De band bestendigt ook op haar vierde album een hoge kwaliteit. De mix van deathmetal en metalcore ligt prettig in het gehoor al treedt ook nu weer wat lichte luistermoeheid op, wat overigens niet ligt aan de kwaliteit en uitvoering van de songs, maar meer omdat het geluid keihard binnenkomt op continu standje hoog. Iets waar veel hedendaagse metalproducties mee ‘gezegend’ zijn. Maar uiteraard is dit een kwestie van smaak want het zorgt er natuurlijk wel voor dat Signs Of The End je het gevoel geeft door een kudde buffels te zijn overlopen en amper over het hoofd gezien kan worden.
Maar los van het daverende geluid zijn de composities meer dan verzorgd en hoort Reject The Sickness zeker bij de beteren in het genre. Fraai zijn de riffs en solo in ‘Acta Non Verba’ (geen woorden maar daden) en hierin wordt het geluidsniveau kort iets teruggeschroefd wat de dynamiek ten goede komt. Nog mooier zijn ‘Dark Times’, dat zwaar dendert als een op hol geslagen trein maar daarover heen fraai gitaarwerk en vocale strapatsen laat horen, en het fantastische ‘We Enslave Angels’ dat door de koorzang, melodieuze riffs en het lichte blackmetalsausje in de verte aan Dimmu Borgir doet denken. Mooier dan laatstgenoemde track wordt het niet.
Dat wil niet zeggen dat het daarna slecht wordt want ook de vier songs hierna zijn van muzikaal hoog niveau en laten nogmaals horen dat Reject The Sickness absolute top in de Belgsiche metalscene is. Het inventieve gitaarwerk, de hese grunt van Guy Vercruysse en de strakke ritmetandem maken van Signs Of The End een album dat warm aanbevolen mag worden.
Roxxcalibur - NWOBHM From The VaultsHet genre waar het ooit allemaal mee begon, New Wave Of British Heavy Metal...
Agropelter - The Book Of Hours Wanneer twee muzikale werelden elkaar ontmoeten krijg je soms onnavolgbare...