Eurosonic Noorderslag (ESNS) 2025 - Woensdag

Eurosonic Noorderslag (ESNS) 2025 - Woensdag

Hoe de jaarlijkse Eurosonic-reportage op Festivalinfo meestal begint: in Groningen zijn muziekprofessionals uit het hele continent samengekomen om de beste nieuwe, Europese acts te spotten. In kroegen en poppodia door de hele stad traden op woensdag artiesten met de hoop zich in de kijker te spelen voor het komende festivalseizoen. Deze inleiding zouden we nu weer kunnen gebruiken, maar dit jaar is er toch in ieder geval één aantoonbaar verschil met eerdere edities: alles speelt zich op de eerste avond af in De Oosterpoort.
Deze beslissing pakt fantastisch uit voor bezoekers die zijn gesteld op orde en organisatie. Vanwege de mist zal de reis niet voor iedereen even soepel verlopen zijn, maar wie het gebouw aan de Trompsingel eenmaal bereikt heeft, zit voor de rest van de avond gebakken. Iets na zeven uur beginnen de eerste optredens, om twee uur ‘s nachts zitten alle 27 optredens erop.

“We all managed to get here, despite the fog”, als de Ierse Niamh Bury het publiek voor het eerst toespreekt, herinnert ze ons aan wat we hier in de Marathonzaal van De Oosterpoort níet kunnen zien. Buiten is het nevelig en daar past de folkmuziek van Bury perfect bij. Helaas zien we binnen vooral een (te) laag systeemplafond en grijze achterhoofden. Dankzij Bury’s Ierse accent, romantische teksten en de meegebrachte cellist zijn er genoeg ingrediënten aanwezig om de Keltische mist er dan maar zelf bij te dromen.

Jasmine.4.T houdt in de bovenzaal goed de aandacht vast met haar alternatieve indierock. De zangeres die in het echt Jasmine Cruickshank heet, is net als haar bandleden transpersoon. Ze deelt met het publiek hoe moeilijk het voor haar was om uit de kast te komen en verhuisde om die reden van Bristol naar Manchester. Veel van die pijn is ook te horen in de muziek. Maar ze kan ook opgewekter uit de hoek komen. Echt goed zingen kan ze niet, maar haar stem komt wel binnen en blijft je wel bijstaan. Soms hoekje country, dan weer beetje grunge. Mooie uitbarsting ‘what the movie said to me’ ‘two young girls who hated me’ ‘I could hold you’. Jasmine is al geboekt voor de komende editie van Best Kept Secret, dus we gaan in Nederland zeker meer van haar horen.

Ooit was België een stuk van Nederland en dus ga je er soms vanuit dat Belgen op ons lijken en andersom. Niks is minder waar en dat ervaren de Brusselse Coline Debry en Antoine Jorissen vanavond in de Kelder van De Oosterpoort. In hun eigen land eet het publiek uit hun hand wanneer ze hun dramatische, theatrale popmuziek ten gehore brengen. Nieuwkomer Colt verkocht recent de grootste en mooiste poppodia van België in een mum van tijd uit. Hier in Groningen mogen ze blij zijn als twee bezoekers hun handen uit de zakken halen om lafjes mee te klappen als de energieke Debry daarom vraagt. Dat het gros van de zaal haar niet verstaat als ze in het Frans zingt over haar coming out, zal beslist niet helpen. Toch is er een hoopgevende finale: bij het op-een-na laatste nummer ‘Chaos’ lukt het een heuj́se sitdown te arrangeren. Het wondermiddel? De frontvrouw blijkt ook vloeiend Nederlands te spreken. “Kom snel weer!”

Real Farmer komt (gedeeltelijk) uit Groningen en de band had dus op de fiets kunnen komen, maar hun muziek werkt als een stoomtrein. Als ze, gedreven door een geweldige drummer, eenmaal op gang zijn gekomen, is er geen stoppen meer aan. Je kan je helemaal voorstellen hoe ze een zaal als Vera binnenstebuiten spelen.

Het is zeker niet de eerste keer in de Europese muziekgeschiedenis dat grunge en electronica worden gecombineerd, maar het is al wel weer een tijdje geleden. Het energieke geluid van de Oostenrijkse Kässy slaat daarom direct goed aan in Groningen. Tijdens het eerste kwartier van de set wordt ze in de rug gesteund door een daadkrachtige drummer en een dj, die zich met een keyboardstandaard heeft vermomd als toetsenist. In deze opzet ziet het publiek een prima act die klaar is voor de zomerfestivals, maar wat Kässy muzikaal in haar mars heeft wordt pas echt duidelijk als ze haar medemuzikanten van het podium stuurt en alleen met haar elektrische gitaar achterblijft. Dit intermezzo bestaat uit twee sterke songs, die ze met gevoel uitvoert. Met de ritmesectie er weer bij, probeert Kässy ten slotte in een kwartier van alles tegelijkertijd (we horen Karen O en Caroline Polachek terug) waardoor het drietal teveel met hagel schiet en de overgebleven bezoekers wat beduusd achterlaat.

NNAVY is een beetje een vreemde eend in de bijt op de eerste avond van ESNS. De Zwitserse zangeres heeft haar sporen immers al behoorlijk verdiend als frontvrouw van een ervaren band die haar naam draagt. Ze speelde op het Montreux Jazz Festival en als voorprogramma van Lionel Richie. Hoe dat haar helpt in Groningen vanavond? De band zal er misschien al aan gewend zijn dat er door hun muziek heen gepraat wordt, dus dat er vooral gezellig wordt bijgekletst, lijkt ze niet uit het veld te slaan. Daarnaast heeft NNAVY bewezen hits in haar arsenaal, zoals de ballad ‘Stay’ uit 2020. Dat fijngevoelige wapen vuurt ze als slot van de set af, zodat iedereen die wél op staat te letten, NNAVY voorlopig nog wel zal onthouden.

Over Antony Szmierek wordt op Eurosonic op voorhand het meest gepraat. De Engelsman had op Into The Great Wide Open een goede indruk achtergelaten en Motel Mozaique staat ook al in de planning. Op ESNS geeft hij een van de beste shows van de avond. De muziek van Antony Szmierek is te omschrijven als een warme, iets dansbaardere versie van The Streets. Met een prima funky band waar zijn broer ook in zit houdt Antony Szmierek de aandacht vast, of hij nu zingt of rapt. Tijdens de show complimenteert hij iemand met een Pulp t-shirt. Hij vertelt dat hij bij het schrijven van zijn laatste nummer zwaar beïnvloed was door Jarvis Cocker. In april is Antony Szmierek nog te zien in kleine zalen als EKkO en de Paradiso bovenzaal, maar grotere podia zullen snel volgen.

De eerste Eurosonic-avond leek op voorhand wat magertjes geprogrammeerd, omdat er minder acts dan gebruikelijk waren en de podia in de binnenstad van Groningen nog niet mee mochten doen. Toch hebben wij weer meer gemist dan we gezien hebben en - echt waar - we hebben ons best gedaan. Zoals gebruikelijk kwamen de meeste hoogtepunten uit het Verenigd Koninkrijk, dat vier jaar na de Brexit gelukkig nog vrolijk meeviert aan het jaarlijkse Europese muziekfeest in Groningen. Morgen meer!