Bria Salmena - Big Dog

Bria
2026-01-20 Nadat de Canadese Bria Salmena voldoende ervaring op had gedaan in verschillende bands, voelde ze dat de tijd gekomen was voor haar eerste soloalbum. Zij heeft er alles aan gedaan om dit zo goed mogelijk te laten slagen. Niet voor niets nam ze Meg Remy (U.S. Girls) in de arm als haar zangcoach en liet ze zich omringen door artiesten die haar welgezind zijn. Zo is er een belangrijke rol weggelegd voor Duncan Hay Jennings, met wie ze zowel in de post-punk band FRIGS zit als in Orville Peck’s toerband. Hij was het ook die haar hielp met haar eerder verschenen Cuntry Covers EPs. Met Graham Walsh (Holy Fuck, METZ) aan boord heeft ze iemand die de mix van rock en elektronica wat meer body geeft. Het geheel wordt nog versterkt door de mastering engineer Heba Kadry (Silversun Pickups, Boygenius, Chelsea Wolfe, Garbage). Je zou zeggen: dat moet een wereldplaat worden.

Haar debuutalbum Big Dog - vernoemd naar een bijnaam die ze kreeg toen ze diep in de put zat - klinkt goed, al roept het eerder herinneringen op aan Mazzy Star en Ethel Cain dan dat het origineel klinkt. Het feit dat zij heel diep in de spiegel durft te kijken en haar diepste gevoelens met ons deelt maakt een hoop goed. Zo wordt het album niet alleen een aaneenschakeling van pijnlijke persoonlijke ervaringen, maar geeft het ook hoop voor een ieder die zich wel eens eenzaam voelt. Dat hoor je doorkomen op nummers als ‘Drastic’ (“Words are just things to say / Just sounds his mouth makes / I didn’t get on the plane / I just stared at the runway”) en ‘Peanut’ ( “You’re on a train to Japan / I’m forgetting who I am”).

Het gehele album staat vol met herinneringen die haar hebben geraakt en gevormd. Als luisteraar hoor je daar stukjes van, zodat je ook je eigen gedachte erover kunt laten gaan. Zo hoor je haar haast dierlijke verlangens op het elektronica gedreven ‘Stretch The Struggle’ (“I just need it, need it, need it ) tot aan de overgave aan de liefde op het ruige, gitaar-gedreven ‘Rags’ (“Treat me like I’m putty, treat me like I’ll slip away”). Niet alle one-liners zijn even sterk, zoals “You contain memories / I’d like to consume” (‘Hammer’) of “You look like someone that I used to kiss” (‘Radisson’).

Uiteindelijk draait het haar om de aandacht. Nergens is dat zo duidelijk als op het psychedelische ‘See’er’, waar gitaarlegende Lee Ranaldo een gastrol speelt. “Don’t say it’s not a big deal / You don’t know the way I feel” vat het goed samen. Zij verdient alle aandacht op nummers als ‘Backs Of Birds’ en ‘Closer To You’. Dit zijn sterke nummers die mooi geproduceerd zijn en de kracht van de muzikanten laat horen. Het probleem is echter dat wanneer ‘Water Memory’ de plaat afsluit, je niet direct de neiging om nog eens te gaan luisteren. Het lijkt erop alsof ze in de vier jaar dat het geduurd heeft om dit album te maken het avontuurlijke ergens heeft verloren.
Recensent:Hendrik Goos Artiest:Bria Salmena Label:Subpop
Cover Rats on Rafts - Deep Below

Rats on Rafts - Deep BelowNet als je denkt te weten wat de volgende stap zou kunnen gaan worden voor de...

Cover Sharon van Etten & The Attachment Theory - Sharon van Etten & The Attachment Theory

Sharon van Etten & The Attachment Theory - Sharon van Etten & The Attachment Theory Het komt niet vaak voor dat een soloartiest een band formeert, een...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT