Amsterdam Dance Event 2025

Amsterdam Dance Event 2025 - dag 4

De grote avond van Amsterdam Dance Event is aangebroken. In Zuidoost staan de klappers van het festival van eigen bodem, zoals Armin van Buuren, Reinier Zonneveld en Hardwell en ook festivals zoals Into The Woods en Awakenings doen een duit in het zakje. Wij zoeken het intiemer en spelen op de verrassing. Terwijl de rijen voor de Rabozaal en Max – waar Paul van Dyk en Goldfish staan - langer worden blijft het in de Oude Zaal van de Melkweg relatief rustig. Verrassend, gezien de twee, of eigenlijk drie namen die op het affiche van vanavond prijken.

Zo mag de alternatieve danceact van Kučka de avond aftrappen. De in Engeland geboren Australische zong eerder al een noot mee op het debuutalbum van A$AP Rocky en werkte samen met Flume. Haar eigen muziek valt samen te vatten als electropop met een alternatief randje. Ze bedient live niet alleen de knoppen maar zingt ons ook toe. Met haar etherische stem vult ze de snelle beats goed aan, al klinkt het geheel bij vlagen wat inwisselbaar. Het is dankzij haar aanstekelijke enthousiasme dat de meeste bezoekers na een tijdje gezellig mee staan te dansen. Als de zangeres-producer zich aan het einde van haar set tussen het publiek begeeft is iedereen toch om: missie geslaagd.

Dat Kuçka mocht aftrappen is geen toeval: ze deed ook mee op het onlangs verschenen album Verses GT, dat Nosaj Thing en Jacques Greene uitbrachten als een gelijknamig project. En laten die twee nou de hoofdact van deze avond zijn. De producers bieden een audiovisueel spektakel volgens de beschrijving, maar dat visuele deel blijft karig. Tenzij je de flikkerende, stroboscoopachtige lichten in verschillende kleuren al bijzonder vindt. Door een beetje rook erbij wordt nog enigszins een mysterieuze sfeer gecreëerd maar het is niets waar de mond van openvalt.

Enfin, een klein anderhalf uur staat het duo zwijgzaam achter de tafels een gelaagde set te fabriceren. Ambient, future house en garage wisselen elkaar af met af en toe een uitstapje naar een commerciëlere sound. Het valt aan het applaus te merken dat de fanatieke dansers liever hebben dat het gas erop gaat, maar de rustige stukken verdienen ook een punt van aandacht. Ze zijn dromerig en laten de tijd even stilstaan, een zeldzaam fenomeen op een festival waar op veel plekken het geluid en de tijd niet snel genoeg kunnen gaan. Wellicht dat het daarom een van de weinige events is die deze avond niet uitverkocht is, maar dat hadden de Amerikaan en Canadees op basis van hun performance minstens verdiend.