Eurosonic Noorderslag (ESNS) 2025 - Vrijdag

Eurosonic Noorderslag (ESNS) 2025 - Vrijdag

Ook op de derde dag van het festival is Groningen in mist gehuld. Het zorgt naast romantische plaatjes ook voor logistieke uitdagingen, zo is de Britse act Luvcat vijf minuten voor aanvang van hun show op de plaats van bestemming aangekomen. Dat zegt frontvrouw Sophie Howard althans zelf en we vergeven het haar dan maar dat de eerste twee nummers rommelig en soms ronduit vals klinken. Halverwege herpakt de band zich en beginnen we te begrijpen waarom miljoenen deze warme popliedjes graag streamen.

We lazen in het programmaboekje dat SCHNTZL ‘hypervisuele’ muziek maakt en hebben wel zin om onze ogen eens flink te kost te geven. In het AA-theater komen we van een koude kermis thuis. Het Belgische tweetal (drummer en toetsenist/dj) zit in het halfdonker elkaar aan te kijken en lijkt slaat er verder geen acht op dat er ook nog publiek aanwezig is vanavond. Waar is het spektakel? Moeten we hier op dansen? We smeren ‘m snel.

Ook uit België komt Isaac Roux oftewel Louis de Roo. In het Werkman Lyceum creëert hij met zijn indiefolk, die doet denken aan Bon Iver, een fijne intieme sfeer. Het publiek luistert ademloos toe terwijl de band in een halve cirkel een akoestisch nummer met mooie samenzang speelt. Met het afsluitende nummer ‘Golden’, dat net iets krachtiger is, wil hij het publiek een goed gevoel meegeven voor de rest van ESNS. Dit is hem zeker gelukt!

In zo'n beetje alle gebedshuizen van de stad zijn door de jaren heen weleens Eurosonic-optredens geweest. De Lutherse Kerk is misschien wel de meest magische plek om als artiest geboekt te worden. De orgels, het glas-in-lood en de preekstoel zijn blauw uitgelicht. Daar vlak voor: de Schotse singer-songwriter Jacob Alon die ons meevoert in zijn droomwerelden. Hij is alleen met zijn gitaar, die glimt omdat hij hem net heeft aangeschaft. Alon zingt over queer acceptatie en laat ons vergeten dat hier eeuwenlang een heel ander evangelie werd gepredikt.

In poolcentrum All Round zorgen de garagepunkers van Ezezez voor een flinke dosis herrie. De zanger heeft de Baskische vlag op zijn gezicht geschilderd, een duidelijk teken van waar ze cultureel en politiek voor staan, ook voor wie de taal niet spreekt. Tijdens het laatste nummer hangt de frontman zelfs aan het plafond, wat de ruige sfeer compleet maakt. Hoewel hun punk natuurlijk niet vernieuwend is, geniet het publiek van ESNS zichtbaar van het optreden.

In interviews en aankondigingen zegt iedereen dat de muziek van Gardens aan Wet Leg doet denken. Gezien de populariteit van laatstgenoemde ESNS-alumni, is het dus ook niet zo verbazingwekkend dat de Oostenrijkse band vanavond een volle zaal trekt. Zangeres Luca Celine Müller laakt charisma en lijkt zo nu en dan zelfs wat verlegen, maar de nummers zijn sterk genoeg om dit optreden alsnog met een dikke voldoende te beoordelen.

In de Nieuwe Kerk gaan we de nacht in met Elinborg uit Faroër. We moesten het even googelen, maar die eilanden behoren niet tot de Europese Unie. Toch zijn we blij dat de zangeres haar weg naar Eurosonic heeft weten te vinden. Samen met een drummer en een toetsenist neemt Elinborg het publiek in de Nieuwe Kerk mee naar haar geboortegrond. Dat doet ze via haar muziek, die klinkt als de soundtrack van je favoriete scandi-noir serie. Gezongen in het Faroër. Ja, dat is een taal. Moesten we óok even nazoeken.

In het drukbezochte VERA geeft Chloe Slater een verfrissend optreden. De jonge zangeres straalt enthousiasme en zelfvertrouwen uit en beschikt over aantrekkelijke, pakkende nummers. Haar alternatieve popnummers met een grungy inslag behandelen thema's die herkenbaar zijn voor de huidige jonge generatie en komen live sterk over. Als ze het publiek vrragt of ze meededen aan 'dry January', wordt dit met luid boegeroep beantwoord. Vrolijk neemt ze hierna zelf een slok bier. Het zou niet verrassen als Chloe Slater binnenkort op een groot festival zoals Best Kept Secret te zien is.

Na Baby Lasagna is Käärijä de tweede succesvolle songfestival-act die het podium van ESNS betreedt. Het is een nieuwe doelgroep die aangeboord wordt, want beide acts hebben fanatieke fans, die zelfs uit het buitenland speciaal voor deze twee shows naar Groningen zijn gekomen. De Finnen kiezen voor de shock and awe-strategie en komen met een oorverdovende muur aan gitaren het podium op. Het is het begin van een compleet over de top mashup van metalgitaren, dancebeats, dansjes en algehele vrolijkheid. Tussen de nummers door vertelt Käärijä met een dikke knipoog dat hij deze show maar eigenlijk ziet als hinderlijke onderbreking van zijn vakantie. Maar hij wordt wel graag geboekt. Het liefst buiten Finland. Dat gaat zeker lukken. De climax van de avond is toegift ‘Cha Cha Cha’, de songfestival-hit die hem deze spot op ESNS bezorgd heeft. We gaan nog veel horen van deze gekke Finnen.

De Schotse liefdesbaby van Shane MacGowan en Grian Chatten heet Daniel Harkins en hij is de frontman van Brógeal. Met die band mag hij de vrijdagavond afsluiten in Het Paleis en alle ingrediënten lijken aanwezig om dat tot een succes te maken. Daniel heeft de looks, de rest van zijn band heeft een accordeon, akoestische gitaar en banjo meegebracht. Helaas zijn de liedjes wel vrolijk, maar een echte hit zit er niet tussen. Laten we hopen op een snelle herkansing op een sfeervoller podium of een gezellig festival, want het publiek draagt de jonge band direct op handen en met nog wat nieuwe (betere) nummers kan Brógeal beat eens een graag gezienen gast in het Nederlandsen livecircuit gaan worden.

De vrijdag van ESNS kenmerkte zich door een hoog niveau. Het was opmerkelijk dat ook acts uit landen buiten Groot-Brittannië en Ierland indruk maakten. Morgen kijken we in de Oosterpoort naar de beste acts die Nederland momenteel te bieden heeft.