RECENSIE: Washed Out - Purple Noon

Purple Noon
2021-01-16 Purple Noon, het vierde album van Ernest Weatherly Greene Jr. aka Washed Out, is de ultieme relaxplaat van de Amerikaanse artiest tot dusver geworden. Want verschoof Greene op zijn vorige album Mister Mellow (2017) voorzichtig wat meer richting de dansvloer, is hij nu weer terug in zijn slaapkamer voor zijn kenmerkende bedroom pop. Het is dan ook alsof het ochtendgloren met een roze verlichte lucht aan je voorbijtrekt als je de voortkabbelende klanken op dit album hoort. 

In die super chille vibe zit hem ook meteen het grootste kritiekpunt, qua afwisseling is dit waarschijnlijk Washed Outs minst dynamische plaat. Het tempo en de sfeer van de muziek zijn bijna elk nummer gelijk aan elkaar. Dat komt de dromerige onderlaag ten goede, maar de aandacht van de luisteraar waarschijnlijk niet. De eerste drie nummers hebben een magische ondertoon en doen sterk denken aan de nummers op Within and Without, maar daarna wordt Greene zijn dreampop meer een soort brei. Eigenlijk valt daarna alleen nog het nummer 'Game of Change' echt op omdat hier gitaren in verwerkt zijn. 

In de teksten haalt Green zijn verloren liefde aan, maar de eentonigheid blokkeert de emotie die hij met zijn teksten probeert over te brengen, hoewel het voortslepende karakter van de muziek Greens verlangen wel heel goed weet over te brengen. Toch krijgt de titel van een nummer als 'Paralyzed' bijna een letterlijke betekenis omdat Purple Noon op bepaalde momenten te veel naar de slaapverwekkende kant neigt te gaan.  

Greene schreef, produceerde en nam dit album volledig zelf op, net als zijn voorgaande albums. Inspiratie vond hij rond de Middellandse zee, wat bijvoorbeeld goed terug is te horen in het gitaarwerk dat in 'Game of Change' verwerkt zit. Elders herken je ook elementen van balearic beat, het house/lounge genre dat eind jaren 80 populair op Ibiza werd. Hij wilde met dit album tevens een uitweg bieden aan de luisteraar, dus zijn muziek moest hypnotiserend zijn. Dat is eerlijk gezegd minder goed gelukt dan op voorgaand werk, want in plaats van de fantasierijke ondertoon die zijn eerdere albums hadden, neigt het geheel hier toch iets te veel naar achtergrondmuziek. Door bepaalde stijlelementen te vaak te herhalen, is Purple Noon minder spannend geworden dan zijn eerdere platen. 
Recensent:Jasper van Quekelberghe Artiest:Washed Out Label:Subpop
Cover Silverbacks - Fad

Silverbacks - FadIs Silverbacks de zoveelste Ierse band die meelift op het succes van hun...

Cover Winter - Endless Space (Between You & I)

Winter - Endless Space (Between You & I) Wie herinnert zich de videoclip ‘Clouds Across The Moon’ van de RAH Band uit...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT