De hitsingle is een van de 23 nummers die op Lampenfieber (“Plankenkoorts”) te vinden is. Sterker nog: ‘Wachelkontakt’ met de grappige openingszin “Wär ich ein Möbelstűck/Dann wär ich eine Lampe aus den 70ern” staat er twee keer op. Er is ook een speciale versie voor zijn voetbalclub Bayern Műnchen (’Wachelkontakt – Moasta Samma)’. Het feit dat hij niet alles zelf heeft bedacht steekt hij niet onder stoelen of banken. Met de begeleidende tekst “Mit freundlicher genehmigung von welovermelodies” weet hij de melodie van Of Monsters and Men (‘Emoji Baby’) te gebruiken. ‘Déjà Vu’ lijkt daarnaast wel erg op ‘Love The Way You Lie’ van Rhianna en Eminem (“Irgendwie kommt mir des ois so bekannt vor”).
Het moge duidelijk zijn dat Oimara wilt vermaken, koste wat het kost. Hij zet daarbij niet in op een stijl, maar probeert een zo groot mogelijk publiek te bereiken. Er zijn gitaar-gedreven stadionrocknummers (‘Geile Nacht’, ‘So Sois Sei’), waarbij ‘I Am Aus Bayern’ er nog het beste vanaf komt (“is nix so beautiful wie Bavaria”). Er zijn gemakkelijke “la-la-la-la” opzwepende hoempapa-nummers, zoals ‘Kunst (Schalalala Bum Bum)’ en ‘Veni Vidi Vici’. Om maar te zwijgen van de meezingers met een hele zware dansbeat zoals het titelnummer. ‘Zebrastreifenpferd’ (“Was war zuerst da? War es das Zebra oder doch der Zebrastreifen?”) en ‘Anlieger Frei (Hände Hoch)’ - waar de ondertitel alles wel zegt - liegen er ook niet om.
Naast de jolige nummers over pubergedrag van alle leeftijden (“lebensläng in da Pubertät”) op ‘Cocktailschirm Im Arsch’; zijn haat over ‘Dubaischololade’ (“I bin der Dubaischokoladescheich” ) en het spijt voor zijn gedrag (‘Es Duad Ma Leid Mama’ ) zijn er ook enkele serieuze momenten. Op ‘Aber’ bezingt hij de mindere kant van zijn verkregen faam door dat ene nummer ( “Ja, I bin der Lampedude”), maar ja ”Es is doch eigentlich ganz nice so wie es is”. Het mooiste bewaart hij tot het laatst met ‘Kissen (The Place To Be)’, waar strijkers het opnemen tegen een elektrische gitaar.
Het vierde studioalbum van deze Beierse artiest is overdonderend divers. Verwacht geen zware teksten of complexe ritmes, maar smeer je keel om mee te zingen op ‘Onomatopoesie’, ‘Wannabe’ of het verschrikkelijke ‘Wla Wla Wla’. Iets beter is het duet met Juilan Grabmeyer op accordeon (‘Sterisch Oder Bayrisch’, waar het rituliodireiho welig tiert op de vergelijkingen in elkaars dialect. Hoe dan ook: in deze tijden is een portie positieve energie niet altijd gegeven, maar Oimara kan je daarmee goed voorzien…iets te goed wellicht.
Mama Sissoko - Diamond Fingers Mama Sissoko is een gitaarvirtuoos uit Mali, die jarenlang speelde in...
Tirilil - Tirilil Tirilil is een Deens viertal bestaande uit drie zangeressen (Susanne...