VERSLAG: Eindhoven Metal Meeting 2019

VERSLAG: Stefan Zegerius  

Eindhoven Metal Meeting 2019

The Commitee mag het weekend openen op het hoofdpodium. Deze death/black/doom combinatie blijkt een prima opener. Het eerste biertje van het weekend gaat erin en er wordt met name gesproken over wat er nog komen gaat. De band speelt de set weg maar is allerminst spannend. De visuals en bivakmutsen smelten weinig samen tot een geheel. Terwijl The Commitee speelt zijn we ze eigenlijk al een beetje vergeten.

De dames van Asagraum mogen in een bomvolle kleine zaal hun kunsten laten zien. De populariteit van de band blijkt hoog, op basis van het aantal mensen wat erop af komt. Ze stellen gelukkig niet teleur. De band speelt een retestrakke pot black metal. De atmosferische elementen afgewisseld met blastbeats komen hier goed uit de verf. Er heerst op het moment wel verontwaardiging wat betreft de nu al overvolle zaal. Dit blijkt achteraf niet nodig. Asagraum is simpelweg mateloos populair en met recht. Lekkere show!

Tsjuder is keihard aan vanaf de eerste noot. Dit trio creëert een geluid; niet te zuinig. Een volle black sound, strak, hard, smerig, heerlijk! Van het begin tot eind blaast er een onnavolgbare energie de zaal in. Gitaarsolo’s kan Tsjuder voortaan beter achterwege laten. Daarin blijkt de band een mannetje te kort te komen. Tevens is deze gitarist hier geen ster in. Schoenmaker, blijf bij je leest; blackmetal! Al met al een goed optreden.

Post-metal band Alcest mag de avond voortzetten op het hoofdpodium. Vooraf lijkt deze band een mooie onderbreking voor al het geweld wat er langskomt vanavond. Wat we ervoor terugkrijgen is een uur lang durende emotionele achtbaan. Het is ongekend hoeveel gevoel deze band in hun muziek legt. De blackmetal invloeden uit de beginjaren van Alcest zijn nog goed terug te horen en gaan gepaard met schitterende opzwepende passages. De samenzang is spot on en de screams van frontman Neige gaan door merg en been. Gesloten ogen, opengevallen monden en zelfs over wangen biggelende tranen zijn enkele reacties op de manier waarop deze band vanavond hun muziek ten gehore brengt. Dit optreden is er een voor het jaarlijstje. Prachtig.

Voor het optreden van Bloodbath moet er even een knop worden omgezet. Wanneer de met bloed overgoten bandleden het podium betreden weten we allemaal dat het komende uur zal bestaan uit een flinke dosis death metal met daarbij de nodige nekpijn. Dit optreden is daarin dan ook geen verrassing. Ondanks dat het geluid gedurende het eerste nummer volledig verkeerd staat afgesteld is deze band direct binnen. De muur van death metal komt keihard binnen en wanneer het live zo technisch wordt gepresenteerd dwingt dat veel respect af onder het publiek. De emmer bloed en ingewanden die tekstmatig over de muziek wordt gedumpt maakt het plaatje wel af. Een band als Bloodbath mag niet ontbreken op een metalfestival als deze.

The Vision Bleak mag in een niet geheel gevulde kleine zaal hun gothic/horror metal vertonen. De band speelt helemaal niet onaardig. Integendeel zelfs. Het is wel een beetje een vreemde eend in de bijt. De Engelse teksten worden gebracht met een, naar ik aanneem, onbedoeld Duits accent. Een switch naar de Duitse taal zal het gevoel wat de nummers met zicht meebrengen nauwelijks beïnvloeden en lijkt hierin geen onverstandige overweging. Het accent is pijnlijk nadrukkelijk aanwezig. The Vision Bleak geeft verder een prima optreden, maar zal niet al te lang ons collectieve geheugen blijven hangen.

The Ruins Of Beverast blijkt de verrassing van de avond. Deze band speelt black metal zoals we het niet gewend zijn. De lange melancholische tracks in combinatie met de diepe samenzang zorgen voor kippenvel van je tenen tot aan je kruin. Met het openingsnummer ‘Exuvia’ van het gelijknamige nieuwe album is direct de toon gezet. Het blauwe licht schijnt dwars door de dichte rook, waar de kleine zaal mee gevuld is, heen. Hierdoor zijn de bandleden zijn nauwelijks te zien, wat perfect past bij de sfeer van de muziek. Dit is een van die bands die met een live set het publiek volledig in trance kan laten verkeren. Een magistraal optreden.

De Noorse black metal formatie Kampfar mag de dag afsluiten op het hoofdpodium. Het eerste wat opvalt, zodra de band het podium betreedt, zijn de rare capriolen van zanger Dolk. Als een ADHD patiënt die een week terug voor het laatst zijn Ritalin heeft ingenomen stuitert de frontman ongecontroleerd over het podium. Een eyecatcher in negatieve zin, ware het niet dat de prestatie van de band dit volledig overschaduwt. Zonder een enorme indruk achter te laten speelt Kampfar foutloos een lekkere set weg. Een mooie afsluiter van de vrijdag.

De Vlaamse speed metal band Butcher mag de zaterdag openen in de kleine zaal. De energie is direct weer terug in de Effenaar. Vocaal gezien is het indrukwekkend vanaf de eerste noot. Qua techniek en timing oogt het hier en daar wat slordig in het begin. Gelukkig wordt het optreden beter en beter en klinkt het steeds meer als een geheel. Het slagwerk overstemd de rest lichtelijk, maar drukt de kwaliteit niet. Butcher verzorgt een lekker begin van deze veelbelovende tweede dag.

Het hoofdpodium heeft zijn opener gevonden in de Oekraïense band 1914. De ogenschijnlijk aan PTSS lijdende frontman zet een knap sfeertje neer rondom dit optreden. De man acteert een in paniek verkerende oorlogscommandant. Dit blijkt een noodzakelijke toevoeging aan een degelijk optreden. De trage doom metal tempo’s worden afgewisseld met strakke blastbeats en leveren goed vermaak op, maar niet meer dan dat. Een dag later zal ik bij de gedachte aan 1914 helaas direct aan de gekke frontman denken. Niet aan het optreden.

Spectral Voice mag de avond voortzetten en is typisch zo’n band waar velen een haat/liefde verhouding mee zullen hebben. De band speelt bij vlagen een stijl die de een als tergend langzaam en slaapverwekkend zal ervaren. Anderen worden volledig mee de duisternis in genomen. Deze duistere sfeer blijft wel vijftig minuten lang overeind staan. De vocalen, verzorgt door de drummer, maken de boel nog smeriger en zwaarder. Wanneer er wisselingen in het tempo komen worden ook de twijfelaars meegenomen in de wereld van Spectral Voice. Er is geen interactie met het publiek, wat het in zeker zin een nog zwaardere kluif maakt om naar te luisteren. Dit bijzondere optreden zal niet snel worden vergeten.

Hetzelfde geldt voor het optreden van M.O.D.. Deze stereotypische Amerikanen blijken goed in thrashy makkelijke meezing metal. Korte nummers vol agressie en energie is het recept. Overgoten met een zelfingenomenheid waar we in Nederland niet heel gevoelig voor zijn. De A-muzikaliteit druipt van dit optreden af. M.O.D. is voor de metal liefhebber die kwantiteit voorop stelt en is voor de muziek liefhebber moeilijk te behappen.

Terug naar de kleine zaal, waar Hour Of Penance zijn opwachting maakt. Met wat kleine technische problemen aan het begin van de set kunnen we direct de minimale smet op dit optreden uit de weg ruimen. Wat een knetterharde show zet deze band neer. Niet te filmen. Technisch klopt het werkelijk aan alle kanten. De techniek is hoogstaand, met de gitarist voorop. Een show van Hour Of Penance is een keiharde aanrader. Denk wel aan je oren.

Terug naar het hoofdpodium mogen we het altijd gezellige Dying Fetus verwelkomen. De bandnaam doet vaak vermoeden weinig serieus te zijn in wat ze doen. Niets blijkt minder waar. Deze, inmiddels toch wel, legendarische band heeft alles wat een technische deathmetalband moet hebben. Ritmische klasse, razendsnel gitaarwerk, imponerende vocalen en hiermee een teamprestatie neer kunnen zetten om je vingers bij af te likken. Dat is wat deze band live weet te presteren. Het optreden is echt heel goed. Er is veel interactie met het publiek. De band weet hier perfect mee om te gaan en windt iedereen om haar vinger. Dying Fetus staat met recht al zo lang zijn mannetje. IJzersterke show.

Mörk Gryning is een band waar veel mensen voor zijn gekomen vanavond. De afgedwongen cultstatus gedurende de afgelopen jaren is absoluut verdiend. Deze mannen duiken niet zo vaak op, maar het optreden van vanavond is het hoogtepunt van de dag. De band speelt de sterren van de hemel. Een retestrakke set vol met originele black metal. Het overgrote deel van de setlist komt van het volop geprezen album Tusen år har gått. De titeltrack van deze plaat is tevens de afsluiter van de set. Dit is was er echt een om niet te missen. Briljant!

Het laatste optreden op het hoofdpodium wordt verzorgd door black metal pioniers Taake. Daar waar deze band niet altijd weet leveren is het vanavond keihard raak. Taake speelt Nattestid Ser Porten Vid integraal. Vreemd genoeg doen ze dit op shuffle. Dit geeft niet de beleving van het album zoals het bedoeld is. Ze spelen echter zo ijzersterk dat hier moeilijk kritiek op te leveren valt. De band staat als een huis met zanger Hoest als boegbeeld voorop. Er had geen band meer achteraan moeten spelen. Taake speelt ons de nacht in, zoals geen ander dat had gekund.

De tiende editie van Eindhoven Metal Meeting is alweer ten einde en ook dit jaar zijn we getuigen geweest van klasse, oude bekenden, de nodige verrassingen, optredens om nooit te vergeten en M.O.D. Alcest torende boven de rest uit op de vrijdag. Ook de zaterdag zal niet snel worden vergeten, met dank aan Mörk Gryning. De namen voor 2020 druppelen al binnen en belooft weer een evenzo mooi feestje te worden. Tot volgend jaar!

FOTOGRAFIE: Mark Kleijnen   Andrea Roell  

1234
Tsjuder foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Tsjuder foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Tsjuder foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Tsjuder foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Tsjuder foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Alcest foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Alcest foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Alcest foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Alcest foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Bloodbath foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Bloodbath foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Bloodbath foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Bloodbath foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Bloodbath foto Eindhoven Metal Meeting 2019 Sodom foto Eindhoven Metal Meeting 2019
 
1234
 
festival logo

TAKE ROOT 2019Met Josh Ritter, Drive-By Truckers, Son Volt en heel veel moois in de kleine...

festival logo

MILDTFEST 2019 Podiuminfo was bij de 2019 editie van Mildtfest.