Ramblin' Roots 2024

Ramblin' Roots 2024

Het Utrechtse Americana festival Ramblin’Roots is alweer tien jaar oud. Op zaterdag wordt dat in de verschillende zalen van Tivoli Vredenburg gevierd in zes verschillende zalen. Voor de jubileumeditie zijn geen grote namen binnen geharkt die voor een uitverkocht stempel zorgen, maar er valt genoeg te genieten van country, blues, soul en rock ’n roll.

De Utrechtse festivalorganisatie zorgt voor een swingende editie. Verschillende bands, oud en nieuw, laten horen dat Americana meer is als singer-songwriters. Uiteraard hangt het ervan af welke route je wandelt. Ongetwijfeld zijn er meer hoogtepunten zoals Rosa Spruit die laat horen dat Nederlandstalige muziek prima op een Americana festival kan. Of zoals Grey Delisle die met een typische Johnny Cash begeleiding het heerlijke geluid van een honkytonk brengt. Dat levert een prachtig uur op met als hoogtepunt een cover van ‘Help Me Make It Through The Night’.

Singer-songwriter Grayson Capps is niet gelijk iemand die geassocieerd wordt met stevige bluesrock. Hij heeft een aantal prachtige, intieme platen uit, maar presenteert zijn muziek vanavond met een zeer kundige Italiaanse band. Meestergitarist J. Sintoni tilt de muziek van Capps naar een hoog niveau. Een niveau dat uiteraard wordt gedragen door de zalvende stem van Grayson en sterke liedjes als ‘May We Love’ en het nieuwe ‘Moody River’, maar dat net wat mooier wordt dankzij de Ry Cooder geïnspireerde slide gitaar of Johnny Cash zijn typische ritme.

De countryrock wordt vooral gedragen door L.A. Edwards, Uncle Lucius en The Long Ryders. Het is ook dit trio dat de tiende editie definitief naar een hoger niveau tilt door de gitaar centraal te zetten.

L.A. Edwards is een band rond de broers Edwards. Vandaag staan ze met vijf man op het podium. Ze presenteren stevige stadionrock waar de geest van Tom Petty om de hoek ligt. Het schuurt en swingt en biedt een klassiek rock ’n roll geluid dat tegenwoordig nog weinig gebracht wordt.
Stephen McCarthy steelt als oude knar vanavond op zijn telecaster de show met The Long Ryders. De rockband viert het 40-jarige jubileum van succesalbum Native Sons. De band is altijd in de underground gebleven, dat bewijst ook de halflege en praatgrage zaal vanavond, maar de heren van The Long Ryders zwingen en stampen er stevig op los. Vol van energie met goede liedjes. Of het nu het door The Byrds geïnspireerde ‘Ivory Tower’ of het lekker stampende ‘Run Dusty Run’ is, het klinkt allemaal na 40 jaar nog net zo fijn.

Uiteindelijk is het Uncle Lucius die op jongere leeftijd een prachtige wederopstanding neerzet. De band was er al mee opgehouden. Het gebruik van ‘Keep The Wolves Away’ in serie Yellowstone bracht de groep weer samen. En vormde aanleiding voor het vorig jaar verschenen ijzersterke album Like It’s The Last One Left. Het is ongelooflijk dat deze band er ooit mee opgehouden is. Het is de mix van goede soulliedjes en swingende begeleiding die voor een hoogtepunt van de avond zorgen. In alles ademt de groep de levendige muziekscene van Austin. De groep verrast met een accordeon, maar de stem van Kevin Galloway heeft een kracht om soms zachtjes soul te zingen en dan weer los te barsten met een rauwe Americana stem. Swingend en betoverend.