VERSLAG: Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag

Naar het Eurosonic Noorderslag 2016 - Vrijdag verslag

VERSLAG: Tamar Tieleman  

Eurosonic Noorderslag - Zaterdag

De afsluitende zaterdag na Eurosonic is voor Nederlands talent op Noorderslag. Er zijn het afgelopen jaar veel kwalitatief sterke bands boven komen drijven, dus de line-up is er een om naar uit te kijken.

Dit jaar lijkt de drukte in De Oosterpoort groter dan voorgaande jaren. Rijen bij de jassen, rijen bij de oplaad balies, rijen bij de bar en rijen bij de zalen. Sommige acts zijn gewoon onmogelijk bij te komen en als je al een zaal inkomt is er nog net mee te spieken over iemands schouder wat er gebeurt op het podium. Een aspect aan het festival waar de organisatie volgend jaar zeker wat aan moet doen.

Zelfs de grote zaal is stampvol, waar op dat moment Surinaams Goud speelt. Een explosie van vrolijke kleurtjes en een podium vol trommels en toeters wisselt de ene na de andere grote naam uit Suriname af.

Trafassi maakt de zaal gek met een Nederlandse cover van “If you wanna be happy for the rest of your life” en Patrick Tevreden “Waarschuwt voor wat er komen gaat als je met je vingertje wijst”. Ook hij knalt er een cover in, maar dan van eigen bodem met “Annie hou jij mijn tassie even vast”.

Jurgen Rayman, die de presentatie op zich neemt, wil zelf ook een liedje zingen welke hij vertaalt als “Mijn opoe heeft geleerd: Als je bij de mensen thuis komt, doe de grond de groeten”. We sluiten af met Kenny B en het zusje van Typhoon, die samen met de hele zaal een muzikale ode aan Paramaribo brengen. Zelfs de kritisch kijkende en doorgewinterde Noorderslag bezoekers die met handen over elkaar staan te kijken kunnen een ritmisch mee knikken niet tegenhouden.

My Baby had eerder al Huize Maas weggeblazen met hun strakke en stevige blues rock, maar nu moet de Oosterpoort er aan geloven. De perfecte zang en scheurende gitaren zorgen voor een grote opstopping in de hal. Het publiek gilt van opwinding. De in het buitenland al druk geboekte band moet zeker 30 nationale boekingen binnen hebben geharkt na dit optreden.

In de slecht ingedeelde Marathonzaal hebben de knappe vrouwen en bijna anonieme man van Blue Crime zich op het podium geïnstalleerd. De hele band is in het wit gekleed en de drummer verbergt zich achter een grote bos voor zijn gezicht hangend haar. Al vrij direct blijkt zijn drumpedaal kapot te zijn en de zangeres vraagt of iemand in het publiek toevallig ook een drumpedaal in zijn of haar handtasje heeft.

Zodra ze weer op de rit zijn starten ze krachtig en ruig. Er wordt binnen korte tijd een kleine pit gebouwd voor het podium. De band speelt nonchalant met tempo’s. De gitaren die soms als schrapend metaal klinken geven een filmisch geluid. Kort hierna bewijzen ze ook overeind te blijven met rustige nummers waarin engelachtige samenzang klinkt. Het voelt bijna als Sigur Ros met vlagen. Dit soort band hoop je te zien op Noorderslag.

Na een flinke rij en wat duw en trek werk is er nog een staartje van Zitakula te horen. Deze afrofunk band staat gegarandeerd voor een feestje, compleet met charismatische frontman die narratief het verhaal dat de band speelt overbrengt.

De mannen hebben goed gerepeteerd en ook een try out gespeeld voor deze vuurdoop op Noorderslag. Dit hoor je terug in het strakke spel, maar het neemt helaas een beetje af van de passie, tijdens eerdere optredens wel te zien was. Het publiek is enthousiast, maar als de mannen iets meer los zouden laten dat ze perfect moeten spelen en daarvoor in de plaats zouden genieten was het publiek wild geweest.

Wanneer de nacht gevallen is druppelen de mensen binnen voor Tears and Marble. Ze kiezen er heel bewust voor om hun performance zo minimalistisch mogelijk te houden. Dit is zichtbaar doordat ze niets meer dan wat ze nodig hebben op het podium zetten en in simpel het zwart gekleed te gaan.

Bella Hay haar zang is vanaf de eerste noot spat zuiver en intens verleidelijk. Je weet niet meer wat samples zijn of live is omdat het geheel botverend is. Bella zingt met gesloten ogen en als publiek wordt je nieuwsgierig naar wat ze daar ziet. Wat het ook is, het moet prachtig zijn. Na een paar nummers vraagt dit wel om een sferisch lichtplan waar je in mee kan gaan. Helaas leent de Marathonzaal zich daar niet voor, maar met je ogen dicht kun je mee fantaseren.

FOTOGRAFIE: Irwan Notosoetarso   Anne-Marie Kok  

1234567
Rondé foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Rondé foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Rondé foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Rondé foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Rondé foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Jett Rebel foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Jett Rebel foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Jett Rebel foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Jett Rebel foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Jett Rebel foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Charl Delemarre foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Charl Delemarre foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Charl Delemarre foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Max Meser foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag Max Meser foto Eurosonic Noorderslag 2016 - Zaterdag
 
1234567
 
festival logo

MOMFESTMOMfest streek ook dit jaar weer neer op de Mariaheide. Metal overal, zie...

eurosonicnoorderslag

EUROSONIC NOORDERSLAG 2016 - VRIJDAG Vrijdag is alweer de laatste dag van Eurosonic 2016. Nog een avond speelt op...