RECENSIE: Hans Frederik Jacobsen - Ore

Ore
2019-11-10 Hans Fredrik Jacobsen is een Noorse multi-instrumentalist, die vooral vanwege zijn exceptionele fluitspel veel wordt gevraagd als sessiemuzikant. Voor een groot publiek is hij niet zo bekend; zijn enige commerciële uitstapjes zijn met de popband Secret Garden, die in 1995 het Eurovisie Songfestival won. Hij speelde toen de penny whistle in het winnende nummer ‘Nocturne’. Zijn vierde soloalbum heeft de titel ØRE gekregen, wat niet alleen staat voor het oor, maar vooral refereert naar het luisteren naar elkaar. Voor dit album heeft hij zijn zonen Hans en Alf en ook zijn vrouw Tone Hulbækmo gevraagd om bij te dragen aan de door hem ingespeelde nummers.

Anders dan de voorkant van het album doet vermoeden (hierop zijn meerdere instrumenten afgebeeld), is het met name de fluit die domineert. Om de aandacht voor zo’n overheersend instrument zeventien nummers lang vast te houden is best een uitdaging. Jacobsen doet dit door verschillende stijlen te spelen: ‘Klar Dagg’ klinkt middeleeuws; ‘Både enten og eller’ is een (kinder) folknummer en ‘Dans for Micho’ lijkt op een traditioneel folklorenummer, wat zo op een dorpsplein gespeeld kan worden. Daarnaast zorgt Jacobsen dat de fluit af en toe wordt weggelegd, zo speelt hij op ‘Søndagspolsen/Luren’ zelfs niet mee.

De kracht van het album zit hem ook vooral in de opbouw en volgorde. Zo opent het album heel sterk met het spannende ‘Du Spør’, waar met name de gitaren en de Zweedse doedelzak de vaart erin houden en de fluit heel even op de voorgrond mag treden. Interessant detail is dat Jacobsen op dit nummer en de afsluiter ‘Sang På Elva’ voor het eerst ook zingt. Het is vooral de afwisseling tussen die nummers waar veel en vervolgens weer weinig instrumenten aan te pas komen, wat de composities ten goede komt. Luister naar ‘Snipp Snapp Snute’ waar opmerkelijk goed het samenspel tussen harp en fluit (oftewel man en vrouw) te horen is.

Om een album op te nemen waar één instrument centraal wordt gesteld is een lastige opgave. Veelal gaat de beperking ervan irriteren of op zijn minst vervelen. Jacobsen doet zijn best om de luisteraar te vermaken en de kracht van de fluit te laten horen door deze aan verschillende muziekstijlen te onderwerpen. Hij slaagt daar deels in; het album is net iets te lang om vijftig minuten lang te boeien.
Recensent:Hendrik Goos Artiest:Hans Frederik Jacobsen Label:Pias
Cover Rough Rockers - Smoke & Mirrors

Rough Rockers - Smoke & MirrorsAllemachtig , is er dan geen betere bandnaam te verzinnen dan Rough Rockers...

Cover Baptiste W. Hamon - Soleil, Soleil Blue

Baptiste W. Hamon - Soleil, Soleil Blue Baptiste W. Hamon is een Franse versie van Daniel Romano. Hoewel de zanger...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT