Pukkelpop 2025

Zaterdag

Het is vandaag sterk afgekoeld en bewolkt. Dat is prettig en geeft ook een andere sfeer. Een festival in de stralende zon voelt toch feestelijker. We moeten niet zeuren natuurlijk. het is nog steeds aangenaam warm en droog.

Still Woozy is helemaal uit Portland gekomen om zijn vrolijke popmuziek met zwoele insteek live te vertolken. Hij stuitert letterlijk over het podium terwijl zijn zang onderkoelt blijft. Een eigenaardig fenomeen waarbij de energie die je ziet niet overeenkomt met de muziek die je hoort. Beetje Woozy sowieso.

Het soloproject van Little Dragon zangeres Yukimi is een beetje het tegenovergestelde. Vrij statisch en afstandelijk door haar zonnebril, maar wel loepzuiver. Ik moet toegeven dat ik me niet verdiept heb in haar solowerk. Van wat ik hoor beklijft weinig.

Hoe anders is de energie bij Kneecap. De Wave barst uit zijn voegen en uiteraard verschijnen overal Palestijnse vlaggen. De Ieren hebben inmiddels een stevige reputatie verworven met hun protestoproep. Naast die hype is het ook echt leuke hiphop op klassieke wijze. Geen nerveuze trapbeats, maar muziek die doet denken aan Osdorp Posse en Beastie Boys. Een feestje met een serieuze ondertoon.

Een feestje bouwen is ook Yard Act wel toevertrouwd, zij het in de veel kleinere Club. Wat begon als een vrij kale grappige act is nu een geoliede feestrock machine geworden. Het enthousiasme is aanstekelijk. We nemen dat mee naar de nog kleinere Lift tent. Sofia Isella heeft echter andere plannen. De beste omschrijving van haar performance is 'intens'. Ze fluistert, hijgt, kruipt, klimt en zingt. Je kunt je ogen niet van haar afhouden. De droom wordt helaas een paar keer verstoord door complete verwarring over het geluid. Dat is niet best en doordat ze met regelmaat heel zacht zingt en praat is ze amper te horen. Can you hear me? Thumbs up or down! Er gaan ongeveer evenveel duimen omhoog als omlaag. het is jammer dat dit probleem haar optreden verstoort.

Luid en duidelijk overkomen is Idles wel degelijk toevertrouwd. Ze palmen met gemak de mainstage in. Het contrast met hun eerste optreden jaren geleden in de Club tent is groot. Toen was het alleen maar rammen, nu beweegt de band moeiteloos tussen hard en ok, iets minder hard. Het palet is veel breder en gebalanceerd, maar nog steeds overweldigend.

Misschien is het de schuld van Idles dat ANOTR wat slapjes overkomt. De duo-dj set van eigen werk in de uitpuilende Wave begint na een tijdje te kabbelen. Ertegenover in de Boiler Room zaagt Sub Focus planken van heel dik hout, dus we kunnen makkelijk even overlopen.

Is Macklemore nog relevant? Hij vindt zelf van wel, want hij raakt zo'n beetje elk beladen politiek onderwerp van de afgelopen jaren om te laten horen dat hij aan de goede kant staat, inclusief Palestina. Dat doet vrijwel elke band, al is het kort, maar dit voelt als de Las Vegas versie van politieke correctheid. De muziek is echter precies wat je verwacht en toch aanstekelijk. Kortom, het werkt wel, maar voelt een beetje overdreven.

We sluiten af met De Jeugd Van Tegenwoordig. Zoals altijd gevat, feestelijk en ondeugend. Het enorme opblaasdecor op het Marquee podium is doldwaas inclusief buttplug. Altijd vermakelijk en stiekem heel knap dat ze iedereen weten in te palmen. Laat de zon morgen maar weer doorbreken.