Het is dan ook niet vreemd dat de zee een heel belangrijk element vormt in de muziek van de vier zangeressen, Gabriella Schiavone, Teresa Vallarella, Maristella Schiavone en Loredana Savino. Op hun zevende album getiteld Culla E Tempesta (“Wieg En Storm”) komt de zee dan ook vaak voor. De titel klinkt onsamenhangend, maar zij leggen dat als volgt uit: “Het is de natuur die door de mens wordt mishandeld en nooit toegeeft. En de kinderen, de ware slachtoffers van deze donkere tijden, die lijden zonder te begrijpen waarom, maar die onverbiddelijk de vreugde van het leven zoeken, ook zij zijn Wieg en Storm".
Als deze uitleg al lastig te volgen is, dan wacht je nog de muziek. Het eerste dat je hoort zijn hijg-, kreun- en kattengeluiden op een ritmische drum. Gabriella Schiavone liet zich voor ‘Un Due Tre Amen’ inspireren door het verhaal van de Bremer stadsmuzikanten. Het wordt gevolgd door het kinderachtige ‘In Fondo Al Mar’. Het is een eigen bewerking van ‘Under The Sea’ uit de Disney-film De Kleine Zeemeermin, waarin ze waarschuwen voor de effecten van de door ons vervuilde zee. Gelukkig volgt hierna het prima ‘Canto Delle Sirene’, hun eigen lied der Sirenen.
Het is typerend voor het album. Er zijn prima nummers te vinden, zoals ‘Libera’ waar de vier stemmen elkaar uitstekend weten te vinden. Datzelfde geldt voor het sacrale ‘Inno Alla Desolata’, het mooiste nummer van het album. De rest valt hierbij in het niet. Het titelnummer ‘Culla E Tempesta’ begint mooi, maar halverwege gaat het over in wat bijna jodelen genoemd kan worden. Je hoort dat het uiterste van de stem wordt gevraagd; het wekt eerder ergernis op dan waardering. De cover van ‘Hell Broke Luce’ (Tom Waits) met irritante achtergrondzang komt niet uit de verf en hun versie van het populaire ‘Bella Ciao’ is overbodig. Hun uitvoering van ‘Gasolina’ wordt nog net gered door de plezierige ritmiek. Dat geldt niet voor ‘Troglos’ waar een overdreven lach en zelfs niesgeluiden domineren.
A capella hoeft niet teveel van de luisteraar te vragen, maar Faraualla maakt het zichzelf en de luisteraar behoorlijk lastig. Het zal heus knap zijn wat zij op dit album laten horen, maar menig luisteraar zal dit album na het eerste nummer al afzetten. Geef ze daar eens ongelijk in.
Zri - Café Danube ZRI staat voor ”Zum Roten Igel”, (“Naar de rode Egel”), een legendarische...
The Infamous Nameless - Realise BZN, maar dan net even anders; met een bandnaam als The Infamous Nameless...