album Every Kingdom zoals ‘Old Pine’ en ‘The Wolves’. Grote favorieten zijn ‘The Fear’ en ‘Keep Your Head Up’ die beiden luidkeels worden meegezongen door het enthousiaste publiek. Hij zet een sterk optreden neer waarbij zowel zijn mooie stemgeluid en strakke gitaarspel goed naar voren komt. Wij kunnen alleen maar puur genieten met een glimlach op ons gezicht. (JvdB)

Terwijl de zon langzaam onder gaat en plaats maakt voor een zwoel briesje sluit The Cure op het hoofdpodium deze eerste zonnige Pinkpop dag af. In 1986 stond The Cure ook op Pinkpop en nu, ruim 26 jaar later mogen ze dit nogmaals dunnetjes over doen. Met al zijn make-up en opvallend kapsel is zanger Robert Smith misschien wel de meest opvallende artiest tijdens deze Pinkpop editie. Volgens vele is er maar één The Cure en zijn er geen andere bands die dezelfde sound hebben. Dit horen we vooral door de verschillende soorten gevoel die er wordt overgebracht door de muziek. Zo spelen ze het klassieke ‘Love Song’ en ook het dromerige ‘A Forrest’. Als toegift worden we vermaakt met wat vrolijkere nummers zoals ‘Love Cats’ , ‘Let’s Go To Bed’ en als laatste‘Boys Don’t Cry’. Een goede afsluiter met vele hits, maar aan het leeglopende festival terrein te zien is The Cure helaas niet voor iedereen even geschikt. (JvdB)

FOTOGRAFIE: Erik Luyten   Erik Knevelbaard  

1234  
Moss foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Moss foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Moss foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Moss foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Moss foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Moss foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Moss foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Will And The People foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Will And The People foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Will And The People foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Will And The People foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Will And The People foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Will And The People foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Will And The People foto Pinkpop 2012 - Zaterdag Kyuss Lives foto Pinkpop 2012 - Zaterdag
 
1234  
 
volgende reviewfestival logo

PINKPOP 2012 - ZONDAGPinkpop dag twee is een feit. Het was weer een mooie dag met goede optredens...

festival logovorige review

LONDON CALLING 2012 #1 De eerste editie van London Calling in 2012 werd gehoudne op 18 en 19 mei in...