Zij kennen elkaar goed. Niet alleen komen zij beiden uit Duluth, Minnesota; Sparhawk produceerde het album Wild Animals [2014] van de band. With Trampled by Turtles bewees Sparhawk een wederdienst door hem mee te nemen op hun toer met Willy Nelson in 2023, zodat hij zijn gedachten kon verzetten. In die tijd maakten zij de afspraak om ooit samen een plaat op te nemen. Toen de band een EP aan het opnemen was in de Pachyderm studio in Cannon Falls was het zover. Sparhawk kwam hen opzoeken en zo namen zij in twee middagen negen nummers, zonder enige repetities, op: drie die voor Low waren bestemd, vier als rouwverwerking en twee bewerkingen van nummers afkomstig van White Roses, My God.
De invloed van de band is het beste te horen op die laatstgenoemde nummers, die nu ontdaan zijn van alle elektronica. Hierdoor krijgt het abstracte ‘Get Still’ een emotionele lading. De akoestische gitaren en de mandoline weten op ‘Heaven’ Sparhawk’s stem een andere dimensie te geven wanneer hij “Heaven / It’s a lonely place if you’re alone” zingt. Trampled with Turtles ondersteunt hem niet zozeer als zanger, zij zorgen voor een andere setting. Zo zou het interessant zijn om te horen hoe de drie nummers die nog voor Low bestemd waren (‘Too High’, ‘Princess Road Surgery’ en ‘Not Broken’) met Parker zouden klinken.
Dat het om een rouwplaat gaat, wordt vooral duidelijk als je de viool van Ryan Young hoort. Deze gaat dwars door je heen op ‘Screaming Song’. Wanneer je de beginregels beluistert, wordt je vanzelf emotioneel (“When you flew out the window and into the sunset, /…/ I thought I would never stop screaming your name, but I ran out of breath”). Diezelfde ijzingwekkende viool komt terug op ‘Don’t Take Your Light‘, waar het onder de langzame zang nog eens harder binnenkomt. Het illustreert het album volkomen: hartverscheurend en zonder enige poespas.
Het album bevat geen drums, het instrument van Parker. Daar waar je denkt het een gemis is, voegt het hier wat toe: er is een leegte die alleen zij kon opvullen. Doordat Trampled by Turtles gewend is zonder enige drum te musiceren, maakt het voor de muziek weinig uit. Producer Nat Harvie heeft nauwelijks aan de originele opnames gesleuteld, waardoor het resultaat heel puur overkomt. Als luisteraar voel je genegenheid; gedeelde smart is halve smart moet je maar denken.
The Bug Club - Very Human FeaturesHet Welshe duo The Bug Club heeft geen tijd voor rust. Na nog geen jaar...
Gruff Rhys - American Interior We kennen Gruff Rhys allemaal wel als de zangers en liedjesschrijver van...