Veronika Varga - True Picture

Varga
2026-11-15 De in Boedapest woonachtige Veronika Varga begon haar artistieke avontuur met Hongaarse folkmuziek, maar met de tijd ontdekte ze de wereld van Griekse traditionele muziek en die van de Balkan. Zij is daar druk mee. Zo is zij de helft van BudaPesme, waar zij met accordeonist Benedek Réti liedjes vanuit Macedonische, Servische, Bosnische en Griekse origine laat horen. Daarnaast is zij deel van het Babra kwintet, dat muziek van Zuid-Slavische minderheden aan de Donau speelt. Met het internationale collectief Esperia vertolkt zij Griekse traditionele en “rebetiko” muziek. Als een van de zangeressen van VreMeaVálkánia gaat zij muzikaal de gehele Balkan over. Tenslotte is er ook nog haar eigen opgerichte ensemble Lemonokipos waar ze met Fruzsina Hódi, Sára Zolnai en Ilka Kisgyörgy Griekse folknummers a capella laat horen.

Met dit alles in gedachten, verwacht je heel wat van haar debuutalbum. De ambitieuze Varga zal de luisteraar wel overweldigen met al haar muzikale ervaring. Het verbaast dan ook wanneer je naar True Picture luistert. Zij toont hierop een intieme kant van haar persoonlijkheid. Zoals zij zelf zegt: “One of the most important messages for me is the timeless beauty of fragility, vulnerability, simplicity, and imperfection”.

Wanneer je de eerste drie Hongaarse traditionele nummers (‘Angyalka ‘, ‘ Almodj Szepet’, ‘Hajnal’) beluistert dan ben je nog niet onder de indruk. Haar zang, enkel begeleidt door haar contrabas, is even wennen. Het wordt pas interessant op ‘Esi koimasa’(“Je slaapt”), een Griek liefdeslied van Asia Minor. De contrabas wekt een bepaalde weemoed op, die alleen maar versterkt wordt door de gelaagde zang en andere speciale effecten die ze hier hanteert. Hierna luister je anders naar het album.

Het zijn de samenwerkingen die haar sterker maken. De meerstemmige a capella zang van de Lemonokipos-sirenen, weten je direct te verleiden om aan boord van een schip te gaan op het prachtige ‘Ti Thalassa, Ti Galani’ (“De zee, het azure”). Deze eeuwenoude Griekse ode aan de zee van de Dodekanesos krijgt zo een heel nieuw leven. De klavecimbel van Ion Curteanu naast de piano op ‘Menny’(“Hemel’) zorgt voor een welkome, al complexe, afwisseling. Later, op het geïmproviseerde ‘Baba’(“Baby”), weet hij enige luchtigheid te scheppen in het geheel.

Die luchtigheid is wel even nodig na de klaagzang van de bruid van het schiereiland Chalkidiki op ‘Afino Geia’ (“Ik neem afscheid”). Het nummer wordt getekend door de accordeon van Benedek Réti, die de zang van Varga voorziet van dronegeluiden en sombere tonen. Afsluiter ‘Csond’ (“Stilte”) is het meest experimentele nummer op het album en zij weet hierop Cypriotische en Hongaarse volksmelodieën te combineren. Het opent met ambient soundscapes van ochtendgeluiden in de stad Vác en na gelaagde samenzang met vogelgeluiden draagt Varga fragmenten van gedichten van Sándor Weöres, János Pilinszky en Anna Kövecses voor.

In de middeleeuwen stond de christelijke naam Veronika voor "het ware beeld"; Vargas weet op True Picture zichzelf kwetsbaar op te stellen terwijl ze haar liefde voor Hongaarse en Griekse etaleert. Dat lukt haar vooral als ze met vrienden en bekenden musiceert, maar dan is het ook werkelijk betoverend mooi.
Recensent:Hendrik Goos Artiest:Veronika Varga Label:Xango Music
Silver Threads

Evelyn Lauri & Neil Thomson - Silver Threads - Songs Of Paisley Silver Threads-Songs For Paisley is een conceptalbum over de plaats Paisley...

Cover Divanhana - Radio Sevdah

Divanhana - Radio Sevdah Radio Sevdah is een eerbetoon aan het radiostation Radio Sarajevo waar vele...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT