Lowlands 2026 - Zondag

Lowlands 2026 - Zondag

Een gemiddelde Lowlandsdag vuurt zo'n overdaad aan prikkels op je af, dat het besef van tijd op het terrein volledig verdwijnt. Toch is onvermijdelijk de zondag alweer aangebroken; de dag waarop de naderende terugreis en de onverbiddelijke buitenwereld weer op je schouder tikken. Gelukkig mag de realiteit nog even buiten de hekken van het festivalterrein blijven. Er staat namelijk nog één ramvolle dag op de rol, met op het programma onder andere zwaargewichten als Lorde, Floating Points en de onstuitbare hardcorepunk van Turnstile.

Wunderhorse is terug op Lowlands. De band rond Jacob Slater maakte twee jaar geleden indruk in de Lima en mag het dit jaar in de Heineken nog eens laten zien. Een groter podium op een nadrukkelijk lastiger tijdslot, want op zondagmiddag hebben rockbands het traditioneel lastig in Biddinghuizen. Het Britse viertal moet het opnemen tegen veel geklets en gezever, maar heeft duidelijk genoeg kilometers op de teller om zich daar niet door van de wijs te laten brengen. En als de machine eenmaal op stoom is, ramt de band er met ‘Teal’ en ‘Promises’ een slot uit waarmee ze zelfs bij de meest verstokte borrelaars de handjes op elkaar krijgen.

Het eerste Nederlandse festivaloptreden zal even schrikken zijn geweest voor 2Hollis. De autotune-rapper is online een megaster, maar hier in Biddinghuizen is de Bravo schrikbarend leeg. Hij laat zich daar echter niet door ontmoedigen en geeft de paar honderd fans een degelijke show waarbij zowaar een paar moshpits ontstaan. 2Hollis maakt hyperpop met veel dubstep-invloeden en aarzelt niet om een climax kracht bij te zetten met een flinke gabberbeat. Hij staat helemaal alleen op het podium en zijn bleke, ietwat vampierachtige voorkomen is op een bepaalde manier wel fascinerend om naar te kijken. De jonge fans die er zijn vermaken zich prima, maar bij Lowlands zal er wel geëvalueerd gaan worden hoe het komt dat er vanavond zo weinig volk op afkwam.

Een Lowlands-ganger geeft niet op. Zo is het spel en dat zijn de regels, dus als de derde avond begint perst men zich samen in een volle tent voor Dijon. De Amerikaanse ex-rapper en multi-instrumentalist heeft een uurtje aan kwalitatief hoogwaardige glijers klaarstaan. De leden van zijn band, allen gezeten op barkrukken, lijken zich zo af en toe af te vragen waar de bezoekers deze energie op dag drie nog vandaan halen. Er blijkt kortom niks mis met het libido van de doorzetters en we sluiten niet uit dat ‘it’s kinda sexy, let’s make a baby’ vanavond op de camping nog letterlijk wordt genomen.

Ook op de laatste avond is het de organisatie gelukt om een hele grote hiphopnaam te strikken: het Amerikaanse duo Clipse. Pusha T, de jongste van de twee broers, kent de weg: drie jaar geleden speelde hij solo deze zelfde Bravo-tent plat. Met het Grammy-winnende ‘Chains & Whips’ gaat de zweep er ook vanavond meteen over in de Bravo: het publiek weet wat het te doen staat. Terwijl in de tent een walm van wiet en hasj opstijgt, grijpt Clipse halverwege nadrukkelijk terug op het oude werk. Die twintig jaar oude tracks gaan zonder uitzondering over cocaïne, terwijl hun comebackalbum ‘Let God Sort ’Em Out’ juist rouw en familie als thema heeft. Het is dan ook best bijzonder om te merken dat de sfeer volledig omslaat tijdens de finale van de set, waarin ‘So Far Away’ en ‘Birds Don’t Sing’ volwassen mannen laten huilen.

Na het overweldigende succes van *Never Enough* uit 2025 deed Turnstile in Nederland alleen nog Jera On Air en de AFAS Live aan. Lowlands boekte de band uit Baltimore al twee keer eerder, maar toen waren de Amerikanen nog geen Alpha-materiaal. Vanavond mogen ze op dat hoofdpodium eindelijk bewijzen dat ze ook de allergrootste mensenmassa's in beweging kunnen krijgen.

