Jaune Toujours - Vertigo

Vertigo
2025-11-01 Jaune Toujours is een Belgisch ensemble dat al dertig jaar straatmuziek maakt. Piet Maris (accordeon, zang), Théophane Raballand (drums, percussie), Mathieu Verkaeren (contrabas), Mattias Laga (sopraansaxofoon, klarinet), Dirk Timmermans (trompet) en Bart Maris (trompet) timmeren al zo’n dertig jaar aan de weg met hun zomerse mix van voornamelijk ska, aangevuld met dub, reggae, funk, soul en roots. Op Vertigo worden zij aangesterkt met Vincent Heirman op trombone. Ondanks hun opgewekte geluid weten zij verschillende hedendaagse problemen aan te kaarten, zoals klimaatverandering, sociale ongelijkheid, de opkomst van rechtse populisten en de overheersing van sociale media.

Wat de band kenmerkt is dat er gezongen wordt in het Frans, Nederlands en Engels (en heel af en toe in het Spaans en Duits). Dat levert vooral in het begin van het album een bepaalde meligheid op, aangezien het lijkt te gaan om lukrake woorden onder het motto, als het maar rijmt. Op ‘Tous Ici Pour Ne Pas Rester’ valt het nog mee (“I hear you say, tous ici pour ne pas rester”), maar op ‘Dimanche (Ciascuno Ha Un Pazzo Nella Manica)’ is het tenenkrommend ( “Bras dessus, bras dessous, lucky me, lucky you”), evenals op ‘Please Don’t Slam The Door’ (“Whatever you say, whatever you do, bitte knall die Tür nicht zu” ). Daarnaast lijkt het alsof de zang op een ander moment is opgenomen. Maris klinkt ongemakkelijk en niet in lijn met de overige muzikanten.

Halverwege is het (gelukkig) gedaan met de meligheid en lijkt de zang meer afgestemd te zijn op de stemming van de nummers. Pas dan hoor je hoe zij complexe melodieën naar hun hand zetten en daar hoorbaar van genieten. Luister maar eens naar ‘Step On A Crack’ dat geleidt wordt door een vette baslijn van Verkaeren. (“Talking about the generations / Let’s just get beyond those nations / X Y Z generation, political polarization.”). Hierna is het puur genieten van de muzikaliteit van de artiesten. Zo is daar de trombonesolo van Vincent Heirman op ‘Vertigo’ en de klarinetsolo’s op zowel ‘Un Jour Plus Vieux’ als ‘Tout Ce Que Tu Veux’ die opvallen. Met ‘We’re Unstoppable’, waar de vervormde trompet het geheel inleidt en het a/ritmische ‘Sans Papiers’ met verschillende tempowisselingen laat de band horen hoe goed zij elkaar aanvoelen.

De groep die ooit ontstond als uitvloeisel van het onafhankelijke artiestencollectief Choux de Bruxelles laat op ‘Vertigo’ horen hoe hedendaagse straatmuzikanten een boodschap in Europa kunnen laten landen. Gedurende het album laten zij een meer volwassen geluid horen en weten ze de veeltaligheid, die leidt tot melige meezingteksten, te laten varen. Als je je eenmaal over de eerste drie nummers heen kan zetten, dan wacht je een aardige muzikale beloning.
Recensent:Hendrik Goos Artiest:Jaune Toujours Label:Xango Music
Cover Nfaly Diakité - Hunter Folk Vol. 1: Tribute To Toumani Kone

Nfaly Diakité - Hunter Folk Vol. 1: Tribute To Toumani KoneOok al is Nfaly Diakité geboren in de Bamako, de hoofdstad van Mali, hij...

Cover Syna Awel - Awel

Syna Awel - Awel De Algerijnse Syna Awel is in eigen land een bekende schrijfster van...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT