Elias Bachoura - Biharayto

Biha
2026-11-15 Arabische muziek is gebaseerd op toonladders, die “maqâms” worden genoemd. Deze bevatten microtonen die verschillend zijn per toonladder. Hierdoor ontstaat er een veelvoud aan maqâms, die voor de kenner te onderscheiden zijn en specifiek benoemd worden. Elke toonladder brengt met zijn individuele timbre en klankkleur een eigen geluid. De ûd, ook wel oud genoemd, is een Arabische luit die de muziek uit dit werelddeel het meest herkenbaar vertegenwoordigt. Het is het instrument dat Elias Bachoura op een eigen wijze laat horen op zijn soloalbum. Beter gezegd: het is het enige instrument dat hij laat horen.

Op Biharayto laat hij horen hoe verschillende leermeesters en culturen zijn speelstijl hebben beïnvloedt. Zo leerde hij van Askar Alikabirov (Azerbeidzjan) en Munir Bashir (Irak) in zijn tijd aan het Conservatorium van Damascus. Toen hij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel werd hij geïnspireerd door de muziek van de Franse componist Pierre Boulez. De acht muziekstukken op het album die hij componeerde tussen 1998 en 2012, geven tevens een kijkje in zijn persoonlijke leven.

Op ‘L’étranger’ hoor je de Westerse invloed op zijn speelstijl, waarmee hij de terugkeer naar zijn thuisland na zijn gedwongen uit Syrië illustreert: je bent van je dierbaren vervreemd. Op ‘Sur Les Murs D’Assur’ zoekt hij de maqâms op die de traditionele Assyrische muziek vertegenwoordigen. Het nummer is opgedragen aan de in 2023 overleden Malfono Nouri Iskandar, een Syrische musicoloog, die sinds 2014 in Zweden in ballingschap woonde. De compositie verwijst naar de Mesopotaanse stedelijke murale tekeningen en inscripties.

Die wisselingen tussen Arabische en Westerse muziek maken het album vermakelijk. Ondanks de titel klinkt ‘Melodies Orientales’ vrij Westers en heeft het vleugjes folkmuziek, terwijl de maqâm ‘Fantaisie Hijaz’ gevoelens van angst en onrust weergeeft. Hij brengt op ‘Le Petit Julien’ (“Manneke Pis”) een kinderlijke ode aan zijn nieuwe thuisland. Ook al is zijn vingervlugheid ongekend, hij blijft net iets te lang hangen in getokkel in de hoge registers, waardoor het op de zenuwen gaat werken. Hij maakt echter alles goed op afsluiter en titelstuk ‘Biharayto’, dat toepasselijk “aan het einde” betekent. Dit is een masterclass in het bespelen van de ûd, waar alle stijlen voorbij komen: tokkelen, akkoorden aanslaan, het vegen en raspen op de snaren. Hij slaat op de klankkast en weet zowel het hoge register als het lage register onder verschillende volumes te bespelen.

Na vele samenwerkingen met onder andere Ghent Folk Violin Project en Olla Vogala is de tijd gekomen voor Bachoura om uit te blinken. Op Biharayto doet hij dat met verve en laat hij horen hoe hij zijn geboorteland en thuisland muzikaal kan verweven. Met zowel de traditionele maqâms als de Westerse akkoordenstructuur kan hij overweg op zijn ûd. Nooit geweten dat een Arabische luit zo divers kan klinken.
Recensent:Hendrik Goos Artiest:Elias Bachoura Label:Muziekpublique
Cover Tirilil - Tirilil

Tirilil - Tirilil Tirilil is een Deens viertal bestaande uit drie zangeressen (Susanne...

Cover Tuuletar - Maammo (Mother Earth)

Tuuletar - Maammo (Mother Earth) Ooit geweten dat wind zo verschrikkelijk mooi kan klinken? Het Finse...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT