Met de regelmaat van de klok staan er bands op die nagenoeg volledig op instrumenten vertrouwen om dance te maken. Een goed ding, een beetje ageren tegen het gemak van de computer. Ook Nederland heeft de nodige bands in het electro-rockgenre langs zien komen. Sommigen beklijfden, anderen niet. De vijf heren van We Are FM zijn de volgende rijzende ster aan dit specifieke firmament in het brede universum van de muziek. Maar met het debuut Season One presteren de Amsterdamse mannen ver onder maat.

Allereerst even een hele dikke duim omhoog naar het feit dat de heren hun album gratis te downloaden hebben gezet op hun website. ,,No copyright & No rights reserved. Just share our music with as many people as you can!” vermelden de mannen. Hulde, hulde.

Beetje jammer alleen dat het album net niet is. Het spettert net niet, het breekt net niet, het rockt net niet, het is net niet lekker dansbaar. En dat zijn nou precies de voorwaarden waar aan voldaan had moeten worden om een heerlijk debuut neer te zetten.

Een voorbeeld is het nummer ‘Dance’. Duidelijke titel: om gelijk ook maar even lekker duidelijk te maken wat de bedoeling is. Het begint allemaal goed: leuke hook, funky coupletje. Daarna doemt de dreigende ontsporing al op, want het refrein blijft akelig vlak. Ja, het voetje blijft wel meekloppen op het ritme, maar verder is er absoluut geen neiging om los te gaan. De heren lijken echter het nummer te redden na een rustig, doch dreigend middenstuk. Je wil die break en de heren hebben vermoedelijk zichzelf ervan overtuigd dat ze die ook neerzetten. Er ontvlamt namelijk wel een hard stuk, maar er is een grof gebrek aan domweg penetrerende bas. Ja, het is luid, maar o wat is het een oppervlakkig luide break. Dat is een simpele productiefout, want de basgitaar had makkelijk dikker aangezet kunnen worden.
‘Dance’ is wat dat aangaat heel exemplarisch, want het merendeel van de nummers gaat na een te lange suspence niet los genoeg. Tel daarbij op nog eens de uiterst magere zang en de veelal eenvoudige bliepjes en hooks die de band etaleert. Het enige echte lichtpuntje is het bijna Gossip-achtige ‘Scene 5’, waar er eindelijk een echte schwung in zit, gecombineerd met lekkere vuige gitaar en vocals. De breaks met vrouwelijke vocals zijn dan op het randje van lekker en daardoor juist goed, waarna het slotstuk ontlaadt op de juiste manier.

Het totaal van Season One lijkt echter vooral net iets te gemakzuchtig, vooral omdat er in elk nummer elementen zitten die heel erg goed zijn. Zoals een goede zanglijn in ‘Press Record’ en goede hooks in ‘My World’. Maar verder lijkt We Are FM! Vooral een kwestie van hip doen, zonder daarbij heel veel anders in het vaandel te hebben.

06/02/2012 - Koen Nederhof