Terwijl de ondergaande zon de Alpha binnenschijnt, laat Turnstile zien hoe hardcorepunk en pure positiviteit prima samen kunnen gaan. Dat is voor een groot deel te danken aan frontman Brendan Yates, die zijn bekende energie moeiteloos combineert met loepzuivere vocalen. Als in de toegift knallers 'Blackout', 'Mystery' en uiteraard 'Birds' worden afgevuurd, gaat de Alpha compleet voor de bijl. In de enorme ontlading krijgt Turnstile alle liefde die ze zenden even hard weer terug van het publiek, en dat is precies waar het om gaat bij dit soort shows.

In de X-Ray is de Australische producer/dj Ninajirachi te zien. Ze vertelt positief verrast te zijn dat er zoveel mensen zijn komen opdagen bij haar allereerste Nederlandse show. In hoog tempo vuurt ze haar overstuurde dubstep-dance-hyperpop af op het Lowlandspubliek, ondersteund door een flinke dosis retro-computervisuals. Denk aan Windows 95, Pokémon, pixelart en meer van dat soort nostalgie. Haar plaat *‘I Love My Computer’* is dan ook een grote ode aan dit thema. Het is allemaal heel TikTok-ADHD, maar het werkt als een tierelier. Ze zweept de tent nummer na nummer op, met als luidruchtige climax de single *‘Fuck My Computer’*. Lowlands is blij te horen dat ze snel terug naar Nederland komt voor een clubshow. En terecht!

Hoewel Floating Points bekendstaat om zijn complexe luistermuziek, kiest hij in de Heineken vanavond vooral voor de dansvloer. Logisch ook, want Lowlands maakt zich op voor de laatste nacht en die hele complexe beats zijn meer geschikt voor op de koptelefoon. Prominent op het podium staat naast Floating Points zelf iemand die in een soort laboratoriumopstelling vloeistoffen mixt, wat op de grote schermen organische visuals oplevert. De Britse producer bewaart een mooie verrassing voor de laatste minuten: hij sluit de set af met een uiterst dansbare remix van Turnstile ('Sole' / 'Better Walk Alone'). Deze fijne crossover past perfect in de nieuwe koers die Lowlands wil varen. Minder platte dance, maar meer ruimte voor muzikaal avontuur en de alternatieve roots van het festival.

Ongelooflijk maar waar: Lorde is afsluiter van Lowlands, maar heeft nog nooit eerder op een Nederlands festival gespeeld. Als je daarbij optelt dat haar laatste twee albums geen kaskrakers waren én dat al best wat Lowlanders naar huis zijn vertrokken, kun je je voorstellen dat we vreesden voor lege plekken in de Alpha. Toch staat het al voor aanvang afgeladen vol in de tent, en ver daarbuiten.

Lorde brak wereldwijd door toen ze zestien was en is de afgelopen dertien jaar in het oog van de wereld volwassen geworden. Dit coming-of-ageverhaal vormt vanavond het thema van haar show, die ze nota bene aftrapt met haar doorbraaksingle ‘Royals’. Op de grote schermen zien we de Nieuw-Zeelandse van dichtbij dansen, kruipen en tijdens sommige nummers zelfs liggen. Voor ‘Liability’ neemt ze de tijd voor iets wat op een preek lijkt: ze spoort het publiek aan om het lichaam te pushen en zelfs ‘weird drugs’ te gebruiken. Nadat dit advies met luid gejuich is ontvangen, voert ze het nummer uit terwijl op haar lichaam een projectie te zien is van zichzelf als tiener. Het is zo’n ijzersterk en emotioneel beeld dat het feest dat losbreekt tijdens de afsluitende klappers (‘Girl, so confusing’, ‘Green Light’) er ook extra waarde door krijgt. Hopelijk komt ze snel weer eens op een Nederlands festival spelen. Zoekt Pinkpop 2027 nog een headliner?

Na drie dagen Biddinghuizen kan de balans worden opgemaakt. Dat Lowlands dit jaar voor het eerst in tijden niet stijf uitverkocht was, bleek op het veld een absolute zegen. De extra ademruimte zorgde voor een relaxte sfeer en nergens lange rijen. Dat het weer dit weekend ook nog eens perfect meewerkte, met overwegend droge dagen en nergens te warm of te koud, was hierbij een zeer welkome bonus. Maar de grootste winst zit in de muzikale koerswijziging. Waar het vizier de afgelopen jaren soms wat veel op platte dance en knallen stond, kreeg het rafelrandje dit weekend eindelijk weer wat meer ruimte. Lowlands durft weer wat te schuren, en dat is voor de echte muziekliefhebber uitstekend nieuws. En de headliners? New Wave, Tyler, The Creator en Lorde leverden allemaal, ieder op hun eigen manier. Op naar Lowlands 2027!