VERSLAG: London Calling 2012 #1

VERSLAG: Roos Schelen  

12

London Calling, avond 2

Hip en ‘muziekschierig’ jong en oud is weer aanwezig op een relatief rustige tweede London Calling-avond in Paradiso.

Het is aan China Rats om de avond te openen in de kleine zaal. Het is hun eerste tour buiten Engeland en dit is wel te merken. Catchy, goed in elkaar zittende popliedjes wisselen rommelige, wat minder getunede liedjes af. Al met al is dit fijne Britpop zoals we dit al kenden van vroegâh.

Normaal zou het publiek meteen naar de grote zaal rennen, maar het optreden van China Rats wordt opgevolgd door Willis Earl Beal. Deze 28-jarige uit Chicago blijkt het podiumbeest van de avond te zijn. Hij overtreft daarin nog zelfs Fred MacPherson van Spector, maar daarover later meer. Willis Earl Beal’s album zit vol met amateuristich lijkende tape-deck liedjes, maar op het podium bewijst hij wel anders. Hij rent van hot naar her en vermaakt het publiek met zijn prachtige, volle stem. Zijn arrogantie is echter vrij duidelijk en doet een beetje af aan het optreden.

Nu is het tijd voor het publiek om naar de grote zaal te rennen. Clock Opera speelt hier hun experimentele synth-pop. Het blijkt een zeer uiteenlopende, onvoorspelbare set te worden. Fijn voor de afwisseling, maar na een aantal liedjes wordt het snel te veel voor het publiek.

New Look mag Clock Opera opvolgen in de kleine zaal. Dit duo, bestaande uit het echtpaar Sarah Ruba en Adam Pavao, mag ons gaan verblijden met The XX-achtige beats. De vergelijking met The XX is niet zomaar, eerder dit jaar stonden ze in het voorprogramma van The XX. Het knappe echtpaar (Ruba is topmodel) blijkt de schoonheid over te brengen in hun muziek, maar weet niet te overtuigen. Veel liedjes blijken langdradig.

Misschien kan het jonge Team Me uit Noorwegen wat minder langdradige liedjes brengen. Zij staan in de grote zaal en lijken rechtstreeks uit de ‘high school auditorium’ te zijn geplukt. De zeskoppige band ziet er energiek uit en lijkt er zin in te hebben. Met vijf van de zes bandleden aan de microfoon klinkt het wat als een jongere en elektronischere Magic Numbers. De set zakt halverwege een beetje in doordat de band ervoor kiest wat rustigere nummers te spelen. Het publiek haakt een beetje af, maar met de wat vrolijkere, upbeat nummers die ze aan het begin en eind van de set speelden lijkt Team Me het publiek wel overtuigd te hebben.

Na Team Me is Electric Guest aan de beurt, in de kleine zaal. Deze driekoppige band heeft onlangs hun album Mondo uitgebracht, dat geproduceerd is door Danger Mouse. En god, wat weten deze drie super-nerds te overtuigen! De set zit vol met hits en fijne dansplaten. Als je van funky 60s electropop houdt is Electric Guest zeker een aanrader voor de festivalzomer, alleen al om het aanstekelijke dansje van de zanger.

Porcelain Raft brengt met hun dromerige pop een rustmomentje in de grote zaal, na al het electrogeweld. Het publiek lijkt dit rustmomentje niet te waarderen en haakt snel af. De muziek is echter perfect voor een rustmomentje. Deze tweekoppige band, bestaande uit Mauro Remiddi en zijn livedrummer, weet prachtige composities te brengen, met wel hier en daar een valse noot.

12

FOTOGRAFIE: Gertjan van der Loo  

123456
Foe foto London Calling 2012 #1 Foe foto London Calling 2012 #1 Foe foto London Calling 2012 #1 Foe foto London Calling 2012 #1 Kassidy foto London Calling 2012 #1 Kassidy foto London Calling 2012 #1 Kassidy foto London Calling 2012 #1 Kassidy foto London Calling 2012 #1 Citizens! foto London Calling 2012 #1 Citizens! foto London Calling 2012 #1 Citizens! foto London Calling 2012 #1 Citizens! foto London Calling 2012 #1 Last Dinosaurs foto London Calling 2012 #1 Oberhofer foto London Calling 2012 #1 Oberhofer foto London Calling 2012 #1
 
123456
 
festival logo

PINKPOP 2012 - ZATERDAGNa het gebruikelijke openingswoord over water drinken en zonnebrand smeren...

festival logo

OERROCK 2012 In Ureterp wordt jaarlijks het driedaagse Oerrock festival georganiseerd....