En een uitdaging is nog zacht uitgedrukt. Al vanaf de openingstrack 'Halloween' lijkt Malice alles uit de kast te willen trekken. Hier schreeuwt, kermt en gilt een gekwelde geest die zo afkomstig lijkt te zijn uit de grungebeweging van Seattle in de jaren negentig. Hij vertelt openhartig over zijn strijd, zijn worstelingen en verleidingen die hem in de problemen hebben gebracht. Het ongemakkelijke gevoel verdwijnt wanneer de muzikant zijn emoties enigszins onder controle lijkt te hebben en ontspannende akoestische liedjes vertolkt zoals 'Song For My Baby' of het wonderschone 'The Old House'. Soms weet hij zelfs te verrassen met prachtige arrangementen zoals in het meeslepende 'Weeds' waarin hij een prachtige klaagklank produceert die we ook zo graag van Kurt Cobain hoorden. Zelfs de zo kenmerkende hysterische uithalen ontbreken niet in 'You're My Girl'. Vervolgens horen we de eigenzinnige knutselaar vol overgave rammelen op allerlei instrumenten waarbij je kunt afvragen of een producer hier niet had moeten ingrijpen. Waarschijnlijk is er dan ook niemand die hier zijn handen aan wilde branden dus heeft hij de vrijheid benut om zich muzikaal en vocaal volledig te laten gaan. Dikwijls leidt zoiets tot verrassend oprechte en zelfs goed verzorgde liedjes, maar het blijft hier voornamelijk bij spaarzame momenten. Zo is er toch iedere keer de dreiging aanwezig dat de luisteraar wordt meegetrokken in zijn, laten we het voorzichtig omschrijven als verknipte wereld en daarmee voorkomt Malice K dat de aandacht verloren gaat. Echt saai wordt het dan ook vrijwel geen moment, maar al die stemmingswisselingen maken van Avanti weliswaar een fascinerende maar vooral ook een soms zeer vermoeiende luisterervaring.
Turmoil - Coming HomeHet is nauwelijks voor te stellen hoe snel de tijd voorbij vliegt, maar het...
Hugo Race & Michelangelo Russo - 100 Years De opnames van 100 Years zijn al in het najaar van 2023 afgerond maar het...