Toch staan er op Senior Citizens (de titel verwijst zowel de leeftijd van de bandleden als naar de tijd dat zij speelden bij Adrian Borland & The Citizens) ook voldoende “echte” liedjes. Dat is vooral te danken aan het werk in de Silvester studio van Erik Spanjers in Utrecht, waar het album door Planteijdt werd samengesteld. Toch had hij iets beter de schaar mogen hanteren in zijn selectie. Wie zit er te wachten op een twintig minuten durende instrumentale ‘The Upside Of Losing Your Marbles’? Als je denkt dat dit nergens heen gaat, dan heb je waarschijnlijk het stuurloze ‘After Dinner Jam’ al overgeslagen. Deze improvisatie duurt veel te lang en haalt in de vaart uit het album. Alleen ‘Improv Gabon Trousers’, met zijn uitgestrekte gitaar op een laag van ruimtelijke synthesizers en Afrikaanse samenzang, is nog wel aardig.
Wanneer je deze improvisaties buiten beschouwing laat, valt er voldoende te genieten. Zo is daar ‘So Good To See’, een funky rocknummer waar Red Hot Chili Peppers tegenwoordig zo voor zouden tekenen. Op ‘The Circle Of Retribution’ en ‘Suit Gorilla’ laten ze horen hoe meesterlijk zij nummers opbouwen naar een climax toe. Zowel het gitaar- als slagwerk staat als een huis en het laat horen hoe goed zij zijn als drietal. Met “I like Sjako, I think they are a great band, they write the best songs ever” (‘Into The Night (fightfightfight)’) steken ze de draak met de Amerikaanse president, waarna ze een gedreven soulvolle blues laten horen. Het is de humor die we van deze band gewend zijn.
De vormgeving van het album komt van de overleden kunstenaar Steven van den Broeke, die van 1981 – 1983 gitaar speelde bij de band. De band eert hem met het gevoelige ‘To Steve’. Het is naast ‘Who’s Gonna… ‘ een van de weinige rustmomenten op het album, dat verder bolstaat van complexe gitaarrock (‘Outside The Box’) en soulvolle rock (‘Wise Men’ en lekker in het gehoor liggende ‘NdUGU (Under Your Own Banner)’.
De mannen van Sjako! maken het de luisteraar niet al te gemakkelijk op hun nieuwe plaat. Naast complete nummers die prima klinken, krijgen we geslaagde en vooral minder geslaagde improvisaties voorgeschoteld. Tijdens een concert zullen deze muzikale intermezzo’s wellicht voor beleving zorgen, maar op een studioalbum kun je deze beter weglaten. Na een keer de rit te hebben uitgezeten, weet je het wel. Toegegeven: de mannen tonen lef, maar soms kan je beter wat weglaten dan toevoegen.
Spook - Human Spook is een project van singer-songwriter Marijn Ooijman, die elke...
The Mukherjee Development - Square Up On A Curve Wanneer je een band met een ingewikkelde naam als The Mukherjee Development...