De wereld is nog lang niet klaar voor Spoelstra en zijn The Almighty Internet. De bliepjesherrie van Spoelstra heeft weinig meer met muziek te maken. Met wat hij zelf omschrijft als “handmade, slapstick, electro” trekt hij langs zaaltjes en zalen in Europa met een synthesizertje en een stapel gitaareffecten. Spoelstra verzon de titel van dit nieuwe album naar eigen zeggen op basis van de digitalisering en wat voor gevolgen zij heeft voor sociale relaties. Eigenlijk is dit nieuwe album een elektronische aanklacht tegen de digitalisering.

Het basisgeluid van Spoelstra is het geluid van Super Mario tijdens een moeilijker level. Ook het geluid van een oud faxapparaat heeft soms iets weg van wat Spoelstra aan het doen is. De clips op MySpace suggereren een beetje hoe het in het dagelijks leven van Spoelstra er aan toe gaat: Spoelstra pakt zijn synthesizer, zegt zijn vrouw goedendag om na een lang aangevochten avond voor zichzelf zich terug te trekken in de kelder. Zo zit hij als geobsedeerde freak in zijn paneel. Op The Almighty Internet creëert hij dan ook bijzondere nummers onder bijzondere titels zoals: ‘The Classic Handbuzzer’ en ‘Unique Visitor’. Muzikaal gezien is het allemaal lastig te typeren, maar ook lastig te beluisteren. Hoewel ik al veel dingen heb gehoord is de mix aan vervelende geluiden die Spoelstra produceert wel echt één van de vervelendste die ik ooit heb gehoord.

Vernieuwend een 10, aanhoorbaar een 1, variatie een 1. En zo kom je behoorlijk laag uit. Want er zal ergens in dit universum wel een kleine groep geïnteresseerden zijn die alles van Spoelstra willen hebben. De rest van de wereld zal hen bekijken als een bijzondere soort en Spoelstra’s muziek het liefst draaien als akoestisch wapen. Ik reken mijzelf tot de overgrote meerderheid.

04/03/2010 - Erik Oudman