Of het nu komt omdat Bonamassa de opnames op plaatsen verspreid over de hele wereld heeft gemaakt, maar dit album klinkt rijker en veelzijdiger. In de basis is Breakthrough een bluesalbum, maar er worden constant uitstapjes gemaakt naar rock, funk, soul, jazz en misschien klinkt het geheel wel wat meer poppy.
De binnenkomer ‘Breakthrough’ doet zijn eer aan en blaast zowat de scharnieren uit de deur. Ik betrap mezelf er op dat ik refreintjes meezing van ‘Trigger Finger', ‘I’ll Take The Blame’ en Drive By The Exit Sign’. Het enthousiasme van de achtergrondzangeressen draagt daar vast aan bij. ‘Broken Record’ is een slepende ballad van het kaliber ‘Sloe Gin’ met een gitaarsolo die door merg en been gaat zoals alleen meneer B. dit kan. Van ‘Shake This Ground’ krijg je een beetje een Californië vibe en ‘Still Walking With Me’ maakt dat je wil dansen. Huh? Dansen op Joe Bonamassa!
Het blijft van een zeldzaam hoog niveau met ‘Life After Dark’, ‘You Don’t Own Me’ en ‘Pain’s On Me’. De beste man is in april weer in Nederland (Rotterdam) te bewonderen. Mijn gevoel is dat als Joe Bonamassa meer van dit soort platen blijft maken, Ahoy al snel te klein zal worden.
Money & The Man - MammonHeerlijk, Money & The Man was deze zomer nog onderwerp van een...
Jens Lekman - Songs For Other People's Weddings Jens Martin Lekman behoort tot de meest distinctieve stemmen in de...