Pukkelpop 2025

Vrijdag en een beetje donderdag.

De woorden Birthday Edition zijn toegevoegd aan het grote Pukkelpop logo boven de ingang. Het festival viert haar veertigste verjaardag in 2025. Los van die vermelding merk je daar verder weinig of niets van op het festivalterrein.
Helaas is nog geen les getrokken uit de lange rijen bij het inruilen van je ticket voor een bandje op donderdagavond. Dat vindt plaats tegenover de ingang en levert veel gedrang op in de hitte van vandaag.

Eenmaal binnen zijn de meeste mensen die ervaring gelukkig alweer vergeten. De eerste avond is een deel van het terrein geopend. Het is al zo vol dat het lijkt alsof iedereen er al is om de aftrap mee te maken. De veranderingen die we zijn zijn de nieuwe Booth en de Wave tent. De Booth is een dansvloer waar het hele festival dj's optreden. Dat was voorheen een rechthoekige ruimte in de open lucht die een clubgevoel suggereerde. Nu is het een ronde arena, waar dj's afwisselend aan een kant staan. Dat zorgt als het niet vol is voor een concentratie van mensen aan de kant waar de dj staat. Er is echter meer ruimte en de geluidsinstallatie heeft een upgrade gehad.
De Wave is een nieuwe tent op de plek waar eerst de Dancehall stond. De tent lijkt vooral een stuk groter terwijl het concept hetzelfde is gebleven.
Het beste dat we deze avond zien is Echt!. Een drummer, gitarist, bassist en toetsenist die alles live spelen, maar klinken alsof het uit computers komt. De show van de heren uit Brussel bouwt op naar een kolkend hoogtepunt van drum & bass beats. Bijzonder indrukwekkend.

Op de vrijdag is het warm, of liever bloedheet op het veld. De organisatie heeft op een aantal plekken sneeuwmachines geplaatst die je ook in wintersportgebieden ziet. Die verstuiven lekker koud water over een vrij breed gebied en bieden welkome verkoeling. Sinds de hoge bomen van het terrein verdwenen zijn na de storm kun je weinig schaduw vinden buiten de tenten.

Het Food Wood is er gelukkig ook weer. Hier zijn wel bomen met daartussen een veelvoud aan foodtrucks. Die bieden een breed aanbod aan versbereid eten van over de hele wereld. Ook het Pukkelpopcafe is de moeite waard om te benoemen. Je krijgt er speciaalbier uit een hip glas. Bovendien betaal je voor een Lagunitas IPA van de tap evenveel als voor een gewone pint op de rest van het festival. Dat is een bonnetje. Pukkelpop werkt nog steeds met inmiddels klassieke bonnenvellen. Die raken kwijt, plakken aan elkaar en in ons geval kopen we er altijd teveel, waardoor we op de laatste avond een eindsprint van bier en friet moeten inzetten. dat kan tegenwoordig anders. De polsbandjes zijn persoonlijk en hebben een qr-code, dus waarom niet alles digitaliseren zoals op Rock Werchter?

Er is natuurlijk muziek. Stone probeert de energie te laten stromen op het grote openluchtpodium van de Mainstage. Dat valt niet mee in de hitte van de middagzon. De temperaturen gaan ver over de dertig graden. Zanger Fin Power pept zichzelf echter nog even op met Red Bull nadat hij helemaal uit Londen is komen fietsen voor het goede doel.

South Arcade maakt er een gezellig feestje van op het kleinere openluchtpodium Backyard tegenover de main stage. Helaas zijn ze de waterpistolen die ze normaalgesproken uitdelen uitgerekend vandaag vergeten. De security heeft gelukkig wel een supersoaker mee.

We negeren Pommelien Thijs om Bartees Strange te checken in de Club tent. Dat valt helemaal niet tegen. Hij beweegt moeiteloos tussen genres als indie, rock, soul hiphop en funk. I'm from Baltimore, you might know it from The Wire. Geen reactie.

Boston dan? Karate komt ervandaan en is al een paar jaar bezig aan een reünie nadat de band in 2005 uit elkaar ging. Hun indierock met jazzinvloeden kun je best enigszins obscuur noemen en ook dit vindt een plek op het veertigjarig festival in Kiewit.

Het is de hoogste tijd om onze lijven los te schudden nu het wat afkoelt. Op naar de Booth voor de zonnige latin house klanken van O'SIMMIE. Niet dat we die kennen, maar dat is juist het leuke aan Pukkelpop. Je ontdekt nog eens wat door gewoon maar ergens te gaan kijken. Met een knaloranje Spritz in de hand wanen we ons op een tropisch strandfeest.

Wanneer de zon is ondergegaan missen we de gitaren, die we terugvinden bij SONS. Lekker stevige en bovendien ook dansbare rock&roll uit Belgie. Een tandje lager gaan we bij Mogwai. De Schotten die al sinds 1995 actief zijn en betoverende, vooral instrumentale stukken brengen, ondersteund door een puike lichtshow.

Bij Jamie X komen we er niet in. Intro op intro en niet de rustig opgebouwde sets die we eerder van hem hoorden. Dan is de Marquee ineens een te kale grote tent om echt contact te maken. Des te meer energie hebben we over voor Chase & Status op Main Stage. Helemaal vooraan tegen het dranghek aan gaan we los op de dreunende drum&bass beats. Mc's die eroverheen schreeuwen zijn meestal een bron van ergernis. Deze weet op de juiste momenten de boel op te zwepen. Give it up for the mighty, mighty Chase and Statuuuuuuus! Morgen spierpijn.