RECENSIE: Jehnny Beth - To Love Is To Live

Beth
2020-06-15 We kennen Jehnny Beth voornamelijk als de zangeres en frontvrouw van de band Savages. Geboren als Camille Berthomier nam zij deze artiestennaam aan, nadat zij samen met haar muzikale levenspartner Nicolas Congé zestien jaar geleden had besloten om als Jehnny Beth en Johnny Hostile verder door het leven te gaan. En dat doen zij nog steeds: ook al zijn hun muzikale wegen sinds 2011 gescheiden, ze zijn nog steeds elkaars inspiratie. Toen Beth na twee albums iets anders wilde oppakken dan punkrock in een all female band, was het ook Hostile die vastbesloten was om haar hierbij te helpen.

Het album Blackstar van David Bowie uit 2016 deed Beth inzien dat muziek langer meegaat dan de artiest zelf. Het gaf haar dat mentale zetje om haar eerste eigen album To Love Is To Live uit te brengen. Haar goede vriendin Romy Madley-Croft van XX, moedigde haar niet alleen aan; zij daagde haar ook uit om haar angsten en twijfels in songteksten om te zetten. Beth geeft aan dat “the multiplicity and complexity of being human” het onderliggende thema van het album is. Dat een flinke portie seks niet mag ontbreken blijkt wel uit nummers als ‘Flower’ en ‘We Will Sin Together’.

Het album presenteert zich als een geheel: opener ‘I Am’ begint met een tikkende klok, waarbij een vervormde adrogyne stem ons laat weten “I am naked all the time, I am burning inside“. Afsluiter ‘Human’ heeft datzelfde tikkende klokje, waarna “I used to be a human being/Take what is left of me and my free time” het geheel concludeert. Beth klinkt hier nog het meeste als Bowie en het zal niet verbazen als zij dit nummer direct schreef nadat ze het nieuws van diens overlijden vernam.

Muzikaal gezien ligt het album soms nog dicht bij haar eerdere werk met Savages, waar de duistere sfeer à la Nick Cave en PJ Harvey ook omheen hangt. Wat afwijkend is, zijn de diepe, eentonige beats (‘Innocence’), veelal gepaard gaand met heftige elektronica en gitaren ( ‘I Am The Man’ en ‘How Could You‘). Het zijn nummers als ‘French Countryside’ die een heel andere Beth laten horen. Op deze ballade geeft zij ons een kijkje in haar jeugd (“all my life I have been hanging around the wrong places”) en zingt zij gevoelig en met emotie. De verleiding om buiten haar comfortzone te zingen is eenmalig: de meeste nummers worden emotieloos of met agressie gebracht. ‘Heroine’ met het hartverscheurende “All I want is to never to fall in love again” is hier het absolute droomvoorbeeld van.

Het eerste soloalbum van Jehnny Beth is een feit. Bezie dit eerder als het einde van Savages, dan als het begin van een veelbelovende solocarrière. Fans van de band zullen niet verrast zijn, maar of dit debuut een ander, of breder, publiek aantrekt is zeer de vraag. Los van de elektronica wijkt ze maar weinig af van het Savages-concept en mist het de diepgang dat het had kunnen hebben.
Recensent:Hendrik Goos Artiest:Jehnny Beth Label:Caroline Records
Cover mxmtoon - Dawn

mxmtoon - DawnNormaal zou je denken dat artiesten muziek maken om die aan een publiek te...

Cover Borokov Borokov - Wachtmuziek & Enkel Duetten

Borokov Borokov - Wachtmuziek & Enkel Duetten Wie voor de eerste keer naar de Belgische formatie Borokov Borokov...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT