Into The Great Wide Open 2026

Donderdag en Vrijdag

Met Into The Great Wide Open heeft Vlieland al jarenlang de mooiste troef in handen voor de festivalzomer. Zo tegen het einde van de zomer kan er nog één laatste keer genoten worden van de mooiste muziek op misschien wel de mooiste plek van Nederland. Dit jaar is de diversiteit groter dan ooit, maar zoals altijd staat de schoonheid van Vlieland — de Waddenzee, de bossen en het strand — centraal.

De indeling van de podia is al geruime tijd hetzelfde: het omgebouwde voetbalveld voor de grote acts, een intiem podium midden in het bos bij de IJsbaan, iets dieper in het bos een groter podium, en tenslotte onderaan de vuurtoon een prachtig uitzicht over de Waddenzee. En de Bolder voor het meer stevige werk. Into The Great Wide Open draait vooral om onthaasten. Soms even kijken bij de kunst, soms lekker uitwaaien op het strand of een rondje fietsen — en daardoor altijd meer missen dan je ziet.

En dat blijft mensen aan te trekken; ze blijven langer hangen. Van de eerste minuten op donderdag tot en met zondag is het overal druk. Verschillende podia moeten zelfs dicht vanwege de drukte, maar wie tien minuten naar het oosten of westen fietst, vindt al snel weer de rust.

Op donderdag openen de Vlielandse kinderen met het zeemanskoor. Later speelt de Nederlandse indierockband Personal Trainer. De band heeft een Engelse rocksound waardoor ze regelmatig in het Verenigd Koninkrijk te vinden zijn. Vandaag mixen ze knap het rockgeluid van Oasis met een laagje psychedelica via saxofoon en piano. Baxter Dury is ook een indierocker die het recentelijk over de disco boeg heeft gegooid. ‘Albarone’ is een fantastisch nummer. Met zijn shirt half open en de mooiste dansmoves in huis lijkt Dury in eerste instantie alles in huis te hebben voor een onvergetelijke afsluiter. Maar de mix van disco en indierock slaat toch dood in de gelijkvormigheid van de liedjes.

Vrijdag
Op de vroege vrijdagochtend begin je de dag lekker op het intieme podium bij de IJsbaan. Verspreid door het bos zoeken de vroege vogels een rustige plek met een kleedje. De Australiër Xmunashe trapt de dag af. Munashe Mutambiranwa werd geboren in Botswana en online is weinig te vinden over de muzikant. Hij speelt keyboard en samen met drummer, gitarist en bassist speelt de Australiër een aanstekelijke mix van soul, jazz en hiphop. Alles is volledig geïmproviseerd, en zo sluit Xmunashe perfect aan bij de gemoedelijke sfeer van de vroege ochtend.

Even later wordt de sfeer stevig omgegooid met BOLLOX. Into The Great Wide Open is bij uitstek een kinderfestival. Er worden verschillende activiteiten voor kinderen georganiseerd, en dit VPRO-programma van presentatrice Merel Pauw past daar perfect bij. Het tv-programma staat nu hier op Vlieland op het podium — speciaal voor de boze kinderen. Er komt een kind op het podium dat boos is omdat haar beste vriendin haar moeder heeft geschopt, en het hele veld gaat los met de boze punk van The Offspring en de Beastie Boys. Heerlijk, eerlijk, grappig en vooral swingend.

Op het hoofdpodium brengt Olive Jones de rust daarna weer terug. Lekker in de zon gezeten met alleen piano en gitaar brengt de Britse mooi liggende soul in je oor, die helaas net zo snel weer verdwijnt. Mede-Britten van het Balimaya Project swingen daarna meer in hun instrumentale mix van afrobeat. Maar we moeten dieper de avond in voor het volgende onvergetelijke moment.

De Ieren van Madra Salach zouden wel iets gewend moeten zijn van ruige zee, maar zanger Paul Banks staat nog te trillen op zijn benen van de overtocht. Blij verrast — en luid lachend — door het enthousiaste publiek dat in standje paraat vol gaat voor crowdsurfen en moshpits, speelt Madra Salach een sterke set Ierse (punk)folk. Hoogtepunt is een prachtige cover van The Pogues' Turkish Song Of The Damned.

Op dezelfde plek, midden in het bos, is er daarna ruimte voor de boze slackerrock van Wednesday. De zangeres heeft een goede, boze schreeuw in huis, maar de band weet pas echt indruk te maken met de kleinere countryliedjes, waaronder een mooi eerbetoon aan Dolly Parton. Jammer dat daar zo lang op gewacht moet worden.

Subtiliteit is ook niet besteed aan IJsland. Net zoals eerder op andere festivals, zoemt het tijdens Into The Great Wide Open van de opwinding rondom het hiphoptrio van Sef en Abel. En ook hier verandert Into The Great Wide Open snel in een kolkende massa rondom de kritische nummers. Een waardige afsluiter.