Laels dromerige, zachte en soms ijle stem doet meermaals aan Lana Del Rey denken en vooral dan aan haar klassieker Norman Fucking Rockwell! uit 2019. Die vergelijking doet zich op dit korte album (slechts een goed halfuurtje) voor in vier van de negen nummers. Luister naar ‘Wild Waters’, ‘Tell Me How To Be Here’ (het sleutelnummer op het album) en afsluiter ‘Tell Me From Here’ en de geest van La Rey is nooit ver weg. Niet dat ze een kopie is van Lana Del Rey, daarvoor heeft ze teveel talent en is ze sterk genoeg om zich een eigen weg te banen in de muziekwereld.
Altogether Stranger komt uit op het roemruchte Sup Pop label dat vooral in de jaren negentig groepen als Afghan Whigs, Screaming Trees, The White Stripes, Soundgarden en natuurlijk Nirvana in haar stal hadden en zo een invloedrijk label werd die een groot stuk van de muzikale geschiedenis bepaalde. Dat Lael Neale niet in dit rijtje past toont nog maar eens dat Sub Pop van alle markten thuis is.
Neale wordt subtiel begeleid door Guy Blakeslee op percussie, die overigens ook het album produceerde. Zijn minimalistische stijl past perfect bij de stem van Lael Neale. Altogether Stranger steek je in je cd-lader liefst bij valavond met een goed glas wijn in de hand. Een welverdiende drie sterren album.
Throwing Muses - Moonlight ConcessionsEr loopt een rode draad door Throwing Muses en aanverwante groepen. De...
Jankobus Seunnenga - Voor De Eeuwigheid ”Poëet en droogkloot” . Wie de site van Jankobus Seunnenga bezoekt, leest...