Zwarte Cross Festival 2025 - Zaterdag

Zwarte Cross 2025

Alle dagen in een verslag:

Jullie verslaggever mocht dit jaar voor het eerst het fenomeen Zwarte Cross meemaken.
Het thema dit jaar was ‘Grooven en Stoeven’, ook het liedje van de Heinoos.

Op donderdag gingen de fotograaf en ik naar het terrein linea recta naar de mainstage waar we de Zeeuwse formatie Racoon mochten bewonderen. Zoals we gewend zijn van Bart en kornuiten was de sfeer zeer gemoedelijk en licht melig. Een mix van oudere en nieuwer nummers die ook regelmatig werden meegezongen.

Daarna begaven wij ons naar de megatent waar Drukwerk onder leiding van Harry Slinger een typisch Amsterdamse kroeg sfeer brachten waarbij ‘Je loog tegen mij’ niet mocht ontbreken en de rode hoedjes veelvuldig in het publiek te bewonderen waren.

We hadden zo graag Orgel Joke op de kiek willen zetten bij de Underground maar haar rave was zo populair dat we de mega lange rij aan ons voorbij hebben laten geen.

Doorgeschoven naar de mainstage waar Typhoon een indrukwekkend statement maakte en liet zien dat juist de Zwarte Cross daarvoor erg geschikt is waar Goldband het liet afweten.
Typhoon trok duidelijk de rode lijn. Het feestje werd er niet minder om. Typhoon krijgt alle voetjes van de vloer.

Bij de mainstage gebleven de favoriet van jullie verslaggever en de fotograaf: Skunk Anansie.
Een paar maanden geleden nog gezien in Afas Live en nu voor het eerst sinds jaren weer op een Nederlands festival. Skin was in topvorm en kon eindelijk haar varken tevoorschijn halen om een ritje op het publiek te maken. Skunk Anansie did it again. Ze waren en zijn live een geweldige band.

Kensington sloot mainstage af met hun nieuwe zanger. Alle bekende nummers werden gespeeld en meegezongen. Eerlijk gezegd miste ik de rauwheid van Eloi Youssef.

De hoogtepunten van vrijdag waren Donnie (Maradonnie) die weer de show en de harten van het publiek stal.

Gavin DeGraw kwam ook op mainstage waar hij bekende met onbekende nummers mixte en zijn karakteristieke stem met pianospel de boventoon voerde. Het was een gemiddeld optreden.

Davina Michelle daarintegen barstte los met ‘Het duurt te lang’ en had het publiek in haar achterzak zitten. Wat een powervrouw met een fantastische stem die haar publiek dondersgoed begrijpt.

De gouwe ouwe Madness pakte de nachtboot naar Cairo en moest toen door ruzie met de vriendin weer naar huis. Zonder grappen, Madness flikte het gewoon weer. Mag wat mij betreft weer geprogrammeerd worden op de Zwarte Cross 2026.

Op dag drie, zaterdag, vielen de mussen zowat dood van het dak. Enorme files naar het festivalterrein maar dat mocht de pret niet drukken.

Danko Jones, voor ons een grote onbekende Canadese rocker, bracht goede, ouderwetse gitaarrock en beloofde voor een volgende keer dat hij twee dingen wilde doen: In het reuzenrad naast het hoofdpodium zitten en zingen en de avond afsluiten op zondag.

Wat nog te vertellen over Roxy Dekker? Wat een entertainer die haar publiek betoverde. De pubers werden massaal afgevoerd omdat het hen allemaal te veel werd. Nummers als Satisfyer en Sugardaddy werden zo luid meegezongen dat Roxy kon achteroverleunen en genieten van de tienduizenden mensen die bij mainstage stonden te feesten.

Het feestje werd voortgezet door Chef’Special. Joshua en de band weten elkaar feilloos te vinden wat het optreden erg prettig maakt zonder te gelikt over te komen. Niet makkelijk als je na iemand als Roxy Dekker je eigen feestje moet organiseren. Ook Joshua trok de rode lijn en dat werd goed ontvangen.

De Sugababes draaiden een wat saai programma af waarvan veel van het jonge publiek wat verveeld stonden te kijken omdat zij de liedjes niet kenden.

Gelukkig sloot deze avond het fenomeen Orgel Joke de boel af in de stortregen samen met Mental Theo en Frans Bauer. Daarbij schuwde ze een potje hakken niet. Helaas geen foto’s als bewijs door het immens slechte weer.

Zwarte Cross 2025, wat was je fantastisch goed voor ons! Tot volgend jaar.

Nathalie Pleunis